Μιτσοκάμιμα αλά Al Jazeera
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22.2.2026
Ένα μονταρισμένο μιτσοκάμιμα, αλά Al Jazzera, του Δημήτρη Συλλούρη, ήταν τελικά ικανό να τινάξει και να απαξιώσει τόσο το σύστημα εξουσίας, όσο και την πολιτική καριέρα του πρώην Προέδρου της Βουλής, την οποία έκτιζε για δεκαετίες με ατέλειωτες θυσίες, με προσωπικό και οικογενειακό κόστος, αλλά και με δόξες και τιμές. Ο Δημήτρης Συλλούρης, για μια πενταετία συρόταν στα δικαστήρια και εξοντώθηκε σωματικά, ψυχικά και οικονομικά. Τελικά η δικαιοσύνη, σε πρώτο επίπεδο, αποφάνθηκε κατά πλειοψηφία, με μια ηχηρή για την Νομική Υπηρεσία απόφαση, ότι είναι αθώος, μαζί και ο πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ Χριστάκης Τζιοβάνη. Τώρα το τι θα ακολουθήσει σε επόμενο βαθμό δικαιοσύνης και πόσα χρόνια θα περάσουν ακόμη, κανείς δεν ξέρει. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι θα συνεχιστεί για ακόμη μερικά χρόνια, το σιωπηλό μαρτύριο των κατηγορουμένων, είτε είναι «αθώοι», είτε είναι «ένοχοι», δεδομένου ότι συνεχίζεται η δικαστική διαδικασία. Και κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι εκτός από την ανθρώπινη δικαιοσύνη, υπάρχει και η θεία δίκη, ο πνευματικός νόμος, ο οποίος ακολουθεί διαφορετικούς και πάντα πιο αποτελεσματικούς δρόμους, προς την αληθινή δικαιοσύνη.
Με την απόφαση του δικαστηρίου, για μια ακόμη φορά πλήττεται στη συνείδηση των πολιτών, το δικαιϊκό σύστημα και ειδικότερα η Νομική Υπηρεσία. Το πρωτοφανές ξέσπασμα της Πωλίνας Ευθυβούλου, εκπροσώπου της Νομικής Υπηρεσίας, μάλλον γιγάντωσε τις υποψίες των πολιτών, ότι κάτι δεν πάει καλά. Σίγουρα κανένας δεν είναι αναντικατάστατος και ούτε μια πολιτεία μπορεί να εξαρτάται από την δουλειά κανενός δημοσίου υπαλλήλου, ούτε από τις υπηρεσίες κανενός πολιτικού, ακόμη και του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Τα τελευταία χρόνια, οι δικαστές και τα δικαστήρια αυξήθηκαν, προσλήφθηκαν πολλοί δικηγόροι στην Νομική Υπηρεσία, με «κλίμακες παλαριστές» όπως λέει ο βουλευτής Ζαχαρίας Κουλίας. Το μόνο το οποίο μένει να δούμε, είναι αν θα προχωρήσει επιτέλους ο διαχωρισμός της Νομικής Υπηρεσίας, σε νομικό σύμβουλο του κράτους και δημόσιο κατήγορο. Να δούμε αν τελικά θα γίνει το «θαύμα» και ανατραπεί ο κανόνας που θέλει την «δικαιοσύνη η οποία αργεί, να μην είναι δικαιοσύνη…»
Πέραν από τις αναλύσεις των «μεγαλοδικηγόρων», υπάρχουν και οι άνθρωποι των καφενέδων, οι οποίοι διερωτώνται γιατί δεν «διέρρευσε» το επίμαχο κρυφό βίντεο, πολλών ωρών, του Al Jazzera, το οποίο δεν μπορούσε να παρουσιαστεί κατά την δίκη. Αποτελεί κλασική μέθοδο για τερματισμό μιας κρίσης, η δημοσιοποίηση των «μυστικών» στοιχείων. Στην Ελλάδα κλασικό παράδειγμα, αποτελεί η διαχείριση της κρίσης από την κυβέρνηση του αείμνηστου Κώστα Σημίτη, της σύλληψης του ηγέτη των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν από τούρκους πράκτορες, στην Ελληνική Πρεσβεία στην Κένυα, στις 15 Φεβρουαρίου 1999. Οι πρεσβείες της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο δέχθηκαν επιθέσεις από Κούρδους, ενώ κινδύνευσε με ανατροπή η κυβέρνηση. Παραιτήθηκαν αμέσως ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος και οι Υπουργοί Εσωτερικών και Δικαιοσύνης. Την ίδια ώρα διέρρευσε στην μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας τα «ΝΕΑ», η κατάθεση για τα γεγονότα του συνοδού του Οτσαλάν, του πράκτορα της ΕΥΠ Σάββα Καλεντερίδη. Και ως δια μαγείας όλα τέλειωσαν σε λίγες ώρες και η κυβέρνηση συνέχισε το έργο της. Η πολιτική ζωή της Κύπρου, από τον Οκτώβρη του 2020 ζει με τον εφιάλτη του βίντεο του Al Jazzera και από τον Ιανουάριο του 2026 με τον μπαμπούλα του Video Gate. Διορίστηκαν ερευνητικές επιτροπές, δαπανήθηκαν πολλά εκατομμύρια ευρώ, μολύνθηκε το πολιτικό κλίμα, εξαγριώνονται οι πολίτες και όλα αυτά για «ένα πουκάμισο αδειανό», για μια δικαιοσύνη η οποία αργεί πάρα πολύ. Αλήθεια διερωτώνται οι απλοί άνθρωποι, γιατί δεν «μπαγλαρώθηκαν» αμέσως οι λίγοι οι οποίοι παραχώρησαν χρυσά διαβατήρια, σε λίγους μεγαλοαπατεώνες. Το «κόλπο» με τα χρυσά διαβατήρια, την ώρα κατά την οποία η Κύπρος ήταν χρεωκοπημένη, ήταν μια σωτηρία. Το σκάνδαλο ξεκίνησε όταν οι λίγοι έβαλαν από την «πίσω πόρτα» τους μεγαλύτερους απατεώνες του κόσμου. Όταν ξέσπασε ο σάλος, ίσως θα αρκούσε μια παραίτηση πολιτικού προσώπου και μια σύλληψη ενός μεγαλοδικηγόρου, για εκτονωθεί η οργή του λαού και να αλλάξει και το αρνητικό κλίμα διεθνώς.
Είναι τραγελαφικό, η πολιτική ζωή του τόπου, να βολοδέρνει από δύο βίντεο, όταν οι εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή είναι γεμάτες από σκάνδαλα, εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία πηγαινοέρχονται τα βράδια από τις τηλεοράσεις και τα άλλα Μέσα Ενημέρωσης. Αλλά φαίνεται ότι «όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζε..» όπως έλεγε ο αείμνηστος Μάνος Χατζηδάκις. Και τα πάντα ρει, όπως έλεγε και ο μέγας Ηράκλειτος και όλα έρχονται στην ώρα τους, ακόμη και η θεία δίκη.
Παναγιώτης Καπαρής
Σχόλια