Κρατούμε ομπρέλα στην βροχή ευρω-κονδυλιών

Κρατούμε ομπρέλα στην βροχή ευρω-κονδυλιών

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13-10-2013

«Ρε κουμπάρε, εγώ θέλω τα ευρώ στην πούγκα μου και δεν με νοιάζει τι λέει ο γείτονας για τα ευρωπαϊκά κονδύλια» έλεγε κύπριος αγρότης, στην πρόταση ενός αξιοσέβαστου συγχωριανού του, για δημιουργία συνδέσμου παραγωγών, ώστε να μπορέσουν να αντλήσουν χρήματα από τα ευρωπαϊκά ταμεία. Και συνέχιζε ο κουμπάρος: «δουλεύω μόνος μου, με την γυναίκα και τα παιδιά μου, πωλούμε την παραγωγή μας, στις λαϊκές και τους εμπόρους και κανένας δεν μας ενοχλεί. Ούτε ο φόρος εισοδήματος, ούτε οι λογιστές και οι δικηγόροι, για να μας τρων τους κόπους μας, ούτε και μας ελέγχει κανένας. Εγώ είμαι ο μάστρος και κανένας άλλος.» Ο βασανισμένος και ηλιοκαμένος άνθρωπος της βιοπάλης, είχε απόλυτο δίκιο, αφού από την «εσπερία» από τους εταίρους της Ευρώπης, δεν είδαμε μέχρι σήμερα τίποτα καλό. Μόνο «κουρέματα» και «διαταγές».

Οι «πονηροί» Βρυξελλιώτες προσφέρουν αφειδώλευτα εκατοντάδες εκατομμύρια στην Κύπρο και σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά με προϋποθέσεις και όρους, οι οποίοι στην ουσία αναγκάζουν τους πολίτες να λειτουργούν με κανόνες. Πιο απλά προϋπόθεση για την άντληση κονδυλιών, είναι η συνεργασία με άλλες ομάδες παραγωγών, με άλλες επιχειρήσεις, ακόμη και με άλλους συνδέσμους και οργανωμένα σύνολα. Και για να γίνουν όλα αυτά, απαιτείται η ετοιμασία προγράμματος, η υποβολή αίτησης, η οποία δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και στις πλείστες των περιπτώσεων, απαιτούνται ειδικοί, οι οποίοι μάλιστα και ακριβοπληρώνονται. Πίσω όμως «έχει η αχλάδα την ουρά», αφού στην διαδρομή της υλοποίησης του προγράμματος, όλα βρίσκονται στην επιφάνεια, όλα καταγράφονται και όλα φορολογούνται. Βεβαίως για να λέμε και του στραβού το δίκιο, πριν μερικές δεκαετίες, οι Βρυξέλλες πρόσφεραν πολλά κεφάλαια, μέσω των κυβερνήσεων. Ωστόσο κατά κανόνα, αυτά εξανεμίζονταν σε κομματικές «υποχρεώσεις» και «καραμπινάτες» κομπίνες.  

Οι πολίτες διαβάζουν στις εφημερίδες, ότι υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια διαθέσιμα για την γυναικεία και την νεανική επιχειρηματικότητα. Έχουν καλές και έξυπνες ιδέες για να δημιουργήσουν μικρές επιχειρήσεις. Ωστόσο όταν λάβουν τα έντυπα και μάθουν για τις απαιτήσεις της αίτησης, τότε κάνουν δεύτερες και τρίτες σκέψεις και αναζητούν άλλους δρόμους για χρηματοδότηση. Οι ίδιοι πολίτες διαβάζουν για τα χαμηλότοκα δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, αλλά και πάλι με ένα μαγικό τρόπο, ελάχιστοι πεισματάρηδες καταφέρουν να εκμεταλλεύτηκαν τα χρήματα αυτά.

Στον ευρωπαϊκό κορβανά υπάρχουν τρισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία αναμένουν τους ευρωπαίους πολίτες, να υποβάλουν αιτήσεις για να τα εκμεταλλευτούν. Ωστόσο οι διαδικασίες είναι τόσο πολύπλοκες και οι απαιτήσεις είναι τόσο πολλές, γεγονός το οποίο αποτρέπει χιλιάδες φιλόδοξους και μορφωμένους ανθρώπους, ακόμη και νέους, να καταφύγουν στα ευρωπαϊκά ταμεία. Στατιστικά τα περισσότερα χρήματα, αντλούνται από τους λαούς της βόρειας Ευρώπης, όπου υπάρχουν άλλες νοοτροπίες και άλλα συστήματα. Αντιθέτως οι λαοί της νότιας Ευρώπης, οι οποίοι και υποφέρουν από την οικονομική κρίση, αδυνατούν να αντλήσουν κεφάλαια.   

Η κυβέρνηση άλλαξε το όνομα του γραφείου προγραμματισμού και το μετονόμασε σε γραφείο ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Στόχος είναι η άντληση κονδυλιών από τα ευρωπαϊκά ταμεία. Ωστόσο το ερώτημα που πλανάται, είναι αν οι τεχνοκράτες, έχουν τις δυνατότητες να βοηθήσουν τους πολίτες και βεβαίως αν οι πολίτες, λόγω της οικονομικής ανέχειας, είναι διατεθειμένοι να υποστούν την ταλαιπωρία της σύνταξης προγραμμάτων, ώστε να μπορέσουν να αντλήσουν ευρωκονδύλια. Μέχρι σήμερα όπως έλεγε πρόσφατα διευθυντής του δημοσίου, κρατούσαμε ομπρέλα στην βροχή των ευρωκονδυλιών που εγκρίνονταν για την Κύπρο. Τώρα υπάρχει μια πραγματική ευκαιρία, να καταστήσουμε, όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη, την κρίση σε ευκαιρία.