Η ισχυρότερη εξουσία στην Κύπρο, ακόμη και με τον
«αυτοκράτορα» θεσμικά, Πρόεδρο της Δημοκρατίας,
είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων, συνηθίζουν να λέ-
νε στα μουλωχτά, αυτοί που ξέρουν καλά τη λειτουρ-
γία του συστήματος εξουσίας στην Κύπρο. Και συ-
μπληρώνουν ότι αυτό το γνωρίζουν ελάχιστοι βου-
λευτές, αφού οι περισσότεροι τρέχουν από γάμους,
σε κηδείες και από νοσοκομεία σε χοροεσπερίδες,
για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους.
➧ Αυτές τις μέρες που παρακολουθούμε πράγματα και
θαύματα, μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί, στήθη-
καν στον «τοίχο» ο Πρόεδρος, υπουργοί, αξιωματού-
χοι, τεχνοκράτες, αλλά κανένας βουλευτής. Αλήθεια
ο «ναός της Δημοκρατίας», οι αντιπρόσωποι του λα-
ού, δεν έχουν καμία ευθύνη, για την καταβαράθρω-
ση των θεσμών, για το ξεχαρβάλωμα της οικονομίας
και την επιχείρηση διάλυσης της μεσαίας τάξης; Δεν
είναι οι βουλευτές που ψηφίζουν νόμους, που καθο-
ρίζουν θεσμούς, που ελέγχουν ενέργειες της κυβέρ-
νησης και τελικά προδιαγράφουν τη λειτουργία του
συστήματος;
➧ Οι βουλευτές στην Κύπρο θεωρούνται κάτι σαν «ιε-
ρές αγελάδες», αφού απολαμβάνουν σπουδαία προ-
νόμια, όπως αφορολόγητα αυτοκίνητα, υψηλότατους
μισθούς, ζηλευτές συντάξεις και εφάπαξ, γραμματει-
ακό προσωπικό και ένα σωρό άλλα ωφελήματα. Την
ίδια ώρα, διατηρούν τις δουλειές τους –εκτός και αν
είναι δημόσιοι υπάλληλοι– ενώ η συμμετοχή στις κοι-
νοβουλευτικές Επιτροπές, δεν είναι απαραίτητη για
όλους. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλοι «σκοτώ-
νονται» για τον «σταυρό» στις εκλογές, ενώ μερικοί
σπαταλούν και μικρές περιουσίες για ένα έδρανο.
➧ Κάθε κρίση αποτελεί και ευκαιρία για δύσκολες πο-
λιτικά αλλαγές. Είναι η ώρα και η Βουλή, να κάνει την
δική της αναδιοργάνωση, να κάνει τομές, οι οποίες
θα δώσουν μία νέα πνοή στο «καταπονημένο» θεσμι-
κά αλλά και προβληματικό επικοινωνιακά Κοινοβού-
λιο. Οι σκέψεις ή και οι κατά καιρούς κατηγορίες πε-
ρί κυβερνώσας Βουλής, μάλλον ως εύκολη δικαιολο-
γία ακούγονται. Μπορούν να γίνουν τομές στον Κα-
νονισμό και στον τρόπο λειτουργίας του Κοινοβουλί-
ου, οι οποίες θα αναβαθμίσουν πραγματικά το κύρος
του Νομοθετικού Σώματος. Φυσικά κανένας δεν λέει,
ότι θα πρέπει να ανακαλυφθεί ο τροχός, αλλά τουλά-
χιστον να γίνει καλή αντιγραφή πρακτικών που ισχύ-
ουν σε άλλα Κοινοβούλια. Μερικές σκόρπιες σκέ-
ψεις:
➧ Η Βουλή να εγκρίνει τους υπουργούς και τους άλ-
λους αξιωματούχους του κράτους, όπως συμβαίνει
στο Ευρωκοινοβούλιο. Δεν θα μπορεί ο εκάστοτε
Πρόεδρος να διορίζει κατά το δοκούν ανθρώπους,
με βασικό κριτήριο την ικανοποίηση κομματικών ή
άλλων πολιτικών σκοπιμοτήτων. Οι ευθύνες ενός
χαρτοφυλακίου, ειδικότερα σήμερα με τη συμμετοχή
στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι τεράστιες και είναι
κρίμα να γίνεται η Κύπρος ρεζίλι, από ανθρώπους
που πηγαίνουν υπηρεσιακά ταξίδια μόνο για τουρι-
σμό. Με τον τρόπο αυτό θα γλιτώσει και ο τόπος από
διορισμούς ανθρώπων που ούτε τα τυπικά προσόντα
δεν κατέχουν. Με άλλα λόγια να τεθούν ασφαλιστι-
κές δικλίδες για την αξιοκρατία.
