Τα πάντα ρει....

  Ζηλεύοντας τα νιάτα της έγχρωμης νεανίδας   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23/4/2023   Εύσωμος κύριος, χωμένος μέσα στην ατέλειωτη πανάκριβη λιμουζίνα του, κρατούσε επιδεικτικά τον χοντρό πούρο του και έριχνε τάχα κλεφτές ματιές στην στάση των λεωφορείων, σε προάστιο της Λευκωσίας. Έγχρωμη νεανίδα, εργαζόμενη σε καφετέρια, «παπί» από το ψιλόβροχο, ανέμενε για πολύ ώρα το λεωφορείο της γραμμής, κάτω από ένα δέντρο, ενώ το σούρουπο βασίλευε και το φως της ημέρας σιγά-σιγά χανόταν. Το κορίτσι έριξε και αυτή μια κλεφτή ματιά στον μεγάλο κύριο και γύρισε πίσω στις σκέψεις της. Απέναντι στην καφετέρια, οι θαμώνες κάτω από τις θερμάστρες, απολάμβαναν τον καφέ τους, παρακολουθώντας την σκηνή. «Ρε να φωνάξουμε το κορίτσι να περιμένει εδώ, μέχρι να έλθει το λεωφορείο», λέει ο ένας. «Και αν χάσει το λεωφορείο, τι θα κάνουμε», απαντά ο άλλος. «Κάτσε καλά, αύριο μπορεί να μας κατηγορήσουν και για παρενόχληση», σημείωσε χαζολογώντας ο άλλος. Και όλα σταμάτησαν εκε...

  Χριστός Ανέστη και ουδείς εν τοις μνήμασι   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16/4/2023   Χριστός Ανέστη και ουδείς εν τοις μνήμασι… Χριστός Ανέστη και ο θάνατος τεθανάτωται και ημείς εζωοποιήθημεν… Χριστός Ανέστη και ουδείς εν τοις μνήμασι, ούτε ο Κυπριανός, ούτε η Αναστασία, ούτε τα άλλα παιδιά τα οποία σφαγιάστηκαν στα Τέμπη, ούτε όλα τα κεκοιμημένα αδέλφια μας, ούτε κανένας άλλος άνθρωπος, από κτίσεως κόσμου, μέχρι και σήμερα. Μέσα στην χαρμολύπη της εφήμερης ζωής, το μυαλό και οι θύμισες, στρέφονται στην μαρτυρία του πατρός Χριστοδούλου από την Αυγόρου, για το θεϊκό φως, με το οποίο περιλούζεται ο κεκοιμημένος αγαπημένος του υιός. Στρέφονται στις εικόνες από την πορεία για την ταφή του Κυπριανού, η οποία συνοδεύτηκε από μια απρόσμενη βροχούλα, σημάδι θεϊκό για την τοπική παράδοση, από τους Αναστάσιμους ψαλμούς, αλλά κυρίως από την χαρμόσυνο ύμνο του «Χριστός Ανέστη». Μέσα στον απύθμενο πόνο και την θλίψη, της στιγμής του θανάτου, η χαρά της Αναστ...

  Οι Αγίες Σοφίες στην Βουλή   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/4/2023 Άραγε, κατάρα ή ευλογία, παραλογισμός ή σωφροσύνη, αμαρτία ή σωτηρία, αποτελεί η σύζευξη της κοσμικής εξουσίας με την εκκλησιαστική διακονία; Το δίλημμα των σχέσεων μεταξύ πολιτείας και Εκκλησίας, βασανίζει γενιές και γενιές ανθρώπων. Από το Βυζάντιο, το οποίο χρησιμοποιούσε την Ορθοδοξία ως συνδετικό κρίκο της Αυτοκρατορίας, μέχρι και τις μέρες μας, όπου η χριστιανοδημοκρατία, αντιπαλεύει με τα θεοκρατικά καθεστώτα. Σε αυτή την διελκυστίνδα και η έννοια της Ελληνορθοδοξίας, η οποία προβάλλεται καλόπιστα ή κακόπιστα, από ενθοπατέρες ή αυτόκλητους εθνοσωτήρες. Ελληνισμός και Ορθοδοξία μπορεί να εμπλέκονται ιστορικά, αλλά στην πραγματικότητα ακολουθούν δύο διαφορετικές πορείες. Ο Ελληνισμός είναι ένας πολιτισμός, είναι μια φιλοσοφία, είναι μια παράδοση μιας φυλής ανθρώπων. Η Ορθοδοξία είναι ένας τρόπος ζωής, είναι η εμπειρία της ζωής με το Χριστό, είναι η βίωση του παραδείσου επί της γης. Από εκεί πέρ...

