Το σύστημα τρώει τα παιδιά του

«Για όλα φταιν οι γκόμενες οι πρώην και
οι επόμενες» λέει το στιχάκι και οι ανα-
φορές ότι φταίει το σύστημα για τα κα-
κώς έχοντα, για τη φονική έκρηξη στο
Μαρί, παραπέμπει σε αυτό-παράδοση
στη μοίρα και το κατεστημένο. Τι είναι
αυτό το περίφημο σύστημα, το οποίο ως
άλλως Μινώταυρος τρώει τα παιδιά του
και διαλύει την κοινωνία και την οικονο-
μία. Αλήθεια δεν υπάρχει ένας νέος Θη-
σέας για να σκοτώσει το τέρας, το οποίο
εξανεμίζει τα όνειρα και τις ελπίδες των
νέων αυτού του τόπου.
➧ Οι πολιτικοί σε όλες τις προεκλογικές εκ-
στρατείες, υπόσχονται «λαγούς με πετρα-
χήλια», ότι θα αλλάξουν τα πάντα και
τους πάντες, ότι θα διορθώσουν όλες τις
στρεβλώσεις και ότι όλοι θα τρώνε με
«χρυσά κουτάλια». Με άλλα λόγια υπό-
σχονται ότι θα αλλάξουν το σύστημα, το
οποίο προεκλογικά είναι πάντα στραβό
και ανάποδο. Πιο απλά υπόσχονται σε ό-
λους δουλειές, αυξήσεις στους μισθούς
και τα επιδόματα, λιγότερη γραφειοκρα-
τία, περισσότερη διαφάνεια και γενικά
καλύτερες μέρες.
➧ Όλοι οι πολιτικοί υπόσχονται με ειλικρί-
νεια και θέλουν πραγματικά να αλλάξουν
το σύστημα, αλλά όταν καθίσουν στην
«μαγική» καρέκλα, προτιμούν τα εύκολα,
δηλαδή την απλή διαχείριση του συστή-
ματος και ξεχνούν τα δύσκολα τα οποία
συνεπάγονται συγκρούσεις με το κατε-
στημένο. Όλοι ξέρουν ότι η δημόσια υπη-
ρεσία είναι υπεράριθμη, γνωρίζουν πολύ
καλά την ανάγκη να καταργηθούν διευθυ-
ντικές θέσεις και να απλοποιηθούν γρα-
φειοκρατικές διαδικασίες. Από την άλλη
όμως, πως θα ικανοποιήσουν τους οπα-
δούς τους, τους ψηφοφόρους τους, τους
υποψηφίους που απέτυχαν να εκλεγούν,
πως θα εδραιώσουν τον «θρόνο» τους και
να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους.
➧ Όταν σταματήσουν οι μετεκλογικοί πανη-
γυρισμοί, αρχίζουν οι αλχημείες για να ι-
κανοποιηθούν οι «δικοί» μας. Αποτέλε-
σμα είναι να βασιλεύει η αναξιοκρατία
και η διαφθορά. Γίνονται διορισμοί και
προαγωγές γιατί έτσι επιθυμεί ο αρχηγός
–ο οποίος πολλές φορές δεν γνωρίζει– ε-
νώ τιμωρούνται οι άξιοι γιατί αποτελούν
«καρφί στο μάτι» των νέων κομματο-κι-
νούμενων διευθυντών. Και τότε επιβεβαι-
ώνεται το αξίωμα που λέει ότι: αν εργά-
ζεσαι κάνεις λάθη και δεν έχεις προοπτι-
κή για προαγωγή. Αν δεν εργάζεσαι δεν
κάνεις λάθος και προχωρείς ακάθεκτος.
Και όλα αυτά γιατί δεν υπάρχει αξιόπιστο
σύστημα αξιολόγησης και όλοι είναι τάχα
άριστοι.
➧ Όταν υπάρχουν χρήματα στο ταμείο, είτε
από δάνεια είτε άλλως πως, καλύπτονται
μια σειρά από «ατυχή» γεγονότα και επι-
λογές. Ξεχνιούνται παρανομίες και παρα-
τυπίες και φυσικά «κόρακας κοράκου μά-
τι δεν βγάζει», όταν ικανοποιούνται όλες
οι πλευρές. Ωστόσο όλα ανατρέπονται ό-
ταν τα δάνεια, δεν μπορούν να καλύ-
ψουν τις ανάγκες και κυρίως όταν οι δα-
νειστές μετατρέψουν σε υποχείρια τους
τους δανειζόμενους. Και τότε αρχίζουν
τα δύσκολα.
➧ Και το ερώτημα που προβάλλει είναι ποι-
ος μπορεί να καταστεί σύγχρονος Θησέ-
ας, για θα σταματήσει τον κατήφορο του
συστήματος, το οποίο προκαλεί φονικές
εκρήξεις, επιτρέπει να πέφτουν στέγες
θεάτρων, αποτελεί αιτία για να ταλαιπω-
ρούνται οι πολίτες στα νοσοκομεία, στα
γραφεία της δημόσιας υπηρεσίας, στους
δρόμους και το χειρότερο να εξανεμίζει
την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
➧ Η απάντηση σίγουρα δεν βρίσκεται στις
προεκλογικές υποσχέσεις, οι οποίες κατά
κανόνα δεν εκπληρώνονται. Είτε θα πρέ-
πει ο τόπος να φθάσει στον πάτο –όπως
στην Ελλάδα– είτε θα πρέπει να γίνει ένα
θαύμα, το οποίο θα φέρει χρήμα στον τό-
πο, ικανό να καλύψει το προβληματικό
σύστημα. Η ελπίδα βρίσκεται σήμερα στο
φυσικό αέριο, το οποίο δεν μπορεί να εί-
ναι χωρίς κινδύνους, αν ο Kύπριος «λί-
μπουρας βγάλει φτερά».
➧ Το ζητούμενο παραμένει η ανάγκη για
αλλαγή του συστήματος, γιατί διαφορετι-
κά και πάλι θα σκοτώνονται άνθρωποι α-
πό λάθη και θα καταστρέφονται περιου-
σίες, για «ασήμαντες αιτίες». Ο σύγχρο-
νος Θησέας, θα πρέπει να ακούσει τις
συμβουλές της ταπεινής Αριάδνης, να α-
φήσει τους εγωισμούς και την αλαζονεία,
να πάρει το νήμα «τον μίτο της Αριάδ-
νης», ο οποίος θα του δώσει τη διέξοδο
από το αδιέξοδο.