Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κρατούμε ομπρέλα στην βροχή ευρω-κονδυλιών

Κρατούμε ομπρέλα στην βροχή ευρω-κονδυλιών

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13-10-2013

«Ρε κουμπάρε, εγώ θέλω τα ευρώ στην πούγκα μου και δεν με νοιάζει τι λέει ο γείτονας για τα ευρωπαϊκά κονδύλια» έλεγε κύπριος αγρότης, στην πρόταση ενός αξιοσέβαστου συγχωριανού του, για δημιουργία συνδέσμου παραγωγών, ώστε να μπορέσουν να αντλήσουν χρήματα από τα ευρωπαϊκά ταμεία. Και συνέχιζε ο κουμπάρος: «δουλεύω μόνος μου, με την γυναίκα και τα παιδιά μου, πωλούμε την παραγωγή μας, στις λαϊκές και τους εμπόρους και κανένας δεν μας ενοχλεί. Ούτε ο φόρος εισοδήματος, ούτε οι λογιστές και οι δικηγόροι, για να μας τρων τους κόπους μας, ούτε και μας ελέγχει κανένας. Εγώ είμαι ο μάστρος και κανένας άλλος.» Ο βασανισμένος και ηλιοκαμένος άνθρωπος της βιοπάλης, είχε απόλυτο δίκιο, αφού από την «εσπερία» από τους εταίρους της Ευρώπης, δεν είδαμε μέχρι σήμερα τίποτα καλό. Μόνο «κουρέματα» και «διαταγές».

Οι «πονηροί» Βρυξελλιώτες προσφέρουν αφειδώλευτα εκατοντάδες εκατομμύρια στην Κύπρο και σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά με προϋποθέσεις και όρους, οι οποίοι στην ουσία αναγκάζουν τους πολίτες να λειτουργούν με κανόνες. Πιο απλά προϋπόθεση για την άντληση κονδυλιών, είναι η συνεργασία με άλλες ομάδες παραγωγών, με άλλες επιχειρήσεις, ακόμη και με άλλους συνδέσμους και οργανωμένα σύνολα. Και για να γίνουν όλα αυτά, απαιτείται η ετοιμασία προγράμματος, η υποβολή αίτησης, η οποία δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και στις πλείστες των περιπτώσεων, απαιτούνται ειδικοί, οι οποίοι μάλιστα και ακριβοπληρώνονται. Πίσω όμως «έχει η αχλάδα την ουρά», αφού στην διαδρομή της υλοποίησης του προγράμματος, όλα βρίσκονται στην επιφάνεια, όλα καταγράφονται και όλα φορολογούνται. Βεβαίως για να λέμε και του στραβού το δίκιο, πριν μερικές δεκαετίες, οι Βρυξέλλες πρόσφεραν πολλά κεφάλαια, μέσω των κυβερνήσεων. Ωστόσο κατά κανόνα, αυτά εξανεμίζονταν σε κομματικές «υποχρεώσεις» και «καραμπινάτες» κομπίνες.  

Οι πολίτες διαβάζουν στις εφημερίδες, ότι υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια διαθέσιμα για την γυναικεία και την νεανική επιχειρηματικότητα. Έχουν καλές και έξυπνες ιδέες για να δημιουργήσουν μικρές επιχειρήσεις. Ωστόσο όταν λάβουν τα έντυπα και μάθουν για τις απαιτήσεις της αίτησης, τότε κάνουν δεύτερες και τρίτες σκέψεις και αναζητούν άλλους δρόμους για χρηματοδότηση. Οι ίδιοι πολίτες διαβάζουν για τα χαμηλότοκα δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, αλλά και πάλι με ένα μαγικό τρόπο, ελάχιστοι πεισματάρηδες καταφέρουν να εκμεταλλεύτηκαν τα χρήματα αυτά.

Στον ευρωπαϊκό κορβανά υπάρχουν τρισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία αναμένουν τους ευρωπαίους πολίτες, να υποβάλουν αιτήσεις για να τα εκμεταλλευτούν. Ωστόσο οι διαδικασίες είναι τόσο πολύπλοκες και οι απαιτήσεις είναι τόσο πολλές, γεγονός το οποίο αποτρέπει χιλιάδες φιλόδοξους και μορφωμένους ανθρώπους, ακόμη και νέους, να καταφύγουν στα ευρωπαϊκά ταμεία. Στατιστικά τα περισσότερα χρήματα, αντλούνται από τους λαούς της βόρειας Ευρώπης, όπου υπάρχουν άλλες νοοτροπίες και άλλα συστήματα. Αντιθέτως οι λαοί της νότιας Ευρώπης, οι οποίοι και υποφέρουν από την οικονομική κρίση, αδυνατούν να αντλήσουν κεφάλαια.   

Η κυβέρνηση άλλαξε το όνομα του γραφείου προγραμματισμού και το μετονόμασε σε γραφείο ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Στόχος είναι η άντληση κονδυλιών από τα ευρωπαϊκά ταμεία. Ωστόσο το ερώτημα που πλανάται, είναι αν οι τεχνοκράτες, έχουν τις δυνατότητες να βοηθήσουν τους πολίτες και βεβαίως αν οι πολίτες, λόγω της οικονομικής ανέχειας, είναι διατεθειμένοι να υποστούν την ταλαιπωρία της σύνταξης προγραμμάτων, ώστε να μπορέσουν να αντλήσουν ευρωκονδύλια. Μέχρι σήμερα όπως έλεγε πρόσφατα διευθυντής του δημοσίου, κρατούσαμε ομπρέλα στην βροχή των ευρωκονδυλιών που εγκρίνονταν για την Κύπρο. Τώρα υπάρχει μια πραγματική ευκαιρία, να καταστήσουμε, όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη, την κρίση σε ευκαιρία.

 

 

 

 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...