Ρε μπαμπά γιατί πληρώνεται αυτός ο κηφήνας

Ρε μπαμπά γιατί πληρώνεται αυτός ο κηφήνας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29-9-2013

«Ρε μπαμπά, αυτός ο διευθυντής είναι άχρηστος», έλεγε νεαρή, άνεργη επιστήμονας, η οποία «δουλεύει» σε Υπουργείο, για να αποκτήσει επαγγελματική πείρα και για το χαρτζιλίκι των 500 ευρώ. Η έξυπνη νεαρή, με πτυχίο και μεταπτυχιακό, έλεγε στον πάλαι ποτέ διευθυντή πατέρας της, σε μεγάλη ιδιωτική επιχείρηση και νυν άνεργο, με παράπονο: «Καλά πως είναι δυνατό, αυτός ο άνθρωπος, που δεν μπορεί να χωρίσει το άχυρο σε δύο γαϊδάρους, να πληρώνεται δέκα φορές περισσότερα από εμένα. Γιατί πληρώνουμε ένα σωρό φόρους, για να πληρώνεται αυτός ο «κηφήνας». Όλη μέρα το μόνο που κάνει, είναι να τηλεφωνά στην γυναίκα του, στους φίλους του και να ρυθμίζει τις νυκτερινές εξόδους του. Εσύ δούλευες από τα χαράματα μέχρι το βράδυ και δεν είχες χρόνο, ούτε για ένα τηλέφωνο στην μαμά.» Η καλή γκρίνια συνεχίστηκε χωρίς βεβαίως καμία απάντηση. 

Η γραφειοκρατία αποτελεί την δύναμη κάθε εξουσίας, αλλά όταν η εξουσία δεν μπορεί να συντηρήσει την γραφειοκρατία, τότε καταρρέουν όλα. Αυτοκρατορίες, κράτη, κοινότητες ακόμη και οικογένειες. Κοινή είναι η πεποίθηση ότι η δημόσια υπηρεσία, με τους διορισμούς και τις προαγωγές, με τις κομματικές ταυτότητες και τα ανταλλάγματα σε ψήφους, έχει φθάσει στα όρια της και ήδη άρχισε να καταρρέει. Το ζητούμενο βεβαίως, είναι πως θα μειωθούν οι δαπάνες και να εκσυγχρονιστεί το «αρτηριοσκληρωμένο» σύστημα. Τα προσδοκώμενα κέρδη δεν αφορούν μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά κυρίως όλους όσοι εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα. Ο κανόνας λέει ότι για κάθε ευρώ που χάνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, χάνουν πολλαπλάσια, αφού απλά συρρικνώνεται το παζάρι.

Η κατάρα της δημόσιας υπηρεσίας και σε μεγάλο βαθμό του ιδιωτικού τομέα, είναι η προβληματική διοίκηση, το λεγόμενο μάνατζμεντ. Καλύτερη απόδειξη, οι αλλεπάλληλες τραγωδίες, από την εισβολή του 1974, μέχρι το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, την έκρηξη στο Μαρί και τώρα η οικονομική καταστροφή, αποτελέσματα της κακής οργάνωσης, της ημιμάθειας και κυρίως της διαφθοράς και της διαπλοκής. Εκπαιδευτές από τον ιδιωτικό τομέα, στην Ακαδημία Δημόσιας Υπηρεσίας, μαρτυρούν πράγματα και θαύματα για τους διευθυντές του δημοσίου, πολλοί από τους οποίους δεν έχουν ούτε τα προσόντα για τις κατώτερες θέσεις. Οι εκπαιδευτές μιλούν και για λαμπρούς δημοσίους υπαλλήλους, εξαιρέσεις στον κανόνα, οι οποίοι πιάνουν πουλιά στον αέρα και θα μπορούσαν να εργαστούν σε διευθυντικές θέσεις πολυεθνικών εταιριών.

Οι αλλαγές στην δημόσια υπηρεσία πρέπει να ξεκινήσουν από την αξιολόγηση των υπαλλήλων, η οποία δεν πρέπει να γίνεται μόνο από τους Διευθυντές, αλλά και από τους υπαλλήλους  για τους Διευθυντές. Την ίδια ώρα πρέπει να θεσμοθετηθούν επιπτώσεις, και αυτά που δεν πράττουν, οι ακριβοπληρωμένοι του δημοσίου. Με τον τρόπο αυτό θα καταστούν λιγότερο ή καθόλου ελκυστικές οι ανώτατες θέσεις. Δεύτερο μεγάλο κεφάλαιο, πρέπει να αποτελέσει η αρχιτεκτονική των γραφείων της δημόσιας υπηρεσίας. Να πέσουν τα «τείχη στα μικρά βασίλεια» δηλαδή οι τοίχοι και οι εργαζόμενοι να βρίσκονται σε μεγάλες αίθουσες και όλοι να βλέπουν και να ακούνε τι κάνουν και τι λένε, τόσο οι πάνω, όσο και οι κάτω.  Πολλοί από αυτούς που αποκαλούνται «παράσιτα» θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τα επίζηλα γραφεία και έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για νέους και προσοντούχους με όρεξη για δουλειά. Λύσεις υπάρχουν. Τα ερώτημα είναι αν υπάρχει βούληση από το πολιτικό κατεστημένο.