Κανιβαλισμός εργαζομένων και ραχάτι αρμοδίων

Κανιβαλισμός εργαζομένων και ραχάτι αρμοδίων

 

Ρε φίλε, ακόμη λίγο θα πληρώνουμε το αφεντικό, για

να δουλεύουμε. Η κουβέντα αυτή ακούγεται συχνά

πυκνά, ανάμεσα στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό

τομέα. Οι μισθοί καταβαραθρώθηκαν με την απειλή

της απόλυσης και κανένας δεν λέει κουβέντα. Όλοι

«κρύφουν για να περάσουν» και να διατηρήσουν τη

θεσούλα τους. Τουλάχιστον τώρα έχω ένα κομμάτι

ψωμί, μονολογούν και αν με απολύσουν κανένας δεν

θα γυρίσει να με δει. Το κράτος χρεοκόπησε, οι θε-

σμοί διαλύθηκαν και κανένας δεν νοιάζεται για τον

γείτονά του. Η ανεργία εκτοξεύτηκε στα ύψη, η ύφε-

ση κατεβαίνει στα τάρταρα, οι μεροκαματιάρηδες α-

νεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά, τα γραφεία εργα-

σίας πλημμυρίζουν από απελπισμένους ανθρώπους,

ενώ το βαθύ κράτος των αρμοδίων, συνεχίζει το ρα-

χάτι.

 

 

Á Ο κάθε ανευθυνο-υπεύθυνος αγωνίζεται να διαφυ-

λάξει τον μικρό του βασίλειο και ας διαλύονται τα πά-

ντα γύρω τους. Η μεσαία εισοδηματική τάξη διαλύε-

ται. Η υψηλή εισοδηματική ομάδα, οχυρώνεται και

διασφαλίζει τα προνόμιά της. Ενώ η ανίσχυρη χαμηλή

εισοδηματική τάξη, αναζητεί πλέον τα κοινωνικά πα-

ντοπωλεία. Ο χρόνος κυλά, οι εργαζόμενοι άρχισαν

να δέχονται τα κτυπήματα του «κουρέματος» με μει-

ώσεις μισθών και ωφελημάτων, ενώ οι απειλές για α-

πολύσεις, προκαλούν αισθήματα «κανιβαλισμού» α-

νάμεσα σε κλάδους εργαζομένων. Όχι μόνο εντός

των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα, αλλά και ανά-

μεσα στους εργαζομένους του Δημοσίου.

 

 

Á Σε πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις τα αφεντικά βά-

ζουν τη «θηλιά στον λαιμό των εργαζομένων» και κα-

λούν τους υπαλλήλους, είτε να δεχθούν μειώσεις μι-

σθών, μέχρι και το ήμισυ, είτε να απολυθούν συνά-

δελφοί τους. Μέχρι στιγμής υπερισχύει η κοινωνική

αλληλεγγύη, «προς τέρψιν» των αφεντικών, αφού

διατηρούν τους υπαλλήλους τους. Ωστόσο, η μείωση

του κύκλου εργασιών είναι τόσο μεγάλη και έτσι σε

πολλές περιπτώσεις ακολουθούν οι απολύσεις. Τότε

είναι που αρχίζουν οι «κανιβαλισμοί» με τη μουρμού-

ρα, ότι εγώ είμαι καλός, εγώ δουλεύω και αυτοί είναι

κακοί και δεν δουλεύουν. Και όλα αυτά για να διατη-

ρηθούν μερικές θέσεις εργασίας.

 

Á Οργή και αγανάκτηση προκαλεί το γεγονός ότι με μα-

γικό τρόπο, το πλήθος των διευθυντών του Δημοσίου,

πέτυχαν εξαιρέσεις από τις περικοπές. Αν είχαν και

ευθύνη και λογοδοτούσαν για τη δουλειά τους, να το

καταλάβει κανείς. Αλλά εδώ ο κόσμος χάνεται και ό-

λοι οι τεχνοκράτες βρίσκονται στο απυρόβλητο. Οι

περικοπές σταματούν στις μεσαίες κλίμακες του Δη-

μοσίου, ενώ οι υψηλόμισθοι εξακολουθούν να απο-

λαμβάνουν επιδόματα και άλλα προνόμια. Γιατί άρα-

γε δεν τίθεται ένα πλαφόν στο ύψος των μισθών και

με τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν, να επιμηκυν-

θούν τα επιδόματα ανεργίας και βεβαίως να δημι-

ουργηθούν νέες θέσεις εργασίας;

 

 

Α Για παράδειγμα θα μπορούσε ο υψηλότερος μισθός

να ήταν τρεις χιλιάδες ευρώ και να αποκοπούν όλα τα

άλλα ωφελήματα. Αν τα χρήματα παραμείνουν στους

υψηλόμισθους, ένα μεγάλο μέρος θα δαπανηθεί σε

λούσα και ταξίδια στο εξωτερικό, όπως έπρατταν οι

«εκλεκτοί» τόσα χρόνια. Ενώ αν διατεθούν για τους

φτωχούς, τότε θα δαπανηθούν για είδη πρώτης ανά-

γκης και σίγουρα ένα σημαντικό ποσό θα επιστρέψει

πίσω στο κράτος μέσα από τους φόρους. Καλές οι ε-

ξαγγελίες της κυβέρνησης για επιδοτήσεις μισθών,

αλλά και τα χρήματα είναι πολύ λίγα και οι τομείς για

τους οποίους προσφέρονται, δεν φαίνεται ότι θα φέ-

ρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

 

 

Α Για δεκαετίες οι δημόσιες υπηρεσίες στεγάζονταν σε

λυόμενα υποστατικά και δικαίως διαμαρτύρονταν οι

υπάλληλοι, έστω και αν ήταν ακριβοπληρωμένοι σε

σχέση με τους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα. Τα

τελευταία χρόνια άρχισαν να κτίζονται κτήρια του Δη-

μοσίου, αλλά από το ένα άκρο, φθάσαμε στο άλλο.

Τεράστια γραφεία και στα περισσότερα κάθονται έ-

νας ή δύο υπάλληλοι, χωμένοι πίσω από ηλεκτρονι-

κούς υπολογιστές. Σε όλο τον προηγμένο κόσμο, οι

υπάλληλοι κάθονται μαζί, σε τεράστιες αίθουσες και

σε μικρά γραφεία. Μόνο οι διευθυντές έχουν ξεχω-

ριστά γραφεία και αυτά στις περισσότερες περιπτώ-

σεις βρίσκονται δίπλα στους εργαζόμενους και μάλι-

στα έχουν και τζαμαρίες για να γνωρίζουν οι εργαζό-

μενοι πώς δουλεύει ο προϊστάμενός τους.

 

 

Α Αντί το κράτος να αρχίσει να κτίζει νέα γραφεία, ας

χαλάσει τους τοίχους και ας βάλει τους υπαλλήλους

να κάθονται μαζί. Με τον τρόπο αυτό, θα δημιουργη-

θούν και καλύτερες σχέσεις και σίγουρα θα αυξηθεί

και η παραγωγικότητα, αφού ο ένας θα βλέπει τι κάνει

ο άλλος και θα μειωθεί η μουρμούρα. Μπορεί να δυ-

σαρεστηθούν κάποιοι πάμπλουτοι, οι οποίοι ενοικιά-

ζουν τα υποστατικά τους, στο σίγουρο ενοίκιο του Δη-

μοσίου, αλλά στην κατάσταση που φθάσαμε, πρέπει

κάτι να προσφέρουν και αυτοί για το δημόσιο καλό.__

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

28/4/2013