Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα κουλουρούδκια των βουλευτών και η παγωμάρα των τραπεζιτών



Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν. Οι α-

ντιπρόσωποι του λαού, διενεργούν τη «νεκροψία» ε-

νός ακόμη πανομοιότυπου σκανδάλου, χρηματιστη-

ριακού πριν από μία δεκαετία, χρηματοοικονομικού

σήμερα, με πρωταγωνιστές το πολιτικο-οικονομικό

κατεστημένο, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι βουλευ-

τές. Τότε το σκάνδαλο διερευνούσε η Επιτροπή Ελέγ-

χου της Βουλής, με πρόεδρο τον Χρίστο Πουργουρί-

δη και σήμερα το σκάνδαλο των τραπεζών, το διε-

ρευνά η Επιτροπή Θεσμών της Βουλής, με πρόεδρο

τον Δημήτρη Συλλούρη.





Η ιστορία κάνει κύκλους. Στα ίδια ιστορικά έδρανα

της Βουλής, τα οποία χρονολογούνται από την ίδρυ-

ση της Δημοκρατίας, το 1960, στην ίδια ιστορική αί-

θουσα συνεδριάσεων των κοινοβουλευτικών επιτρο-

πών –κάποτε ονομαζόταν Α4 και σήμερα «Λεμεσός»

– αναζητούνται ένοχοι για την οικονομική καταστρο-

φή, η οποία έφερε αυτοκτονίες, ρεκόρ ανεργίας, ά-

γνωστη πείνα και ένα σωρό άλλα κοινωνικά δράματα.

Τότε ο εφιάλτης συνοδευόταν από την παραδοχή ότι

«φταίμε και εμείς» που θέλαμε να γίνουμε πλούσιοι

σε μια νύκτα, ενώ σήμερα σχεδόν όλοι διερωτούνται

γιατί υποφέρουμε για κάτι, που δεν γνωρίζαμε μέχρι

χθες.





Στο ίδιο έργο θεατές. Και τότε και σήμερα οι βουλευ-

τές συνοδεύουν τον καφέ τους με κουλουρούδκια,

με «κούκκουρα» ή για τους νεώτερους με παξιμάδια.

Ένδειξη της λιτότητας που επιβάλλεται να επικρατεί

στον χώρο του κοινοβουλίου. Τότε οι περισσότεροι

τα βουτούσαν στον καφέ τους, ενώ σήμερα αρκετοί

ακολουθούν το «σαβουάρ βιβρ» και τεμαχίζουν τα

παξιμάδια πριν τ’ απολαύσουν. Τα κουλουρούδκια α-

ποτελούν και απόδειξη, ότι το πολιτικό κατεστημένο

της Βουλής, αντιλαμβάνεται τα χάλια του τόπου. Σε

αντίθεση με άλλα γραφεία του Δημοσίου, όπου οι

«γκουρμέ» λιχουδιές, εναλλάσσονται με καφέδες

πολυτελείας και η μόνη έγνοια είναι πως θα γλιτώ-

σουν μισθούς και επιδόματα τα «πάνω δώματα».





Η εικόνα ήταν και είναι σουρεαλιστική. Στη μία πλευ-

ρά των εδράνων κάθονται οι βουλευτές, οι οποίοι χα-

λαροί, με τα αστεία τους, πυροβολούσαν και πυρο-

βολούν αδιακρίτως τους τραπεζίτες και τους εμπλε-

κόμενους αξιωματούχους του κράτους. Μερικοί από

ευσυνειδησία, άλλοι από ενοχές, ενώ και κάποιοι για

λόγους εκδίκησης, αφού βρίσκονται στο στρατόπεδο

των εξαπατημένων. Στην άλλη πλευρά των εδράνων

και τότε και σήμερα, οι βλοσυροί τραπεζίτες και οι

κατσουφιασμένοι συμπρωταγωνιστές τους, οι οποίοι

άκουγαν και κρατούσαν σημειώσεις. Στη μία πλευρά

των εδράνων ήταν η «ζέστα» της ομάδας που επιτί-

θεται και στην άλλη η «παγωμάρα» των υποψήφιων

ενόχων, που αγωνίζονταν για αποκρούσουν τις επι-

θέσεις.





Η πλάκα είναι ότι και τότε και σήμερα, οι μισοί «συν-

δαιτυμόνες» περίμεναν ότι αρκετοί από αυτούς που

κάθονταν στην απέναντι πλευρά των εδράνων θα τι-

μωρούνταν. Και αντιθέτως οι απέναντι, ήλπιζαν ότι

θα την έβγαζαν «καθαρή» με κάποιες επικοινωνιακές

γρατσουνιές. Τώρα ποιος δικαιώθηκε είναι μια άλλη

δύσκολη υπόθεση. Μόνη διαφορά, είναι ότι τότε η

αίθουσα της συνεδριάσεων, καλυπτόταν από ένα

σύννεφο καπνού, λόγω τσιγάρων, ενώ σήμερα η α-

τμόσφαιρα είναι τουλάχιστον καθαρή. Αλλά και τότε

και σήμερα η αίθουσα αναδύει θλίψη και πόνο.





Κοινό ζητούμενο και τότε και σήμερα, η αποκάλυψη

και η τιμωρία των ενόχων. Τότε το αποτέλεσμα ήταν

αποκαρδιωτικό, παρά τις δεσμεύσεις ακόμη και για

παραίτηση του Χρίστου Πουργουρίδη, αν δεν πάνε

στη φυλακή οι ένοχοι του σκανδάλου. Σήμερα μπο-

ρεί να μην έχουμε ανάλογες βαρύγδουπες εξαγγε-

λίες από τον Δημήτρη Συλλούρη, αλλά έχουμε δε-

σμεύσεις ότι θα έλθουν στο φως της δημοσιότητας,

οι σκοτεινές διαδρομές της διαπλοκής και της δια-

φθοράς.





Και εδώ ξεκινούν τα στοιχήματα. Θα τιμωρηθεί κά-

ποιος, θα επιστρέψουν χρήματα οι απατεώνες, θα

πάνε φυλακή οι ένοχοι, θ’ αλλάξει το διεφθαρμένο

σύστημα, που αφήνει τους αετονύχηδες να θησαυρί-

ζουν και οδηγεί τους τίμιους στην ανέχεια; Πρώτος

πόνταρε υπέρ της αποτυχίας ο βουλευτής των Οικο-

λόγων, Γιώργος Περδίκης, ενώ οι υπόλοιποι αντιπρό-

σωποι του λαού ακόμη ελπίζουν στο θαύμα.





Πάντως στο αίθριο της Βουλής και μακριά από τους

προβολείς των καμερών, είναι πολλοί αυτοί ελπίζουν

μόνο στη θεία δίκη, η μόνη δύναμη η οποία μπορεί

να αποδώσει δικαιοσύνη. Οι παλαιότεροι θυμούνται

τους τότε πρωταγωνιστές του χρηματιστηριακού

σκανδάλου, οι οποίοι αγόραζαν και πωλούσαν, εκτός

από αμέτρητα υλικά αγαθά και ψυχές και σώματα.

Σήμερα από αυτούς που ζουν, πολλοί είναι παραδο-

μένοι στη μοίρα τους, τιμωρούνται από τη φύση και

τις τύψεις τους, αναζητώντας μια σταγόνα, για να

δροσίσουν το καμένο τους πρόσωπο. «Όλα εδώ πλη-

ρώνονται» λέει ο λαός και αυτό δεν αποτελεί κατά-

ρα, αλλά αληθινή απόδειξη του ό,τι κάνεις βρίσκεις

σε αυτό τον κόσμο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...