Οι άγριοι τροϊκανοί και οι πονηροί Κυπραίοι

Οι άγριοι τροϊκανοί και οι πονηροί Κυπραίοι

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/7/2013

  

 

Á Ένας Θεός ξέρει το τι πραγματικά συμβαίνει πίσω α-

πό τις κλειστές πόρτες του Υπουργείου Οικονομικών

και της Κεντρικής Τράπεζες, όταν γίνονται οι συνα-

ντήσεις με τους τροϊκανούς. Το τι λέγεται μετά τις συ-

ναντήσεις, είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο». Οι «πονη-

ροί» συνομιλητές των «άγριων» τροϊκανών, στα μου-

λωχτά, λένε ό,τι θέλουν. Από τη μία, οι «αισιόδοξοι»

με χαμόγελο λένε, ότι τα καταφέραμε, τους πείσαμε

και θα μας δώσουν χωρίς προβλήματα την επόμενη

δόση. Από την άλλη, οι «απαισιόδοξοι» μιλούν με

τρόμο, υποδεικνύουν τις παρατηρήσεις για παραλή-

ψεις και αμφιβάλλουν αν θα τη βγάλουμε «καθαρή».

Σε αυτή την περίπτωση, η αλήθεια δεν βρίσκεται στα

συναισθήματα των «τυχερών», αλλά στα νούμερα και

τις απαιτήσεις για νέα «κουρέματα». Και η αλήθεια

λέει, ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν, με τις «νεκρές»

τράπεζες, οι οποίες νέκρωσαν το παζάρι και νεκρώ-

νουν καθημερινώς, τα δημόσια ταμεία και την ελπίδα

για επιστροφή στην ανάπτυξη.

 

Á Πικρές αλήθειες είχαμε αυτές τις μέρες και από τον

οίκο πιστοληπτικής ικανότητας Moody’s. Αφού έγρα-

ψαν για το ενδεχόμενο και νέας χρεοκοπίας, αφού

μίλησαν για τα προβλήματα της οικονομίας, αφού

πρόβλεψαν δίσεκτα χρόνια ύφεσης, πάτησαν και

στον «κάλο» τους ταγούς του τόπου. Μίλησαν για «χα-

μηλή τη θεσμική ευρωστία», δηλαδή για «σημαντικές

αδυναμίες στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, για

σημαντικές ελλείψεις στην εποπτεία και ρύθμιση

των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και για παθητική

δημοσιονομική διαχείριση». Φυσικά αυτά τα «χα-

στούκια» πέρασαν στα «ψιλά», αφού δεν συμφέρουν

σε κανέναν. Συνήθως το «σύστημα» στέκεται στα α-

κατανόητα, γράμματα και νούμερα τις αξιολόγησης

και από εκεί και πέρα το χάος. Το «σύστημα» ρίχνει

και ένα βρισίδι και τότε ξεκινούν «τα παπαγαλάκια»

τις γενικόλογες αλληλοκατηγορίες των δήθεν «αντι-

πάλων». Στο τέλος της ημέρας όλοι βρίσκονται στο ί-

διο άρμα της εξουσίας, η οποία αποτελεί το ισχυρό-

τερο «αφροδισιακού νέκταρ».

 

Á Ο πανίσχυρος αμερικανικός οίκος Moody’s, μαζί με

άλλους δύο οίκους τους Fitch και τους S&P, καθορί-

ζουν στην πραγματικότητα το ύψος των επιτοκίων, με

τα οποία δανείζονται τα κράτη. Οι δανειστές, οι «το-

κογλύφοι», οι «κλεφταράδες» ή όπως αλλιώς και να

τους πεις, είναι αυτοί που αγοράζουν και διαβάζουν

τις εκθέσεις των οίκων και με βάση αυτά που γρά-

φουν, δανείζουν τους «αφελείς» λαούς, που δεν ξέ-

ρουν να ξοδεύουν, ανάλογα με αυτά που καταναλώ-

νουν. Και εδώ δεν μιλάμε για μερικές χιλιάδες ευρώ,

αλλά για πολλά δισεκατομμύρια, γι’ αυτό και Πρόε-

δροι, υπουργοί και τραπεζίτες σε όλο τον κόσμο –αυ-

τοί φυσικά που ξέρουν πώς δουλεύει το παγκόσμιο

σύστημα– στέκουν «σούζα» μπροστά τους. Σε περί-

πτωση που αυτοί οι οίκοι σε «μαυροπινακίσουν» δη-

λαδή σε κατατάξουν στο επίπεδο των σκουπιδιών, ό-

πως στην περίπτωση της Κύπρου, τότε «ζήτω που

καήκαμε». Έστω και αν τους καταγγέλλεις ως «κλε-

φταράδες των λαών», αυτοί σου αντεπιτίθενται με

«αγγελικά πρόσωπα» και με «ήρεμα χαμόγελα». Αλ-

λά το αποτέλεσμα που ακολουθεί, στάζει «αίμα και

δάκρυ» και φέρνει φτώχια και ανθρώπινα δράματα.

 

Α Πέραν από την γκρίνια και τις θλιβερές διαπιστώσεις,

είναι καιρός οι κυβερνώντες να τολμήσουν να λά-

βουν αποφάσεις, έστω και αν θα πρέπει να ρισκά-

ρουν. Ας αφήσουν για λίγο στο περιθώριο την «ερευ-

νητική μανία», τις «μικρο-κομματικές επιθέσεις» τα

«καλαμπούρια» με τους φοροφυγάδες και τα άλλα

«παλαβά» τα οποία τα βλέπει ο κοσμάκης και γελά. Οι

δημοσκοπήσεις δεν είναι τόσο λανθασμένες, οι οποί-

ες «καίνε» τόσο τους πολιτικούς όσο και τους δημο-

σιογράφους. Πόσα χρόνια ακόμη θα ακούμε για τον

κατάλογο με τα περίφημα «ώριμα» μεγάλα έργα, τα

οποία θα αδειοδοτηθούν. Πόσα χρόνια ακόμη θα δια-

βάζουμε για τα καζίνο, για τους ξένους επενδυτές,

για τη μετατροπή της Κύπρου σε ιατρικό και εκπαι-

δευτικό κέντρο, για την προσέλκυση ξένων επενδύ-

σεων και ένα σωρό άλλα, «κουφά» τα οποία διαλύο-

νται πίσω από μικροσυμφέροντα και μικροεγωι-

σμούς.

 

Α Πότε επιτέλους θα αποκτήσουν νομικές ευθύνες οι

διευθυντές του Δημοσίου, πότε θα αξιολογηθούν οι

δημόσιοι υπάλληλοι, πότε θα συνενωθούν τοπικές

αρχές, πότε θα καταργηθούν υπηρεσίες, πότε οι άρι-

στοι θα αντικαταστήσουν τους μέτριους, πότε η λογι-

κή θα τεθεί πάνω από το συναίσθημα και πότε επιτέ-

λους θα αφεθούν οι νέοι, θα πάρουν τα ηνία του τό-

που.__