➧ Να τεθεί το κοινοβουλευτικό έργο σε επαγγελματι-
κές βάσεις. Δηλαδή οι βουλευτές να είναι υποχρεω-
μένοι να αφιερώνουν σχεδόν όλο τον χρόνο τους,
στη μελέτη νομοσχεδίων και στην ετοιμασία προτά-
σεων νόμου και να παύσουν να θεωρούν τη Βουλή
–αρκετοί βουλευτές– ως πάρεργο ή ως μέσο για
προώθηση των κοινωνικών, επαγγελματικών, προσω-
πικών και άλλων συμφερόντων τους. Ένα πρώτο βή-
μα έγινε με την επέκταση του χρόνου εργασίας του
Κοινοβουλίου, αλλά απαιτούνται να γίνουν ακόμη
πολλά. Ακόμη, σε άλλα Κοινοβούλια οι βουλευτές
διαθέτουν στα γραφεία τους πολυθρόνες, για να ξε-
κουράζονται, αλλά κυρίως για να «κοιμούνται» στα
νομοσχέδια –όπως λένε– δηλαδή να αναλογίζονται
τα θετικά και τα αρνητικά.
➧ Το θέμα της διαφάνειας είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Η νομοθεσία για πόθεν έσχες των βουλευτών, με την
αδιαφάνεια που τη συνοδεύει, προκαλεί αντί να κα-
τευνάζει την οργή των πολιτών. Χειρότερα είναι τα
πράγματα με τα οικονομικά των κομμάτων, όπου κα-
νείς δεν ξέρει πώς διατίθενται τα χρήματα που λαμ-
βάνουν από το Δημόσιο. Καλό είναι να καταργηθούν
και μια σειρά από άλλα προνόμια, όπως τα αφορολό-
γητα αυτοκίνητα, τα οποία μόνο ζημιά προκαλούν
στην εικόνα των πολιτικών. Από εκεί και πέρα, είναι
ανάγκη το Κοινοβούλιο να έλθει πιο κοντά στους πο-
λίτες με τη σύγχρονη τεχνολογία και ο λόγος του πο-
λίτη, να έχει βαρύτητα και θέση στις συζητήσεις νο-
μοσχεδίων.
«αυτοκράτορα» θεσμικά, Πρόεδρο της Δημοκρατίας,
είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων, συνηθίζουν να λέ-
νε στα μουλωχτά, αυτοί που ξέρουν καλά τη λειτουρ-
γία του συστήματος εξουσίας στην Κύπρο. Και συ-
μπληρώνουν ότι αυτό το γνωρίζουν ελάχιστοι βου-
λευτές, αφού οι περισσότεροι τρέχουν από γάμους,
σε κηδείες και από νοσοκομεία σε χοροεσπερίδες,
για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους.
➧ Αυτές τις μέρες που παρακολουθούμε πράγματα και
θαύματα, μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί, στήθη-
καν στον «τοίχο» ο Πρόεδρος, υπουργοί, αξιωματού-
χοι, τεχνοκράτες, αλλά κανένας βουλευτής. Αλήθεια
ο «ναός της Δημοκρατίας», οι αντιπρόσωποι του λα-
ού, δεν έχουν καμία ευθύνη, για την καταβαράθρω-
ση των θεσμών, για το ξεχαρβάλωμα της οικονομίας
και την επιχείρηση διάλυσης της μεσαίας τάξης; Δεν
είναι οι βουλευτές που ψηφίζουν νόμους, που καθο-
ρίζουν θεσμούς, που ελέγχουν ενέργειες της κυβέρ-
νησης και τελικά προδιαγράφουν τη λειτουργία του
συστήματος;
➧ Οι βουλευτές στην Κύπρο θεωρούνται κάτι σαν «ιε-
ρές αγελάδες», αφού απολαμβάνουν σπουδαία προ-
νόμια, όπως αφορολόγητα αυτοκίνητα, υψηλότατους
μισθούς, ζηλευτές συντάξεις και εφάπαξ, γραμματει-
ακό προσωπικό και ένα σωρό άλλα ωφελήματα. Την
ίδια ώρα, διατηρούν τις δουλειές τους –εκτός και αν
είναι δημόσιοι υπάλληλοι– ενώ η συμμετοχή στις κοι-
νοβουλευτικές Επιτροπές, δεν είναι απαραίτητη για
όλους. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλοι «σκοτώ-
νονται» για τον «σταυρό» στις εκλογές, ενώ μερικοί
σπαταλούν και μικρές περιουσίες για ένα έδρανο.
