Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελά


 

Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελά

 

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

 

 

Á Έχει ο καιρός γυρίσματα και οι σχεδιασμοί δεκαετιών

για το ευρωπαϊκό όνειρο κατάντησαν εφιάλτης. Μόνο

ο Θεός δικαιούται να γελά, αφού το «φτωχό» μας το

μυαλό νόμισε ότι μπορούσε να κατακτήσει τα ουρά-

νια, χωρίς να διαθέτει σκάλα για να ανέβει. Άλλα μας

διαβεβαίωναν για τους Ευρωπαίους και άλλα μας ε-

πέβαλαν στο μοιραίο Eurogroup. Μας υπόσχονταν

πλούτη, ειρήνη και ασφάλεια και για «κερασάκι στην

τούρτα» τη δίκαιη λύση του Κυπριακού. Εμείς για αλ-

λού κινήσαμε, όταν πασχίζαμε να αναδειχθούμε οι

«καλύτεροι μαθητές» στην Ευρώπη. Αυτοί, οι εταίροι

μας, αλλού μας οδήγησαν με τα «κουρέματα», με τις

λεηλασίες καταθέσεων και με ένα σωρό άλλες, νόμι-

μες μεν, ανήθικες δε, πράξεις. Η Κύπρος μετατράπη-

κε σε πειραματόζωο και το ερώτημα είναι, αν θα μπο-

ρέσει να επιζήσει με την υποχρεωτική πείνα, την α-

νεργία και τη δυστυχία, πρακτικές οι οποίες διαλύουν

ψυχές και σώματα. Η ιστορία παραπέμπει στον μύθο

του Χότζα, ο οποίος πειραματιζόταν με τον γάιδαρό

του. Όταν τον έμαθε να δουλεύει χωρίς να τρώει, αυ-

τός ψόφησε.

 

 

Á Ο Θεός σίγουρα δεν θα γελά με τα παθήματά μας, αλ-

λά εμείς σίγουρα πρέπει να κλαίμε, γιατί νομίσαμε ό-

τι βγάλαμε φτερά, όπως τους «λυμπούρους». Μπορεί

να μην τα «φάγαμε μαζί» με το πολιτικο-οικονομικό

κατεστημένο, αλλά όλοι αγγίξαμε ένα κομμάτι από το

«μέλι» που ξεχείλιζε από τις αποθήκες των «μεγαλο-

απατεώνων». Όλοι τραφήκαμε από τα ψίχουλα που

έπεφταν από τα λουκούλλεια γεύματα των μεγαλο-α-

πατεώνων του λευκού κολάρου. Αλλά όλα σε αυτή τη

γη πληρώνονται και φαίνεται ότι πλησιάζει και η ώρα

της τιμωρίας των δήθεν «ιερών» τραπεζιτών. Για δε-

καετίες σε κλειστά δωμάτια, ανέβαζαν και κατέβαζαν

κυβερνήσεις, υπουργούς, βουλευτές και ένα σωρό

άλλους αξιωματούχους, με όπλο τις «αλλαγές» σε

κρυφούς λογαριασμούς. Ο κοσμάκης προδόθηκε από

ανθρώπους που θαύμαζε και ζήλευε και ποτέ δεν

φανταζόταν τι «διαβόλους» έκρυβαν πίσω από τα «α-

τσαλάκωτα» πρόσωπά τους.

 

 

Á Ο θάνατος αποτελεί το μεγαλύτερο απρόοπτο γεγο-

νός στη ζωή κάθε ανθρώπου, παρ’ όλο που όλοι οι

άνθρωποι το γνωρίζουν και όλοι το αναμένουν. Απο-

τελεί και τεράστιο δώρο του Θεού στον άνθρωπο, α-

φού κανένας «αχόρταγος» άνθρωπος δεν θα μπορέ-

σει ποτέ να «καταπιεί» όλο τον κόσμο. Ακόμη και οι

πανίσχυροι Γερμαναράδες με τους «κολλητούς»

τους, οι οποίοι αιματοκύλισαν δύο φορές ολόκληρο

τον κόσμο, δεν πρόκειται να παραμείνουν αλώβητοι.

Τώρα μπορεί να παίζουν στα «δαχτυλάκια» τους τούς

μεσογειακούς λαούς και όχι μόνο, αλλά σίγουρα ο

τροχός θα γυρίσει.

 

 

Α «Σκότωσαν» το περιστέρι της κυπριακής οικονομίας

με ατομική βόμβα –με πολιτικές και όχι οικονομικές

αποφάσεις στο Eurogroup–, όπως παραδέχθηκε και

ο γ.δ. του Υπουργείου Οικονομικών, Χρίστος Πατσα-

λίδης. Τώρα, τι θα τους ξημερώσει αύριο, είναι μια

άλλη δύσκολη ιστορία, αφού άνοιξαν το κουτί της

Πανδώρας, σκοτώνοντας βλακωδώς τη βάση της κα-

πιταλιστικής φιλοσοφίας, την έννοια της «πίστης» και

της εμπιστοσύνης στους τραπεζικούς θεσμούς. Και,

ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν ζουν μόνοι τους σε αυτό

τον κόσμο.

 

 

Α Οι σχεδιασμοί των ισχυρών του κόσμου μπορεί να

φαντάζουν «ανίκητοι», αλλά η ιστορία δείχνει ότι γί-

νονται θαύματα εκεί που δεν τα περιμένεις. Ζούμε

στην πιο ανήσυχη και στην πιο ταραγμένη περιοχή

του κόσμου και όλα ανατρέπονται με απίστευτους

ρυθμούς. Το νησί πλημμύρισε από «αιματοβαμμένα»

σε πολλές περιπτώσεις χρήματα, λόγω πολέμων ή α-

ναταραχών, στον Λίβανο, στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλα-

βία, στη Ρωσία και αλλαχού. Και σήμερα η «γειτονιά»

μας κοχλάζει, με τη Συρία να στάζει αίμα, με την

Τουρκία να ειρηνεύει με τους Κούρδους, με το Ισ-

ραήλ να τρίζει τα δόντια στο Ιράν, με το Κυπριακό να

«ψήνεται» προς το παρόν πίσω από κλειστά γραφεία

και με την οικονομική κρίση να διαλύει την Ελλάδα

και την Κύπρο, παρά τον υποθαλάσσιο πλούτο που

κρύβεται στα έγκατα των δύο αδελφών χωρών.

 

 

Α Η Ανάσταση του Χριστού, ο θάνατος του θανάτου, η

διάλυση του σκότους της αμαρτίας και η πλημμυρίδα

του παραδείσιου φωτός, στον ουρανό, στη γη και στα

καταχθόνια, αποτελεί το συγκλονιστικότερο γεγονός

και το σπουδαιότερο θαύμα στην ιστορία του κόσμου.

Από την κοχλάζουσα πηγή της χαράς, του αναστημέ-

νου Χριστού, πηγάζει και η δύναμη των Κυπρίων, οι

οποίοι «πολλούς αφέντες άλλαξαν, αλλά δεν άλλα-

ξαν ψυχή». Ξέρουν να ανεβαίνουν στον σταυρό και

καταδέχονται να κατέβουν στον Άδη, έχοντας τη σι-

γουριά της Ανάστασης. Πίστη η οποία δεν πηγάζει α-

πό ανθρώπινες διαβεβαιώσεις, αλλά από την παντο-

δύναμη δύναμη του ταπεινού αλλά και παντοδύνα-

μου Θεού της αγάπης.

 

 

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 5/5/2013

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...