Ο γάιδαρος του χότζα και τα ξύλινα πόδια της Γερμανίας
Την ιστορία του γαϊδάρου του Χότζα, ο οποίος ψόφη-
σε όταν έμαθε να μην τρώει, θυμίζει η πρακτική που
ακολουθεί η Γερμανία, αλλά και άλλες βόρειες χώρες
έναντι των νότιων χωρών της Ευρώπης. Ο Θεόδωρος
Πάγκαλος, όταν έλεγε ότι η Γερμανία είναι ένας γίγα-
ντας με ξύλινα πόδια, δεν είχε καθόλου άδικο. Επιβε-
βαιώνεται αυτές τις μέρες, με αυτά που παρακολου-
θούμε με τις αναίσχυντες παρεμβάσεις προς την
Ελλάδα, οι οποίες έφθασαν στο σημείο να υποβάλουν
ακόμη και τον νέο πρωθυπουργό, αν πιστέψουμε το
πρακτορείο Ρόιτερ, το οποίο μια βδομάδα ενωρίτερα,
ανακοίνωνε τον Λουκά Παπαδήμο, ως τον νέο πρωθυ-
πουργό της Ελλάδας. Και όλα αυτά σε πείσμα των α-
τέλειωτων διαβουλεύσεων μεταξύ των κομμάτων.
➧ Πριν από μερικές δεκαετίες στην Κύπρο, οι τοκογλύ-
φοι αγόραζαν ολόκληρες περιουσίες για ψίχουλα. Το
αντάλλαγμα ήταν ένα κομμάτι ψωμί, για να ζήσουν τα
παιδιά των φτωχών και των καταφρονημένων. Τότε
τους έλεγαν και φιλάνθρωπους γιατί μπορούσαν να
πάρουν όλα τα χωράφια σε μια μέρα και όμως τα άρ-
παζαν σιγά-σιγά. Σήμερα βλέπουμε τα ίδια να συμβαί-
νουν στην Ελλάδα, με τους Γερμανούς να ξανάρχο-
νται και να αγοράζουν τα πάντα σε τιμές ευκαιρίας.
Πρόσφεραν δάνεια για αγορά προβληματικών οπλι-
κών συστημάτων, για να ικανοποιηθούν οι μεγαλομα-
νίες των Ολυμπιακών Αγώνων, για να αγοραστούν φα-
νταχτερές «μπίλιες» –με τις ανάλογες μίζες– και τώρα
έρχονται για να πάρουν πίσω στο πολλαπλάσιο τα
χρήματά τους. Όχι από τους αυτούς που φυλάνε τα
χρήματά τους στην Ελβετία, αλλά από τον καταφρονε-
μένο λαουτζίκο, που ψηφίζει και ελπίζει.
➧ Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο μεγαλύτερος παραλογι-
σμός είναι η απουσία ισχυρού αντιμονοπωλιακού θε-
σμού, ο οποίος θα ρυθμίζει την αγορά. Στην Αμερική
ο θεσμός της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνι-
σμού είναι ισχυρότερος από τον θεσμό του Προέδρου
της χώρας. Αποτέλεσμα είναι στην Ευρώπη, όλες οι
μεγάλες επιχειρήσεις να συγκεντρώνονται στις χώ-
ρες του πάλαι ποτέ ανατολικού συνασπισμού γύρω α-
πό τη Γερμανία, όπου ακόμη τα ημερομίσθια είναι χα-
μηλά. Με τρόπο αυτό οι εξαγωγές των γερμανικών
προϊόντων αυξήθηκαν πέραν του 30% σε όλη την ε-
λεύθερη από φόρους Ευρώπη.
➧ Με το κόλπο αυτό οι Γερμανοί, στέρησαν «δουλειές»
στις νότιες χώρες της Ευρώπης, οι οποίες πλέον δεν
μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους, αλλά
ούτε και να δουλέψουν για να πληρώσουν τα χρέη
τους. Το επόμενο θύμα αυτού του παραλογισμού –γιορ-
τή της Ελλάδας, παραμονή της Κύπρου– ίσως είναι οι
μικρές χώρες, οι οποίες ζουν κυρίως από τις χρηματο-
οικονομικές υπηρεσίες. Η γερμανο-γαλλική πρωτοβου-
λία, η οποία υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτρο-
πή, για καθιέρωση της φορολόγησης των χρηματοοοι-
κονομικών συναλλαγών και της αύξησης κατά 1% του
ΦΠΑ, μοιραία θα πλήξουν καίρια τις μικρές χώρες. Στό-
χος είναι τα χρήματα αυτά να καταλήγουν στα ταμεία
των Βρυξελλών. Ευτυχώς, οι μικρές χώρες και κυρίως η
Ιρλανδία πήρε είδηση το κόλπο και εργάζεται για να
δημιουργηθούν συνασπισμοί χωρών, για να αποτραπεί
η φορολόγηση. Η κίνηση των Γαλλογερμανών ευτυχώς
άρχισε να ενοχλεί και την κυπριακή Βουλή, η οποία
«σκουντάει» και την κυβέρνηση.
