➧ Ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής, κατά τη με-
ταπολιτευτική του θητεία στην πρωθυπουργία της
Ελλάδας, επέλεξε για τους υπουργικούς θώκους, όχι
μόνο ακραιφνείς δεξιούς, αλλά και άτομα που προ-
έρχονταν αυτό τον ευρύτερο χώρο της κεντροαρι-
στεράς. Οι επιλογές του, προκάλεσαν την αντίδραση
των οπαδών του, οι οποίοι άρχισαν την γκρίνια. Επι-
λέγω τους άριστους και τα άτομα που μπορούν να
πάρουν τον τόπο μπροστά, ήταν η δωρική απάντησή
του. Βεβαίως, ο άνθρωπος είχε και όραμα και γνώση
και πέτυχε το θαύμα της ένταξης της Ελλάδας στην
τότε ΕΟΚ. Γλύτωσε τη χώρα από τους εμφύλιους πο-
λέμους, έφερε την οικονομική ανάπτυξη, χωρίς ω-
στόσο να καταφέρει να φέρει την αλλαγή νοοτρο-
πίας, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε.
➧ Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε το ακατανόητο σί-
ριαλ μεταξύ Πραξούλλας Αντωνιάδου και Σόλωνα Κα-
σίνη. Ό,τι και να κρύβεται πίσω από την «αποπομπή»
του διευθυντή Ενέργειας και την επιμονή «μέχρι ε-
σχάτων» της υπουργού Εργασίας, κανείς καλοπροαί-
ρετος πολίτης, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί περιο-
ρίζονται τα καθήκοντα ενός ικανού και βραβευμένου
τεχνοκράτη και της εξειδικευμένης ομάδας που τον
περιβάλλει και μάλιστα την πιο κρίσιμη στιγμή των ε-
ρευνών για τους υδρογονάνθρακες. Άραγε η Κύπρος
έχει τόσους πολλούς εξειδικευμένους επιστήμονες,
με την πείρα του Σόλωνα Κασίνη και έχει την πολυτέ-
λεια η Πραξούλλα Αντωνιάδου να τους θέτει στο πε-
ριθώριο; Πάντως, με τα όσα ανέφερε –ή καλύτερα
δεν ανέφερε– ενώπιον της Επιτροπής Εμπορίου της
Βουλής, φαίνεται ότι δεν υπάρχουν αντικαταστάτες
ανάλογων γνώσεων και πείρας.
➧ Όσοι γνωρίζουν από διοίκηση και μάρκετινγκ –και
κυρίως οι καλοί ηγέτες– ξέρουν ότι οι «καλοί» έχουν
εγωισμό και χρειάζονται ειδικό χειρισμό. Τα χρήματα
δεν αποτελούν το πρώτο κίνητρο, αλλά η αναγνώρι-
ση και η καταξίωση. Αλήθεια, τόσοι άνθρωποι στην
κυβέρνηση, δεν γνωρίζουν και δεν έμαθαν το ρητό
που λέει ότι «φιλάς το χέρι που δεν μπορείς να δεί-
ρεις»; Αλήθεια δεν θα ήταν καλύτερα να έχουν μαζί
τους, τον άνθρωπο που γνωρίζει τα πάντα για το φυ-
σικό αέριο και τόσα χρόνια χειρίζεται τη δύσκολη υ-
πόθεση, παρά να τον έχουν απέναντί τους; Αλήθεια
είναι τόσο δύσκολο, να συστήσουν μία τεχνοκρατική
ομάδα, εντός της οποίας να βρίσκεται και ο Κασίνης,
για να χειρίζεται το δύσκολο θέμα των υδρογοναν-
θράκων, κάτι το οποίο ζητά και η αντιπολίτευση;
➧ Η Πραξούλλα Αντωνιάδου, ως «νεοφώτιστη» στον υ-
πουργικό θώκο, δικαιούται να κάνει λάθη, φτάνει αυ-
τά τα λάθη να μην αγγίζουν τα μέγιστα εθνικά συμ-
φέροντα. Δεν γνωρίζουμε αν πίσω από τις αποφά-
σεις της, κρύβονται άλλα γεγονότα που δεν ξέρουμε.
Ωστόσο ο χειρισμός της όλης υπόθεσης και το σκότος
γύρω από τους πραγματικούς λόγους για τον «αποκε-
φαλισμό» του Σόλωνα Κασίνη, προκαλεί ανησυχία για
την τύχη των κυπριακών υδρογονανθράκων, οι οποίοι
από ευλογία μπορούν να καταστούν κατάρα.