Στις λεωφορειολωρίδες και οι ντελιβεράδες   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2/4/2023   Γροθιά στο στομάχι αποτελεί η θέα των αλλοδαπών διανομέων έτοιμου φαγητού, των γνωστών μελαμψών ντελιβεράδων, οι οποίοι και κάτω από την βροχή και κάτω από το λιοπύρι, με τις δικές τους μοτοσυκλέτες και με τα δικά τους ηλεκτρικά ποδήλατα, τρέχουν για μερικά ψίχουλα, όπως αποκαλύφθηκε από την πρόσφατη απεργία τους. Και άκουσον-άκουσον είναι αυτοεργοδοτούμενοι, αφεντικά τάχα, χωρίς βεβαίως να ξέρουν τι σημαίνει ο όρος αφεντικό. Μόνη τους παρηγοριά το καλό φιλοδώρημα από τους καλοπροαίρετους κυρίως μεσήλικες. Από την άλλη υπάρχουν και τα κακομαθημένα παιδιά, κυρίως «ματσωμένοι» φοιτητές, οι οποίοι δεν μπορούν ούτε ένα καφέ να φτιάξουν το πρωί στο σπίτι τους.     Κάνουν κυριολεκτικά καψόνι στους ντελιβεράδες, αφού απαιτούν, εδώ και τώρα, τον «καυτό» καφέ τους. Αποτέλεσμα οι ντελιβεράδες να μην προλαβαίνουν κάθε πρωί να ανεβοκατεβαίνουν σε διαμερίσματα. Το τραγικό είναι...

  Ο φόβος του διαλόγου εντός της Βουλής   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/3/2023   Το μεγάλο μυστικό της Δημοκρατίας βρίσκεται στην διαδικασία της διαφάνειας. Την ώρα κατά την οποία, ο ηγέτης, ο αξιωματούχος, ο διευθυντής ακόμη και ο υπάλληλος, θελήσουν να βάλουν «το δάκτυλο στο μέλι» της εξουσίας, τουλάχιστον να φοβούνται ότι θα γίνουν ρεζίλι και ότι μπορεί να καταλήξουν και στην φυλακή. Όπως λένε και οι σοφοί: «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα». Σε αυτή την διαδικασία της διαφάνειας, οι δημοκρατικές πολιτείες, μαζί και η Κυπριακή Δημοκρατία, θεσμοθέτησαν με συνταγματική βούλα, σειρά μέτρων με κυριότερο την κοινοβουλευτική ασυλία. Απλά ο βουλευτής, ο αντιπρόσωπος το λαού, να μπορεί να μιλά ελεύθερα από τα βουλευτικά έδρανα, χωρίς τον φόβο, ότι θα οδηγηθεί στα δικαστήρια, κατηγορούμενος για λίβελλο. Οι αδικημένοι πολίτες, αναζητούν με αγωνία βουλευτές, για να πουν τον πόνο τους και να αποκαλύψουν σκάνδαλα.   Το ίδιο προνόμιο της ασ...

  Το χειροφίλημα της Αννίτας   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/3/2023 Μια στιγμούλα, μια απλή κίνηση, μια αυθόρμητη έκφραση, αρκεί για να φανερώσει ένα ολόκληρο κόσμο, την ταπεινή αλλά και μέγιστη, παράδοση της Κύπρου, η οποία χάνεται στους αιώνες. Η Αννίτα Δημητρίου, από τους Τρούλους και την Γιαλούσα, κατά την ιστορική, πανηγυρική τελετή ανακήρυξη της, ως νέα Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ενώπιον εκατοντάδων οπαδών του κόμματος και σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, σε ολόκληρη την Κύπρο και σε όλους τους απόδημους, σφιχταγκάλιασε την μανούλα της, η οποία πετούσε από την χαρά της. Και ξαφνικά η Αννίτα έσκυψε και φίλησε το χέρι της μάνας της, αφήνοντας τους πάντες αποσβολωμένους. Η ευχή της μάνας, σίγουρα αποτελεί την ισχυρότερη δύναμη, για την νεαρή Αννίτα, η οποία ήδη φορτώθηκε στους ώμους της, τις προσδοκίες και τις ελπίδες, τουλάχιστον της μισής Κύπρου. Η Αννίτα Δημητρίου, ήδη γράφει ιστορία ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος, του μεγαλύτερο...

  Η χαρμολύπη του πατρός Χριστοδούλου   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/3/2023  Ο μεγαλύτερος πόνος σε αυτή την γη, είναι ο γονιός να χάνει το παιδί του, αλλά και η μεγαλύτερη ίσως χαρά, είναι η βεβαιότητα, με θαυμαστές αποδείξεις, ότι ο κεκοιμημένος απολαμβάνει την αιώνια χαρά του παραδείσου. Οι πατέρες της Εκκλησίας, λένε, ότι μόνο η Παναγία μπορεί να παρηγορήσει ένα γονιό, γιατί και αυτή έχασε το παιδί της. Προχωρούν και λένε ότι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης μιας τόσο δύσκολης κατάστασης, είναι η σιωπή και η προσευχή. Η παρέλευση του χρόνου, η στήριξη από τους συγγενείς και τους φίλους και σίγουρα η βοήθεια του Θεού, φέρνουν την αληθινή παρηγοριά. Και αν ο άνθρωπος αγωνιά, με την προσευχή, μπορεί να μάθει και τους λόγους της γρήγορης κοίμησης ενός νέου ανθρώπου. Η ζωή του ανθρώπου, κινείται πάντα στο εκκρεμές της χαρμολύπης, δηλαδή μεταξύ χαράς και λύπης, μεταξύ ευτυχίας και δυστυχίας, μεταξύ της πτώσης και της ανόδου, μεταξύ της πρόγευσης του παραδείσου και της...