➧ Αμερικανοί οικονομολόγοι, οι οποίοι έχουν άλλη ο-
πτική γωνία, λόγω απόστασης, λένε εδώ και χρόνια,
ότι είναι θέμα χρόνου να καταρρεύσει η Ευρωζώνη
και να διαλυθεί το ευρώ. Ο λόγος είναι απλός και έχει
να κάνει με τα παράδοξα του ευρωπαϊκού συστήμα-
τος. Δεν μπορεί να υπάρχει ένα νόμισμα και να μην υ-
πάρχει μία ισχυρή κεντρική Τράπεζα, η οποία θα ε-
λέγχει και θα ρυθμίζει την αγορά. Δεν είναι δυνατό
κάθε κράτος-μέλος να δανείζεται με διαφορετικά επι-
τόκια και από όπου επιθυμεί. Στην Αμερική όλες οι
Πολιτείες δανείζονται από την Ομοσπονδιακή Κεντρι-
κή Τράπεζα και με καθορισμένα επιτόκια.
➧ Το ερώτημα είναι τι κάνει η Κύπρος για να ξεφύγει α-
πό αυτή τη δίνη. Η προσέγγιση ότι φταίει η αντιπολί-
τευση και οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι γκρινιάζουν σί-
γουρα δεν αποτελεί απάντηση. Είναι καιρός να λη-
φθούν πρακτικά και λογικά μέτρα, να συρρικνωθεί το
Δημόσιο και κυρίως να παταχθεί η διαφθορά, η οποία
φθάνει σε απύθμενο βάθος. Οι πολιτικοί μας μπορεί
να περιμένουν ακόμη ένα θαύμα, όπως συνέβη μετά
την καταστροφή του 1974, με τα χρήματα των Λιβανέ-
ζων, των Ιρακινών, των Γιουγκοσλάβων και των Ρώ-
σων, τα οποία βρήκαν καταφύγιο και καθάρισαν στο
νησί. Σήμερα όλοι ελπίζουν και ερίζουν με το φυσικό
αέριο, μόνο που σε αυτή την περίπτωση μπορεί η ι-
στορία να καταστεί κατάρα και όχι ευλογία, με τον αέ-
ρα που πήραν τα μυαλά μερικών πολιτικών.
σε όταν έμαθε να μην τρώει, θυμίζει η πρακτική που
ακολουθεί η Γερμανία, αλλά και άλλες βόρειες χώρες
έναντι των νότιων χωρών της Ευρώπης. Ο Θεόδωρος
Πάγκαλος, όταν έλεγε ότι η Γερμανία είναι ένας γίγα-
ντας με ξύλινα πόδια, δεν είχε καθόλου άδικο. Επιβε-
βαιώνεται αυτές τις μέρες, με αυτά που παρακολου-
θούμε με τις αναίσχυντες παρεμβάσεις προς την
Ελλάδα, οι οποίες έφθασαν στο σημείο να υποβάλουν
ακόμη και τον νέο πρωθυπουργό, αν πιστέψουμε το
πρακτορείο Ρόιτερ, το οποίο μια βδομάδα ενωρίτερα,
ανακοίνωνε τον Λουκά Παπαδήμο, ως τον νέο πρωθυ-
πουργό της Ελλάδας. Και όλα αυτά σε πείσμα των α-
τέλειωτων διαβουλεύσεων μεταξύ των κομμάτων.
➧ Πριν από μερικές δεκαετίες στην Κύπρο, οι τοκογλύ-
φοι αγόραζαν ολόκληρες περιουσίες για ψίχουλα. Το
αντάλλαγμα ήταν ένα κομμάτι ψωμί, για να ζήσουν τα
παιδιά των φτωχών και των καταφρονημένων. Τότε
τους έλεγαν και φιλάνθρωπους γιατί μπορούσαν να
πάρουν όλα τα χωράφια σε μια μέρα και όμως τα άρ-
παζαν σιγά-σιγά. Σήμερα βλέπουμε τα ίδια να συμβαί-
νουν στην Ελλάδα, με τους Γερμανούς να ξανάρχο-
νται και να αγοράζουν τα πάντα σε τιμές ευκαιρίας.
Πρόσφεραν δάνεια για αγορά προβληματικών οπλι-
κών συστημάτων, για να ικανοποιηθούν οι μεγαλομα-
νίες των Ολυμπιακών Αγώνων, για να αγοραστούν φα-
νταχτερές «μπίλιες» –με τις ανάλογες μίζες– και τώρα
έρχονται για να πάρουν πίσω στο πολλαπλάσιο τα
χρήματά τους. Όχι από τους αυτούς που φυλάνε τα
χρήματά τους στην Ελβετία, αλλά από τον καταφρονε-
μένο λαουτζίκο, που ψηφίζει και ελπίζει.