➧ Οι αναντικατάστατοι βρίσκονται μόνο στα νεκροτα-
φεία, αλλά μόνο στη δημόσια υπηρεσία οι άριστοι τί-
θενται στο περιθώριο. Στον ιδιωτικό τομέα, άτομα με
ανάλογες εξειδικευμένες γνώσεις, θεωρούνται ακρι-
βό «περιουσιακό στοιχείο» μιας επιχείρησης, αποτι-
μούνται συνήθως σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες
ευρώ και αμείβονται με αστρονομικά ποσά. Ονομά-
ζονται συνήθως «golden boys» και είναι περιζήτητοι
σε όλον τον κόσμο. «Κανένας προφήτης δεν είναι α-
γαπητός στην πατρίδα του» λέει το γραφικό ρητό και
φαίνεται ότι και στην Κύπρο, κανένας «άριστος» στον
τομέα του, δεν είναι αγαπητός στο κατεστημένο και
το σύστημα εξουσίας.
➧ Το σίριαλ Πραξούλλας-Σόλωνα, δεν είναι πρωτοφα-
νές για το κυπριακό πολιτικό σύστημα, όπου οι «άρι-
στοι» αποτελούν κόκκινο πανί για τους «κομματόσχη-
μους» γέροντες στη νοοτροπία, διευθυντές του Δη-
μοσίου, οι οποίοι κρατούν τους νεότερους και πολύ
πιο ικανούς στο περιθώριο, με αποτέλεσμα η μηχα-
νογράφηση να προχωρεί με ρυθμούς χελώνας και η
γραφειοκρατία να βασιλεύει, για να καλύπτει την α-
δυναμία των διευθυντών να ελέγχουν τους νέους και
ικανούς. Η οικονομική κρίση αποτελεί ευκαιρία για
τομές και ριζοσπαστικές κινήσεις, στο γερασμένο και
«αρτηριοσκληρωμένο» σύστημα διοίκησης. Είναι ώ-
ρα να τεθούν στο περιθώριο οι εγωισμοί, γιατί όταν
οι λίμπουρες (τα μυρμήγκια) βγάλουν φτερά, το επό-
μενο που ακολουθεί είναι το μοιραίο. Και ήδη φαίνε-
ται ότι τα μυαλά πολλών πήραν αέρα με το φυσικό α-
έριο, όπως πήραν πριν από μερικά χρόνια αέρα και
τα μυαλά πολλών που νόμιζαν ότι με τους πυραύλους
θα νικούσαν την Τουρκία.
ταπολιτευτική του θητεία στην πρωθυπουργία της
Ελλάδας, επέλεξε για τους υπουργικούς θώκους, όχι
μόνο ακραιφνείς δεξιούς, αλλά και άτομα που προ-
έρχονταν αυτό τον ευρύτερο χώρο της κεντροαρι-
στεράς. Οι επιλογές του, προκάλεσαν την αντίδραση
των οπαδών του, οι οποίοι άρχισαν την γκρίνια. Επι-
λέγω τους άριστους και τα άτομα που μπορούν να
πάρουν τον τόπο μπροστά, ήταν η δωρική απάντησή
του. Βεβαίως, ο άνθρωπος είχε και όραμα και γνώση
και πέτυχε το θαύμα της ένταξης της Ελλάδας στην
τότε ΕΟΚ. Γλύτωσε τη χώρα από τους εμφύλιους πο-
λέμους, έφερε την οικονομική ανάπτυξη, χωρίς ω-
στόσο να καταφέρει να φέρει την αλλαγή νοοτρο-
πίας, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε.
➧ Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε το ακατανόητο σί-
ριαλ μεταξύ Πραξούλλας Αντωνιάδου και Σόλωνα Κα-
σίνη. Ό,τι και να κρύβεται πίσω από την «αποπομπή»
του διευθυντή Ενέργειας και την επιμονή «μέχρι ε-
σχάτων» της υπουργού Εργασίας, κανείς καλοπροαί-
ρετος πολίτης, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί περιο-
ρίζονται τα καθήκοντα ενός ικανού και βραβευμένου
τεχνοκράτη και της εξειδικευμένης ομάδας που τον
περιβάλλει και μάλιστα την πιο κρίσιμη στιγμή των ε-
ρευνών για τους υδρογονάνθρακες. Άραγε η Κύπρος
έχει τόσους πολλούς εξειδικευμένους επιστήμονες,
με την πείρα του Σόλωνα Κασίνη και έχει την πολυτέ-
λεια η Πραξούλλα Αντωνιάδου να τους θέτει στο πε-
ριθώριο; Πάντως, με τα όσα ανέφερε –ή καλύτερα
δεν ανέφερε– ενώπιον της Επιτροπής Εμπορίου της
Βουλής, φαίνεται ότι δεν υπάρχουν αντικαταστάτες
ανάλογων γνώσεων και πείρας.
