➧
«Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» ήταν η ιστορι-
κή φράση που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουρ-
γός της Ελλάδας, Χαρίλαος Τρικούπης το
1893. Δυστυχώς, σήμερα επτώχευσε όχι μό-
νο η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος, η οποία να
σημειωθεί εδώ και ένα χρόνο δεν μπορεί να
εξασφαλίσει δάνεια από τις αγορές, δηλαδή
από τους άγνωστους τραπεζίτες των χρηματι-
στηρίων. Έτσι αναγκάζεται να καταφεύγει, εί-
τε σε δάνεια από τα Συνεργατικά Ιδρύματα
και άλλους οργανισμούς εντός της Κύπρου,
είτε με διακρατικές συμφωνίες, όπως το δά-
νειο από τη Ρωσία. Οι λύσεις δεν είναι και τό-
σο αθώες, αφού με τα εντός δάνεια στέγνω-
σε η αγορά, δηλαδή μειώθηκαν τα δάνεια
προς τις κυπριακές επιχειρήσεις. Με τα ε-
κτός δάνεια και με τα δάνεια από την Ευρω-
παϊκή Ένωση, προκαλείται από τη μία το μέ-
νος των εταίρων μας και από την άλλη μειώ-
νεται η διαπραγματευτική δύναμη σε άλλους
τομείς, όπως το Κυπριακό, για το οποίο λέμε
ότι μπήκαμε στην Ένωση.
➧
Αποκαλυπτικότατος ήταν ο πάλαι ποτέ
τραπεζίτης και σήμερα υπουργός Οικονομι-
κών Βάσος Σιαρλή, μιλώντας στο «Επωνύ-
μως» του ΡΙΚ. Κανένα δάνειο στον κόσμο δεν
χορηγείται χωρίς όρους, και κανένας δεν
πρόκειται να δώσει δάνειο στην Κύπρο, χω-
ρίς όρους και προϋποθέσεις. Ο λόγος είναι α-
πλός, γιατί όλοι θέλουν να πάρουν πίσω τα
χρήματά τους. Το ερώτημα είναι ποιοι θα εί-
ναι αυτοί οι όροι και πόσο απεχθείς θα είναι
για τα συμφέροντα του τόπου. Το δέλεαρ για
όλους τους δανειστές, είναι το φυσικό αέριο,
το οποίο σε λίγα χρόνια θα αναβλύζει και θα
γεννά εκατομμύρια ευρώ. Η απορία και η α-
γωνία όλων των φτωχών, είναι αν θα μας
«φάνε μούχτιν» το αέριο ή αν θα μπορέσου-
με και εμείς να απολαύσουμε κάποια ευρώ
από το δώρο της φύσης.
➧
Ο φόβος από τον εξευτελισμό της Ελλά-
δας, από τους άσπονδους εταίρους της, οδη-
γεί την κυβέρνηση Χριστόφια, αλλά και όλη
την πολιτική ηγεσία να στρέφεται προς τρίτες
χώρες, για δάνεια, όπως τη Ρωσία και την Κί-
να. Η λύση από τρίτους μπορεί να φαίνεται
πιο συμφέρουσα, αλλά ποια θα είναι άραγε
τα ανταλλάγματα; Από την άλλη οι Ευρωπαίοι
οι οποίοι πριν από μερικά χρόνια ήταν «θεοί»
για την Κύπρο, σήμερα κατάντησαν «διάβο-
λοι». Ούτε το Κυπριακό λύθηκε, ούτε μειώ-
θηκε η διαφθορά, ούτε ενισχύθηκε το βαλά-
ντιο των φτωχών και φυσικά ούτε οδηγηθή-
καμε στον ευρωπαϊκό παράδεισο.