➧ Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο μεγαλύτερος παραλογι-
σμός είναι η απουσία ισχυρού αντιμονοπωλιακού θε-
σμού, ο οποίος θα ρυθμίζει την αγορά. Στην Αμερική
ο θεσμός της Επιτροπής Προστασίας του Ανταγωνι-
σμού είναι ισχυρότερος από τον θεσμό του Προέδρου
της χώρας. Αποτέλεσμα είναι στην Ευρώπη, όλες οι
μεγάλες επιχειρήσεις να συγκεντρώνονται στις χώ-
ρες του πάλαι ποτέ ανατολικού συνασπισμού γύρω α-
πό τη Γερμανία, όπου ακόμη τα ημερομίσθια είναι χα-
μηλά. Με τρόπο αυτό οι εξαγωγές των γερμανικών
προϊόντων αυξήθηκαν πέραν του 30% σε όλη την ε-
λεύθερη από φόρους Ευρώπη.
➧ Με το κόλπο αυτό οι Γερμανοί, στέρησαν «δουλειές»
στις νότιες χώρες της Ευρώπης, οι οποίες πλέον δεν
μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους, αλλά
ούτε και να δουλέψουν για να πληρώσουν τα χρέη
τους. Το επόμενο θύμα αυτού του παραλογισμού –γιορ-
τή της Ελλάδας, παραμονή της Κύπρου– ίσως είναι οι
μικρές χώρες, οι οποίες ζουν κυρίως από τις χρηματο-
οικονομικές υπηρεσίες. Η γερμανο-γαλλική πρωτοβου-
λία, η οποία υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτρο-
πή, για καθιέρωση της φορολόγησης των χρηματοοοι-
κονομικών συναλλαγών και της αύξησης κατά 1% του
ΦΠΑ, μοιραία θα πλήξουν καίρια τις μικρές χώρες. Στό-
χος είναι τα χρήματα αυτά να καταλήγουν στα ταμεία
των Βρυξελλών. Ευτυχώς, οι μικρές χώρες και κυρίως η
Ιρλανδία πήρε είδηση το κόλπο και εργάζεται για να
δημιουργηθούν συνασπισμοί χωρών, για να αποτραπεί
η φορολόγηση. Η κίνηση των Γαλλογερμανών ευτυχώς
άρχισε να ενοχλεί και την κυπριακή Βουλή, η οποία
«σκουντάει» και την κυβέρνηση.
➧ Αμερικανοί οικονομολόγοι, οι οποίοι έχουν άλλη ο-
πτική γωνία, λόγω απόστασης, λένε εδώ και χρόνια,
ότι είναι θέμα χρόνου να καταρρεύσει η Ευρωζώνη
και να διαλυθεί το ευρώ. Ο λόγος είναι απλός και έχει
να κάνει με τα παράδοξα του ευρωπαϊκού συστήμα-
τος. Δεν μπορεί να υπάρχει ένα νόμισμα και να μην υ-
πάρχει μία ισχυρή κεντρική Τράπεζα, η οποία θα ε-
λέγχει και θα ρυθμίζει την αγορά. Δεν είναι δυνατό
κάθε κράτος-μέλος να δανείζεται με διαφορετικά επι-
τόκια και από όπου επιθυμεί. Στην Αμερική όλες οι
Πολιτείες δανείζονται από την Ομοσπονδιακή Κεντρι-
κή Τράπεζα και με καθορισμένα επιτόκια.
➧ Το ερώτημα είναι τι κάνει η Κύπρος για να ξεφύγει α-
πό αυτή τη δίνη. Η προσέγγιση ότι φταίει η αντιπολί-
τευση και οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι γκρινιάζουν σί-
γουρα δεν αποτελεί απάντηση. Είναι καιρός να λη-
φθούν πρακτικά και λογικά μέτρα, να συρρικνωθεί το
Δημόσιο και κυρίως να παταχθεί η διαφθορά, η οποία
φθάνει σε απύθμενο βάθος. Οι πολιτικοί μας μπορεί
να περιμένουν ακόμη ένα θαύμα, όπως συνέβη μετά
την καταστροφή του 1974, με τα χρήματα των Λιβανέ-
ζων, των Ιρακινών, των Γιουγκοσλάβων και των Ρώ-
σων, τα οποία βρήκαν καταφύγιο και καθάρισαν στο
νησί. Σήμερα όλοι ελπίζουν και ερίζουν με το φυσικό
αέριο, μόνο που σε αυτή την περίπτωση μπορεί η ι-
στορία να καταστεί κατάρα και όχι ευλογία, με τον αέ-
ρα που πήραν τα μυαλά μερικών πολιτικών.
Σχόλια