➧ Κάθε κρίση αποτελεί και ευκαιρία για δύσκολες πο-
λιτικά αλλαγές. Είναι η ώρα και η Βουλή, να κάνει την
δική της αναδιοργάνωση, να κάνει τομές, οι οποίες
θα δώσουν μία νέα πνοή στο «καταπονημένο» θεσμι-
κά αλλά και προβληματικό επικοινωνιακά Κοινοβού-
λιο. Οι σκέψεις ή και οι κατά καιρούς κατηγορίες πε-
ρί κυβερνώσας Βουλής, μάλλον ως εύκολη δικαιολο-
γία ακούγονται. Μπορούν να γίνουν τομές στον Κα-
νονισμό και στον τρόπο λειτουργίας του Κοινοβουλί-
ου, οι οποίες θα αναβαθμίσουν πραγματικά το κύρος
του Νομοθετικού Σώματος. Φυσικά κανένας δεν λέει,
ότι θα πρέπει να ανακαλυφθεί ο τροχός, αλλά τουλά-
χιστον να γίνει καλή αντιγραφή πρακτικών που ισχύ-
ουν σε άλλα Κοινοβούλια. Μερικές σκόρπιες σκέ-
ψεις:
➧ Η Βουλή να εγκρίνει τους υπουργούς και τους άλ-
λους αξιωματούχους του κράτους, όπως συμβαίνει
στο Ευρωκοινοβούλιο. Δεν θα μπορεί ο εκάστοτε
Πρόεδρος να διορίζει κατά το δοκούν ανθρώπους,
με βασικό κριτήριο την ικανοποίηση κομματικών ή
άλλων πολιτικών σκοπιμοτήτων. Οι ευθύνες ενός
χαρτοφυλακίου, ειδικότερα σήμερα με τη συμμετοχή
στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι τεράστιες και είναι
κρίμα να γίνεται η Κύπρος ρεζίλι, από ανθρώπους
που πηγαίνουν υπηρεσιακά ταξίδια μόνο για τουρι-
σμό. Με τον τρόπο αυτό θα γλιτώσει και ο τόπος από
διορισμούς ανθρώπων που ούτε τα τυπικά προσόντα
δεν κατέχουν. Με άλλα λόγια να τεθούν ασφαλιστι-
κές δικλίδες για την αξιοκρατία.
➧ Να τεθεί το κοινοβουλευτικό έργο σε επαγγελματι-
κές βάσεις. Δηλαδή οι βουλευτές να είναι υποχρεω-
μένοι να αφιερώνουν σχεδόν όλο τον χρόνο τους,
στη μελέτη νομοσχεδίων και στην ετοιμασία προτά-
σεων νόμου και να παύσουν να θεωρούν τη Βουλή
–αρκετοί βουλευτές– ως πάρεργο ή ως μέσο για
προώθηση των κοινωνικών, επαγγελματικών, προσω-
πικών και άλλων συμφερόντων τους. Ένα πρώτο βή-
μα έγινε με την επέκταση του χρόνου εργασίας του
Κοινοβουλίου, αλλά απαιτούνται να γίνουν ακόμη
πολλά. Ακόμη, σε άλλα Κοινοβούλια οι βουλευτές
διαθέτουν στα γραφεία τους πολυθρόνες, για να ξε-
κουράζονται, αλλά κυρίως για να «κοιμούνται» στα
νομοσχέδια –όπως λένε– δηλαδή να αναλογίζονται
τα θετικά και τα αρνητικά.
➧ Το θέμα της διαφάνειας είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Η νομοθεσία για πόθεν έσχες των βουλευτών, με την
αδιαφάνεια που τη συνοδεύει, προκαλεί αντί να κα-
τευνάζει την οργή των πολιτών. Χειρότερα είναι τα
πράγματα με τα οικονομικά των κομμάτων, όπου κα-
νείς δεν ξέρει πώς διατίθενται τα χρήματα που λαμ-
βάνουν από το Δημόσιο. Καλό είναι να καταργηθούν
και μια σειρά από άλλα προνόμια, όπως τα αφορολό-
γητα αυτοκίνητα, τα οποία μόνο ζημιά προκαλούν
στην εικόνα των πολιτικών. Από εκεί και πέρα, είναι
ανάγκη το Κοινοβούλιο να έλθει πιο κοντά στους πο-
λίτες με τη σύγχρονη τεχνολογία και ο λόγος του πο-
λίτη, να έχει βαρύτητα και θέση στις συζητήσεις νο-
μοσχεδίων.
Σχόλια