Αόρατα περιπολικά

 Αόρατα περιπολικά

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2/2/2020

“Ο φόβος φέρνει κόλαση και μόνο η αγάπη οδηγεί στον παράδεισο”, συνήθιζαν να λένε οι πρόγονοι μας. Η νέα φιλοσοφία της Αστυνομίας, με τα «αόρατα περιπολικά», μπορεί να φέρνει «κόλαση» στους παραβάτες, αλλά δεν οδηγεί και στον «παράδεισο» τους νομοταγείς, οι οποίοι πρέπει πλέον θα ζουν και αυτοί με το φόβο, για τυχόν στραβοπατήματα. Τα «αόρατα περιπολικά» δεν φέρουν διακριτικά της Αστυνομίας, αλλά οι Αστυνομικοί οι οποίοι τα οδηγούν είναι ντυμένοι με την επίσημη στολή της δύναμης. Ακόμη φέρουν φάρους στο μπροστινό μέρος, χωρίς όμως να γίνονται αντιληπτοί, όταν δεν είναι σε λειτουργία.

Όπως έλεγε με περηφάνια και ένας παλιός «τσαούσης» τα «αόρατα περιπολικά» θα τσακώνουν τους παραβάτες του νόμου, εκεί που δεν το περιμένουν και θα προκαλούν ένα συνεχόμενο τρόμο τους οδηγούς. 

Μόνο με το «ραφτί» θα μειωθούν τα θανατηφόρα και τα άλλα δυστυχήματα. Μίλησε και για τα τσουχτερά πρόστιμα, τα οποία σύντομα θα ψηφιστούν από την Ολομέλεια της Βουλής, τα οποία φθάνουν μέχρι και ένα ολόκληρο μηνιαίο μισθό, για πολλούς νέους και πολλούς μεροκαματιάρηδες.

Υπάρχει και ο άλλος δρόμος για να μειωθούν τα δυστυχήματα, ο οποίος σίγουρα δεν είναι ούτε εύκολος, ούτε και γρήγορα εφαρμόσιμος. Απαιτεί αλλαγή κουλτούρας στους πολίτες και κυρίως απαιτεί μεγάλες αλλαγές στους δρόμους. Πρόσφατα ένας Διευθυντής Σχολείου, επιχείρησε ένα άλλο επιστημονικό τρόπο, να πείσει τους μαθητές του, να τηρούν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, χωρίς να προβάλει τα μακάβρια βίντεο, τα οποία χρησιμοποιεί η Αστυνομία.

Ο καλός Διευθυντής έκανε βιωματικά εργαστήρια, έβαλε τους μαθητές να προτείνουν οι ίδιοι τρόπους για αντιμετώπιση των δυστυχημάτων και άκουσε τους προβληματισμούς των νέων. Πριν, κατά και μετά τα εργαστήρια, αξιολόγησε τους μαθητές για την κατανόηση του μαθήματος, ενώ έβαλε και τους μαθητές να αξιολογήσουν τους καθηγητές και το εργαστήρι. Ακόμη κατέγραψε στατιστικά τα δυστυχήματα στα οποία εμπλέκονταν οι μαθητές του σχολείου του, πριν και μετά τα εργαστήρια. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά και ο άνθρωπος δέχθηκε και συγχαρητήρια αξιωματικών της Αστυνομίας.

Ένας άγραφος κανόνας, ανάμεσα στους οδηγούς, λέει ότι πρέπει να αναβοσβήσεις τα φώτα του αυτοκινήτου, όταν δεις περιπολικό της Αστυνομίας. Δηλαδή να «γλυτώσεις» τους οδηγούς από τις καταγγελίες. Αν κάποιος δει μισογεμάτο το ποτήρι, σε αυτή την πρακτική, θα πει ότι αυτόματα στέλνεται το μήνυμα σε δεκάδες οδηγούς, να οδηγούν προσεκτικά. Αν δει κάποιος μισοάδειο το ποτήρι, τότε θα πει, ότι οι οδηγοί ξεγελούν την Αστυνομία προσωρινά και στην συνέχεια συνεχίζουν να παρανομούν.

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αυτή η πρακτική γίνεται με την βοήθεια των κινητών τηλεφώνων. Ένα πρόγραμμα ειδοποιεί τους οδηγούς, ότι σε τόσα χιλιόμετρα έχει ραντάρ, έχει κάμερα, σημειώθηκε δυστύχημα ή υπάρχει πυκνή τροχαία κίνηση. Τα δεδομένα φορτώνονται στο πρόγραμμα από τους ίδιους τους οδηγούς. Με τον τρόπο αυτό, αυτόματα όλοι οι οδηγοί είναι πολύ πιο προσεκτικοί και επιπλέον αντιμετωπίζεται με τον ευκολότερο τρόπο, το κυκλοφοριακό χάος.

Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο είναι η καταλληλότητα των δρόμων και η ψυχολογική διάσταση των διαδρομών. Είναι κοινή λογική ότι στην είσοδο της Λευκωσίας, υπάρχει τεράστια συμφόρηση, αφού οι τρεις λωρίδες, ξαφνικά γίνονται δύο και ακολούθως μία. Στις πόλεις σχεδόν όλοι οι παράδρομοι είναι μονόδρομοι, ενώ οι κύριες αρτηρίες είναι διπλής κατεύθυνσης. Στην Αμερική και σε πολλές μεγάλες Ευρωπαϊκές χώρες, συμβαίνει το αντίθεση, με τις κύριες αρτηρίες να είναι μιας κατεύθυνσης. Τραγική είναι και η ιστορία με τα παράνομα αναχώματα τα οποία προκαλούν ένα σωρός ζημιές στα αυτοκίνητα. Άσε την «πλάκα» τις χορηγίες στα λεωφορεία, τα οποία μπορούσαν να αντικατασταθούν με ταξί, με τα χρήματα που δαπανούν οι φορολογούμενοι. Υπάρχει και η ξεχασμένη μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία προκαλεί ένα σωρό ασθένειες. Το χειρότερο όμως από όλα, είναι το σπάσιμο των νεύρων των οδηγών, η οποία οδηγεί μοιραία σε δυστυχήματα. Είναι καιρός να σταματήσουν οι ερασιτεχνισμοί και να εφαρμοστούν επιστημονικές προσεγγίσεις στους δρόμους. Σίγουρα οι εύκολες λύσεις με τις τιμωρίες, δεν είναι πάντα οι καλύτερες επιλογές.