Οι αναντικατάστατοι στα νεκροταφεία και οι άριστοι στο περιθώριο

➧ Ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής, κατά τη με-
ταπολιτευτική του θητεία στην πρωθυπουργία της
Ελλάδας, επέλεξε για τους υπουργικούς θώκους, όχι
μόνο ακραιφνείς δεξιούς, αλλά και άτομα που προ-
έρχονταν αυτό τον ευρύτερο χώρο της κεντροαρι-
στεράς. Οι επιλογές του, προκάλεσαν την αντίδραση
των οπαδών του, οι οποίοι άρχισαν την γκρίνια. Επι-
λέγω τους άριστους και τα άτομα που μπορούν να
πάρουν τον τόπο μπροστά, ήταν η δωρική απάντησή
του. Βεβαίως, ο άνθρωπος είχε και όραμα και γνώση
και πέτυχε το θαύμα της ένταξης της Ελλάδας στην
τότε ΕΟΚ. Γλύτωσε τη χώρα από τους εμφύλιους πο-
λέμους, έφερε την οικονομική ανάπτυξη, χωρίς ω-
στόσο να καταφέρει να φέρει την αλλαγή νοοτρο-
πίας, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε.
➧ Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε το ακατανόητο σί-
ριαλ μεταξύ Πραξούλλας Αντωνιάδου και Σόλωνα Κα-
σίνη. Ό,τι και να κρύβεται πίσω από την «αποπομπή»
του διευθυντή Ενέργειας και την επιμονή «μέχρι ε-
σχάτων» της υπουργού Εργασίας, κανείς καλοπροαί-
ρετος πολίτης, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί περιο-
ρίζονται τα καθήκοντα ενός ικανού και βραβευμένου
τεχνοκράτη και της εξειδικευμένης ομάδας που τον
περιβάλλει και μάλιστα την πιο κρίσιμη στιγμή των ε-
ρευνών για τους υδρογονάνθρακες. Άραγε η Κύπρος
έχει τόσους πολλούς εξειδικευμένους επιστήμονες,
με την πείρα του Σόλωνα Κασίνη και έχει την πολυτέ-
λεια η Πραξούλλα Αντωνιάδου να τους θέτει στο πε-
ριθώριο; Πάντως, με τα όσα ανέφερε –ή καλύτερα
δεν ανέφερε– ενώπιον της Επιτροπής Εμπορίου της
Βουλής, φαίνεται ότι δεν υπάρχουν αντικαταστάτες
ανάλογων γνώσεων και πείρας.
➧ Όσοι γνωρίζουν από διοίκηση και μάρκετινγκ –και
κυρίως οι καλοί ηγέτες– ξέρουν ότι οι «καλοί» έχουν
εγωισμό και χρειάζονται ειδικό χειρισμό. Τα χρήματα
δεν αποτελούν το πρώτο κίνητρο, αλλά η αναγνώρι-
ση και η καταξίωση. Αλήθεια, τόσοι άνθρωποι στην
κυβέρνηση, δεν γνωρίζουν και δεν έμαθαν το ρητό
που λέει ότι «φιλάς το χέρι που δεν μπορείς να δεί-
ρεις»; Αλήθεια δεν θα ήταν καλύτερα να έχουν μαζί
τους, τον άνθρωπο που γνωρίζει τα πάντα για το φυ-
σικό αέριο και τόσα χρόνια χειρίζεται τη δύσκολη υ-
πόθεση, παρά να τον έχουν απέναντί τους; Αλήθεια
είναι τόσο δύσκολο, να συστήσουν μία τεχνοκρατική
ομάδα, εντός της οποίας να βρίσκεται και ο Κασίνης,
για να χειρίζεται το δύσκολο θέμα των υδρογοναν-
θράκων, κάτι το οποίο ζητά και η αντιπολίτευση;
➧ Η Πραξούλλα Αντωνιάδου, ως «νεοφώτιστη» στον υ-
πουργικό θώκο, δικαιούται να κάνει λάθη, φτάνει αυ-
τά τα λάθη να μην αγγίζουν τα μέγιστα εθνικά συμ-
φέροντα. Δεν γνωρίζουμε αν πίσω από τις αποφά-
σεις της, κρύβονται άλλα γεγονότα που δεν ξέρουμε.
Ωστόσο ο χειρισμός της όλης υπόθεσης και το σκότος
γύρω από τους πραγματικούς λόγους για τον «αποκε-
φαλισμό» του Σόλωνα Κασίνη, προκαλεί ανησυχία για
την τύχη των κυπριακών υδρογονανθράκων, οι οποίοι
από ευλογία μπορούν να καταστούν κατάρα.
➧ Οι αναντικατάστατοι βρίσκονται μόνο στα νεκροτα-
φεία, αλλά μόνο στη δημόσια υπηρεσία οι άριστοι τί-
θενται στο περιθώριο. Στον ιδιωτικό τομέα, άτομα με
ανάλογες εξειδικευμένες γνώσεις, θεωρούνται ακρι-
βό «περιουσιακό στοιχείο» μιας επιχείρησης, αποτι-
μούνται συνήθως σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες
ευρώ και αμείβονται με αστρονομικά ποσά. Ονομά-
ζονται συνήθως «golden boys» και είναι περιζήτητοι
σε όλον τον κόσμο. «Κανένας προφήτης δεν είναι α-
γαπητός στην πατρίδα του» λέει το γραφικό ρητό και
φαίνεται ότι και στην Κύπρο, κανένας «άριστος» στον
τομέα του, δεν είναι αγαπητός στο κατεστημένο και
το σύστημα εξουσίας.
➧ Το σίριαλ Πραξούλλας-Σόλωνα, δεν είναι πρωτοφα-
νές για το κυπριακό πολιτικό σύστημα, όπου οι «άρι-
στοι» αποτελούν κόκκινο πανί για τους «κομματόσχη-
μους» γέροντες στη νοοτροπία, διευθυντές του Δη-
μοσίου, οι οποίοι κρατούν τους νεότερους και πολύ
πιο ικανούς στο περιθώριο, με αποτέλεσμα η μηχα-
νογράφηση να προχωρεί με ρυθμούς χελώνας και η
γραφειοκρατία να βασιλεύει, για να καλύπτει την α-
δυναμία των διευθυντών να ελέγχουν τους νέους και
ικανούς. Η οικονομική κρίση αποτελεί ευκαιρία για
τομές και ριζοσπαστικές κινήσεις, στο γερασμένο και
«αρτηριοσκληρωμένο» σύστημα διοίκησης. Είναι ώ-
ρα να τεθούν στο περιθώριο οι εγωισμοί, γιατί όταν
οι λίμπουρες (τα μυρμήγκια) βγάλουν φτερά, το επό-
μενο που ακολουθεί είναι το μοιραίο. Και ήδη φαίνε-
ται ότι τα μυαλά πολλών πήραν αέρα με το φυσικό α-
έριο, όπως πήραν πριν από μερικά χρόνια αέρα και
τα μυαλά πολλών που νόμιζαν ότι με τους πυραύλους
θα νικούσαν την Τουρκία.