➧
Άμοιροι ευθυνών δεν είμαστε ούτε και ε-
μείς, αφού με την αλαζονεία που συνεχίζει
να μας κατατρύχει, δεν διαπραγματευόμαστε
σοβαρά για το Κυπριακό, δεν περιορίζουμε
τις δαπάνες μας, στο ύψος των εσόδων μας
και φυσικά νομίζουμε ότι είμαστε το κέντρο
της γης και αυταπατόμαστε ότι όλοι τρέχουν
για να μας βοηθήσουν.
➧
Από το 2004 που μπήκε η Κύπρος στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, πολλαπλασιάστηκαν οι
τιμές των βασικών αγαθών, ενώ αντιθέτως
δεν αυξήθηκαν αναλόγως οι μισθοί. Η λίρα
είχε άλλο βάρος, ενώ το κέρμα του ευρώ,
δεν εκτιμάται ιδιαιτέρως. Τα σουβλάκια της
λίρας, έγιναν σουβλάκια των 8 ευρώ χωρίς
να μεγαλώσει η πίτα. Τα ίδια και χειρότερα
με τον καφέ και ένα σωρό άλλα προϊόντα.
Όπως λένε και μερικοί οικονομολόγοι η με-
γαλύτερη «απάτη» στην Ευρωζώνη είναι το
κέρμα του ευρώ. Αντιθέτως, οι Αμερικάνοι
άφησαν σε χαρτονόμισμα, το ένα δολάριο.
Ενώ λογικά δεν υπάρχει καμία διαφορά, ψυ-
χολογικά ο κόσμος δεν εκτιμά το κέρμα, ενώ
θεωρεί σημαντικό το χαρτονόμισμα. Με τη
λογική αυτή, εκτοξεύτηκαν οι τιμές. Καθαρό
ξεγέλασμα.
➧
Ταξιδεύουμε με βάρκα την ελπίδα, αφού
αυτή την ώρα ανατρέπεται η βασική φιλοσο-
φία του καπιταλισμού, δηλαδή η κατανάλω-
ση. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία
ελέγχεται από τους Γερμανούς, αρνείται να
προχωρήσει σε τύπωμα χρήματος, με τον
φόβο του πληθωρισμού. Σε αντίθεση με τους
Αμερικανούς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν κάθε
κρίση, με πλημμύρισμα της αγοράς με δολά-
ρια. Αποτέλεσμα είναι η ύφεση να πλακώνει
όλη τη νότια Ευρώπη και να απειλεί σταδιακά
και τη βόρεια Ευρώπη, η οποία προς το πα-
ρόν μαζεύει τις οικονομίες των πλούσιων του
νότου. Είναι φοβερό, να μετακινούνται όλες
οι καταθέσεις των χωρών της Μεσογείου στη
Γερμανία και μάλιστα με μηδενικό επιτόκιο,
με τη δήθεν βεβαιότητα ότι δεν θα χάσουν
την αξία τους.
➧
Όλα στη ζωή είναι κύκλος και σύντομα η
μείωση της αγοραστικής δύναμης των Ευρω-
παίων θα αγγίξει και τις τσέπες των Γερμα-
νών, οι οποίοι προς το παρόν κάνουν κουμά-
ντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι κυβερνήσεις
των χωρών της νότιας Ευρώπης διαλύονται
σαν χάρτινοι πύργοι και οι σκληροί όροι λιτό-
τητας και εξευτελισμού που επιβάλλουν τα
διευθυντήρια των δανειστών, προκαλούν ε-
παναστάσεις στους λαούς και άνοδο των φα-
σιστικών κομμάτων. Η Ευρώπη βρίσκεται σε
μια κρίσιμη καμπή και είτε θα ακολουθήσει
τον δρόμο της λογικής και της ομοσπονδο-
ποίησης –δηλαδή όλοι να δικαιούνται ένα
κομμάτι τα πίτας– είτε θα ακολουθήσει τον
δρόμο της διάλυσης. Οι ερμαφρόδιτες λύ-
σεις ποτέ δεν ήταν λύσεις, αλλά ήταν απλώς
απάτες.
Σχόλια