➧ Όσοι γνωρίζουν από διοίκηση και μάρκετινγκ –και
κυρίως οι καλοί ηγέτες– ξέρουν ότι οι «καλοί» έχουν
εγωισμό και χρειάζονται ειδικό χειρισμό. Τα χρήματα
δεν αποτελούν το πρώτο κίνητρο, αλλά η αναγνώρι-
ση και η καταξίωση. Αλήθεια, τόσοι άνθρωποι στην
κυβέρνηση, δεν γνωρίζουν και δεν έμαθαν το ρητό
που λέει ότι «φιλάς το χέρι που δεν μπορείς να δεί-
ρεις»; Αλήθεια δεν θα ήταν καλύτερα να έχουν μαζί
τους, τον άνθρωπο που γνωρίζει τα πάντα για το φυ-
σικό αέριο και τόσα χρόνια χειρίζεται τη δύσκολη υ-
πόθεση, παρά να τον έχουν απέναντί τους; Αλήθεια
είναι τόσο δύσκολο, να συστήσουν μία τεχνοκρατική
ομάδα, εντός της οποίας να βρίσκεται και ο Κασίνης,
για να χειρίζεται το δύσκολο θέμα των υδρογοναν-
θράκων, κάτι το οποίο ζητά και η αντιπολίτευση;
➧ Η Πραξούλλα Αντωνιάδου, ως «νεοφώτιστη» στον υ-
πουργικό θώκο, δικαιούται να κάνει λάθη, φτάνει αυ-
τά τα λάθη να μην αγγίζουν τα μέγιστα εθνικά συμ-
φέροντα. Δεν γνωρίζουμε αν πίσω από τις αποφά-
σεις της, κρύβονται άλλα γεγονότα που δεν ξέρουμε.
Ωστόσο ο χειρισμός της όλης υπόθεσης και το σκότος
γύρω από τους πραγματικούς λόγους για τον «αποκε-
φαλισμό» του Σόλωνα Κασίνη, προκαλεί ανησυχία για
την τύχη των κυπριακών υδρογονανθράκων, οι οποίοι
από ευλογία μπορούν να καταστούν κατάρα.
➧ Οι αναντικατάστατοι βρίσκονται μόνο στα νεκροτα-
φεία, αλλά μόνο στη δημόσια υπηρεσία οι άριστοι τί-
θενται στο περιθώριο. Στον ιδιωτικό τομέα, άτομα με
ανάλογες εξειδικευμένες γνώσεις, θεωρούνται ακρι-
βό «περιουσιακό στοιχείο» μιας επιχείρησης, αποτι-
μούνται συνήθως σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες
ευρώ και αμείβονται με αστρονομικά ποσά. Ονομά-
ζονται συνήθως «golden boys» και είναι περιζήτητοι
σε όλον τον κόσμο. «Κανένας προφήτης δεν είναι α-
γαπητός στην πατρίδα του» λέει το γραφικό ρητό και
φαίνεται ότι και στην Κύπρο, κανένας «άριστος» στον
τομέα του, δεν είναι αγαπητός στο κατεστημένο και
το σύστημα εξουσίας.
➧ Το σίριαλ Πραξούλλας-Σόλωνα, δεν είναι πρωτοφα-
νές για το κυπριακό πολιτικό σύστημα, όπου οι «άρι-
στοι» αποτελούν κόκκινο πανί για τους «κομματόσχη-
μους» γέροντες στη νοοτροπία, διευθυντές του Δη-
μοσίου, οι οποίοι κρατούν τους νεότερους και πολύ
πιο ικανούς στο περιθώριο, με αποτέλεσμα η μηχα-
νογράφηση να προχωρεί με ρυθμούς χελώνας και η
γραφειοκρατία να βασιλεύει, για να καλύπτει την α-
δυναμία των διευθυντών να ελέγχουν τους νέους και
ικανούς. Η οικονομική κρίση αποτελεί ευκαιρία για
τομές και ριζοσπαστικές κινήσεις, στο γερασμένο και
«αρτηριοσκληρωμένο» σύστημα διοίκησης. Είναι ώ-
ρα να τεθούν στο περιθώριο οι εγωισμοί, γιατί όταν
οι λίμπουρες (τα μυρμήγκια) βγάλουν φτερά, το επό-
μενο που ακολουθεί είναι το μοιραίο. Και ήδη φαίνε-
ται ότι τα μυαλά πολλών πήραν αέρα με το φυσικό α-
έριο, όπως πήραν πριν από μερικά χρόνια αέρα και
τα μυαλά πολλών που νόμιζαν ότι με τους πυραύλους
θα νικούσαν την Τουρκία.
Σχόλια