Η σημειολογία του Προέδρου και η ιστορία του Άντη

Έγραψε ιστορία ο Άντης, ο αγαπημένος εγγονός του

Πρόεδρου της Δημοκρατίας, το γούρι του Νίκου Ανα-

στασιάδη. Με τον παππού στην κάλπη, με τον παππού

στο Προεδρικό, με τον παππού στην τελευταία συνά-

ντηση με τον απελθόντα Πρόεδρο Δημήτρη Χριστό-

φια, με τον παππού και στις αναμνηστικές φωτογρα-

φίες. Δεν ξέρω τι λένε οι ψυχολόγοι και οι άλλοι ειδι-

κοί για την υπερ-προβολή του παιδιού, αλλά ξέρω ότι

η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης απαγορεύει την προβολή

παιδιών και επικαλείται γνωματεύσεις ψυχολόγων.

Ξέρω και αγαθή έγνοια της καλής μου θείας, για το α-

δελφάκι του Άντη και τα άλλα εγγονάκια του Νίκου Α-

ναστασιάδη, τα οποία «ρίχθηκαν» και τέθηκαν στο

περιθώριο. Δεν είναι σωστά πράγματα αυτά, μονολο-

γούσε, θα ζηλέψουν τα άλλα μωρά, για τις διακρίσεις

που κάνει ο παππούς. Ανησυχητική και η απορία του

καλού φίλου, για τη συμπεριφορά του Άντη στο σχο-

λείο, αλλά και απέναντι στους δασκάλους και τους

συμμαθητές του. Τελικά όλοι οι παππούδες –ακόμη

και οι Πρόεδροι– πλήττουν από αγάπη τα παιδιά των

παιδιών τους, που είναι δύο φορές παιδιά τους.

 

Á Ο αείμνηστος ιστορικός πρωθυπουργός Ελλάδας, ο

Κωνσταντίνος Καραμανλής, έλεγε ότι στέγνωσε την

ψυχή του για να κυβερνήσει την Ελλάδα. Οι πολιτικοί

αναλυτές και οι επικοινωνιολόγοι, σε όλο τον κόσμο,

υποδεικνύουν ότι οι ηγέτες δεν δικαιούνται ούτε να

κλαίνε, ούτε να δακρύζουν, ούτε βεβαίως και να δεί-

χνουν τις «μικρές» τους αδυναμίες. Ο λαός σε όλο

τον κόσμο, θέλει τον ηγέτη του, θέλει τον Πρόεδρό

του, θέλει τον άνθρωπο που τον διοικεί, να είναι ο

«στύλος» και το «αγκωνάρι» στο οικοδόμημα του

κράτους. Θέλει τον ηγέτη του, να προσωποποιεί την

έννοια της ασφάλειας και να καλύπτει τους φόβους

του, για την επιβίωση του, για τη δουλειά του, για το

μέλλον των παιδιών του. Ο πολίτης δεν θέλει τον ηγέ-

τη του, ούτε να κλαίει, ούτε να φοβάται, ούτε βεβαί-

ως να λαμβάνει αποφάσεις, με συναισθηματικά κρι-

τήρια. Τον θέλει να βρίσκεται δίπλα του, στις δύσκο-

λες εθνικές ώρες και να λαμβάνει αποφάσεις όταν ο

ίδιος αδυνατεί να σκεφτεί από τον πόνο και τη θλίψη.

Και σίγουρα δεν θέλει τον Πρόεδρό του, ούτε να παί-

ζει με γελωτοποιούς ούτε βεβαίως να μιλά όπως μι-

λούν οι άνθρωποι στον καφενέ.

 

Á Πέραν από τις θεωρίες και τους κανόνες περί ηγε-

τών, οι οποίοι θεσπίζονται για να παραβιάζονται, υ-

πάρχει και η σημειολογία της εξουσίας. Αυτοί που με-

τέτρεψαν τη σημειολογία της εξουσίας, σε πραγματι-

κή τέχνη, ήταν οι αρχαίοι έλληνες και ακολούθως οι

Βυζαντινοί. Οι αυτοκράτορες συναντούσαν τους ξέ-

νους απεσταλμένους, καθήμενοι με πανύψηλους

θρόνους και με φωτισμό που δημιουργούσε μυστή-

ριο για το πρόσωπο του αυτοκράτορα. Σημαντικές ή-

ταν και οι δαιδαλώδεις διαδικασίες για τις συναντή-

σεις, οι οποίες ήταν και πολύωρες. Μάλιστα οι απε-

σταλμένοι περιέγραφαν αργότερα τις συναντήσεις,

ως συναντήσεις με το υπερπέραν. Αλλά και σε επίπε-

δο εκκλησιαστικό, οι ακολουθίες στον Ναό της Θεού

Σοφίας (Αγία Σοφία) μετέφεραν τους πιστούς, με τον

φωτισμό, τις τοιχογραφίες, το λιβάνι και τις ψαλμω-

δίες σε άλλες διαστάσεις. Είναι χαρακτηριστική η ι-

στορική αναφορά, ότι οι Ρώσοι όταν αναζητούσαν

χριστιανικό δόγμα για να ασπαστούν, διάλεξαν την

Ορθοδοξία, παρακολουθώντας τη Θεία Λειτουργία,

στην Αγία Σοφία, το ναό που χαρακτηρίζεται ως αρχι-

τεκτονικό θαύμα. Αλλά και σήμερα όλα τα κράτη, έ-

χουν πρωτόκολλο, έχουν θεσμοθετήσει ιεραρχία και

διαθέτουν για του ηγέτες τους, ένα σωρό προνόμια,

για να ξεχωρίζουν από τους πολίτες. Διαμένουν σε ι-

στορικά μέγαρα, ενώ διακινούνται με αυτοκινητοπο-

μπές, οι οποίες στόχο δεν έχουν μόνο την ασφάλεια

του προσώπου, αλλά και την ανάδειξη της εξουσίας

του κράτους.

 

Á Η απαξίωση των πολιτικών και της πολιτικής στην Κύ-

προ, ξεκινά από τον λαϊκισμό και φθάνει μέχρι τη δια-

πλοκή και τη διαφθορά. Από τα πιο απλά, μέχρι και τα

πολύ σύνθετα. Δεν είναι δυνατόν να εισέρχονται ε-

ντός του Προεδρικού Μεγάρου ή της Βουλής, άντρες

χωρίς γραβάτα ή γυναίκες με σπορ ενδυμασία, βε-

βαίως αυτοί που θα συναντήσουν τον Πρόεδρο της

Δημοκρατίας ή τον πρόεδρο της Βουλής. Ούτε βεβαί-

ως οι υπουργοί και οι άλλοι αξιωματούχοι, είναι σω-

στό να προβαίνουν σε δηλώσεις στα μέσα ενημέρω-

σης, χωρίς την επίσημη ενδυμασία. Ο κανόνες θα

πρέπει να καλύπτουν και τους λειτουργούς του Τύ-

που, οι οποίοι πρέπει να είναι και διαπιστευμένοι. Το

«ράσο μπορεί να μην κάνει τον παπά» αλλά και ο πα-

πάς χωρίς ράσο δεν είναι παπάς.

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10/3/2013