Από τις κάμερες, στις κρυφές κάμερες
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25.1.2026
Έχεις θλίψη, έχεις οργή, είσαι απογοητευμένος, δεν αντέχεις την αδικία, τότε κάτσε αναπαυτικά και άκουσε Στέλιο Καζαντζίδη, έλεγε πριν αρκετά χρόνια, ένας σοφός ιεράρχης, από οικογένεια μεταναστών, ο οποίος λάτρευε τα τραγούδια του Στέλιου Καζαντζίδη. Το 1953 κυκλοφόρησε ένα σπουδαίο και σχεδόν ξεχασμένο σήμερα τραγούδι σε στίχους και μουσική του Γεράσιμου Κλουβάτου: «Όλα εδώ πληρώνονται, εδώ, σ’ αυτή τη σφαίρα, και το καλό και τ’ άδικο, θα πληρωθεί μια μέρα. (…) Όσοι μου κάνανε ζημιές, δεν πείραξα κανέναν, όλοι εδώ πληρώθηκαν, τους είδα έναν έναν...» Τόσο απλά και τόσο ωραία, κατέγραψε τον πνευματικό νόμο, ο οποίος είναι πάνω από όλους τους νόμους και όλες τις ανθρώπινες κουτοπονηριές. Οι παππούδες μας «στόλιζαν» τους τοκογλύφους με κατάρες, από τις οποίες υποφέρουν μέχρι σήμερα τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Στα χρόνια μας, οι νόμιμοι «απατεώνες» του χρηματιστηρίου και οι νόμιμοι «μεγαλοαπατεώνες» οι οποίες μας οδήγησαν στο κούρεμα καταθέσεων και μισθών, ήδη «πληρώνουν» με πολλούς τρόπους. Εκτός του πνευματικού νόμου, δεν μένουν ούτε και οι μικροαπατεώνες, οι οποίοι καθημερινά, νομίζουν ότι είναι «μικροί θεοί», βασανίζοντας και ταλαιπωρώντας τους συνανθρώπους του, είτε είναι υπάλληλοι, είτε υφιστάμενοι τους ή άλλως πως. Όλα στην ώρα τους...
Εδώ και τρία χρόνια, λειτουργεί το «αμαρτωλό» σύστημα φωτοεπισήμανσης, το οποίο απέτυχε να μειώσει τα θανατηφόρα δυστυχήματα, όπως διαφήμιζαν οι υπέρμαχοι του. «Φλόμωσε» ή καλύτερα παγίδευσε τους περισσότερους οδηγούς, με ένα εκατομμύριο καταγγελίες, κυρίως στα φώτα τροχαίας, με τα εξωφρενικά εξώδικα πρόστιμα των 300 ευρώ, δηλαδή το ένα τρίτο του μισθού πολλών οδηγών. Το σύστημα προκαλεί όχι μόνο οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, αλλά και ψυχολογικά, αφού δημιουργεί άγχος στους οδηγούς, όταν πλησιάζουν σε φώτα με κάμερες. Όλη αυτή η ιστορία, έχει οσμή σκανδάλου, όπως καταγγέλλουν βουλευτές, αφού κατά «παράξενο» τρόπο, την διευθύνουν ιδιωτικά συμφέροντα, υπό την εποπτεία της Αστυνομίας. Τραγικό είναι και το γεγονός, ότι αυξάνονται αντί να μειώνονται οι παραβάσεις. Πολλαπλασιάζονται και οι οδηγοί οι οποίοι πλέον δεν πληρώνουν πρόστιμα, ίσως γιατί δεν μπορούν, λόγω ακρίβειας. Με απλά λόγια το σύστημα απέτυχε παταγωδώς και δικαιώνονται για μια ακόμη φορά οι βουλευτές, οι οποίοι οργίζονταν και φώναζαν, «ρίχνοντας αυγά στον τοίχο». Έγινε παραδοχή ότι τα «βελάκια» δεξιά ήταν προβληματικά, αλλά τα πρόστιμα παρέμειναν πρόστιμα. Άλλαξε ο νόμος, μειώθηκε το πρόστιμο στα 85 ευρώ όταν ένα αυτοκίνητο πατήσει την γραμμή στα φώτα, αλλά «αγρόν ηγόρασαν» οι υπεύθυνοι.
Και ξαφνικά, σε όλη αυτή την «καταχνιά» φύσηξε ένα αεράκι και ο τρόμος από τις κάμερες στους δρόμους, μετακόμισε στο λόφο του Προεδρικού, με το περίφημο “videogate”. Οι κρυφές κάμερες, «έκαψαν» τον Πρόεδρο Χριστοδολίδη, την Φιλίππα Καρσερά Χριστοδουλίδου και τον Χαράλαμπο Χαραλάμπους και «διάλυσαν» και τους Γιώργο Λακκοτρύπη και Γιώργο Χρυσοχό, οι οποίοι έχασαν την έξωθεν καλή μαρτυρία τους. Φαίνεται όμως ο τρόμος στο λόφο του Προεδρικού συνεχίζεται, με τις δημοσιογραφικές και όχι μόνο πληροφορίες, να επιμένουν ότι υπάρχουν και άλλα βίντεο, τα οποία αναμένεται να κυκλοφορήσουν το επόμενο διάστημα. Δεν ξέρουμε αν περιμένουν οι «σκοτεινοί εγκέφαλοι», ένα άλλο μεγάλο γεγονός για να σπείρουν και πάλι τον τρόμο. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι η επικοινωνιακή ομάδα της κυβέρνησης, δεν ήταν καθόλου έτοιμη να διαχειριστεί τέτοιες κρίσεις.
Ο μεγάλος Χρίστος Γιανναράς, έγραψε για το «προνόμιο της απελπισίας», λέγοντας απλά ότι πρέπει να πατήσεις πάτο για να ανέβεις. Τώρα, μετά τον «μεγάλο χαμό» ίσως έφθασε η ώρα να «ξυπνήσουν» εκεί στο λόφο και ο Νίκος Χριστοδουλίδης να επιλέξει άξιους συνεργάτες. Καλή ελπίδα, αποτελεί ο Κωνσταντίνος Φυτιρής, στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ο οποίος δεν «μασά» κατά την στρατιωτική έκφραση. Μπορεί και σκέφτεται με την κοινή λογική και ίσως είναι ο μόνο ο οποίος θα μπορέσει να βάλει τάξη στο κυκλοφοριακό χάος, το οποίο οδηγεί και στα θανατηφόρα. Με τον Αλέκο Τρυφωνίδη, στην Προεδρία της Επιτροπής Μεταφορών της Βουλής, ίσως είναι χρυσή ευκαιρία, να μετακινηθούν κάμερες από τα Φώτα, να τοποθετηθούν συστήματα αντίστροφης μέτρησης, να δημοσιεύονται στο διαδίκτυο ο τόπος τοποθέτησης των καμερών σε βανάκια, να φύγουν επιτέλους τα αναχώματα στους δρόμους και το κυριότερο να φύγουν οι Αστυνομικοί και να μπουν σοβαροί επιστήμονες, στη μάχη για την οδική ασφάλεια. «Ο φόβος φέρνει κόλαση» και οι εκστρατείες φόβου και τιμωρίας και τα ατέλειωτα «εμπόδια», κυρίως για τους νέους, οι οποίοι δεν φοβούνται ούτε και τον θάνατο, φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Η ποτοαπαγόρευση δεν είναι καθόλου μακρινό γεγονός…
Παναγιώτης Καπαρής
Σχόλια