Ισοπέδωση των γιατρών

Ισοπέδωση των γιατρών

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/1/2020

«Ισιώνουν τα ούλλα» με τους γιατρούς στο ΓΕΣΥ, όπως «ισιώνουν ούλλους» τους υπαλλήλους στην δημόσια υπηρεσία, εδώ και δεκαετίες, μονολογούσε συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος. Αγανάκτησε ο άνθρωπος, γιατί αδυνατούσε να κλείσει εγκαίρως ραντεβού με ιδιώτη γιατρό του ΓΕΣΥ. Οργισμένος κατέφυγε στον καφενέ της γειτονιάς του, για να πει τον πόνο του και να βρει παρηγοριά στην διαδικασία της συλλογικής δωρεάν ψυχοθεραπείας. Είπε διάφορα «γαλλικά» και άρχισε να μιλά για το σκάνδαλο, όπως το χαρακτήρισε, με τους λεωφορειούχους, οι οποίοι σε μια νύκτα πριν μια δεκαετία, μετατράπηκαν ατύπως σε δημοσίους υπαλλήλους. «Κουμμουνισμός από την πίσω πόρτα, επί δεξιών κυβερνήσεων». Αποτέλεσμα είναι σήμερα να μην έχουμε ουσιαστικά δημόσιες συγκοινωνίες και να πληρώνουμε τον κούκο αηδόνι. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι κανείς δεν θυμάται τους μεγαλόσχημους που τότε έβαλαν τις υπογραφές τους.

Την ίδια κομμουνιστική «μόλα» την ίδια πρακτική, έλεγε ο αγανακτισμένος πολίτης, φαίνεται ότι εφαρμόζουν και με τους γιατρούς του ΓΕΣΥ. «Εβάλαν όλους τους γιατρούς σε ένα τσουβάλι, καλούς και κακούς και εδώσαν σε όλους, ένα τσουβάλι ριάλια. Τώρα εγείραν ούλοι πίσω και χαμογελούν με το λαχείο, που τους χάρισε η κυβέρνηση». Οι καλοί γιατροί πριν το ΓΕΣΥ κέρδιζαν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, αλλά δούλευαν και ατέλειωτες ώρες και είχαν και τον φόβο να μην κάνουν λάθος, ώστε να μην βγει το όνομα τους. Σήμερα καλοί, κακοί, νέοι και συνταξιούχοι, πληρώνονται παραπάνω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους Υπουργούς και τους βουλευτές, χωρίς να έχουν και την έγνοια της επιβίωσης.

Στην Κύπρο και σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι γιατροί είναι οι άριστοι των αρίστων. Η επιστήμη είναι δύσκολη, απαιτεί ιδιαίτερα χαρίσματα, ασχολείται με το πολυτιμότερο αγαθό  και την ανεπανάληπτη ανθρώπινη ζωή. Ωστόσο τα λάθη, δεν επιτρέπονται και είναι όχι σπάνια μοιραία. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι οι ταγοί του τόπου, όταν χρειάζονται δύσκολες εγχειρήσεις, επιμένουν και να καταφεύγουν στο εξωτερικό, σε ξακουστούς γιατρούς και νοσοκομεία.

Κάθε σοβαρή πολιτεία επιζητεί την αριστεία, κυνηγά τα δυνατά μυαλά και προσφέρει χρυσάφι για να έχει τους χαρισματούχους, στην υπηρεσία της κοινωνία. Οι άριστοι των αρίστων, συνήθως κουβαλούν το σύνδρομο της «αλαζονείας των αρίστων» και δεν δέχονται να ισοπεδώνονται με τους μέτριους. Είναι χαρακτηριστικά και τα παραδείγματα στο πανεπιστήμιο Κύπρο, όπου χρυσοπληρωμένοι κύπριοι και ξένοι καθηγητές, πήραν τα μπογαλάκια τους και έφυγαν σε ξένα πανεπιστήμια, αφού δεν άντεχαν την ισοπέδωση, η  οποία μοιραία δεν αφήνει χώρο στους άριστους, για να αναπτυχθούν και να δημιουργήσουν. Και πίσω από όλα αυτά, το αμαρτωλό «γιατί» των μετρίων και η θανατηφόρα ζήλια. Να μην προοδεύσει ο ικανός, για να μην φανεί η δική τους αδυναμία.

Ο Υπουργός Υγείας, ο Κωνσταντίνος Ιωάννου, ικανότατος μεν, αλλά και ολίγον τι «πεισματάρης» σύμφωνα με τις δηλώσεις του, θα πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται λίγο πιο πρακτικά και λίγο πιο πολιτικά. Το τέλειο κομμουνιστικό σύστημα, το οποίο αντέγραψε τις πρακτικές των πρώτων χριστιανών, δυστυχώς απέτυχε παντού, αφού οι άνθρωποι έχουν πάθη, έχουν αδυναμίες και κυρίως νομίζουν ότι είναι αθάνατοι. Είναι καιρός να αρχίσει ένα σοβαρός προβληματισμός για την προώθηση μέτρων καθιέρωσης του ανταγωνισμού ανάμεσα στους γιατρούς, ώστε να αναδειχτούν οι πλέον άξιοι και οι πλέον ικανοί.

Με την ψηφιακή τεχνολογία, δεν χρειάζονται οι προσωπικοί γιατροί, αφού το ιστορικό κάθε ασθενή υπάρχει στους υπολογιστές. Εξάλλου κανένας γιατρός δεν μπορεί να θυμάται το ιστορικό των ασθενών του. Όσο για τις διαπροσωπικές σχέσεις, αυτές πρέπει να κτίζονται στο κοινό συμφέρον, όχι στην ανάγκη των ασθενών. Αυτό σίγουρα θα επιφέρει και οικονομία στα δημόσια οικονομικά, αφού το κράτος θα πληρώνει ανάλογα με τις επισκέψεις και όχι «βρέξει χιονίσει».

Το χειρότερο με την ισοπέδωση των γιατρών, είναι ο πολλαπλασιασμός των εξετάσεων. Οι καλοί γιατροί, με τα χέρια, το στηθοσκόπιο και τους υπέρηχους, μπορούν και εντοπίζουν πολλές αρρώστιες, χωρίς να απαιτούν άλλες πανάκριβες εξετάσεις. Οι κακοί γιατροί, συνήθως απαιτούν ατέλειωτες εξετάσεις, ταλαιπωρούν τους ασθενείς, για να είναι τάχα καλυμμένοι. Οι καλοί γιατροί, βλέπουν ολιστικά τους ασθενείς, ενώ οι κακοί συνήθως φορτώνουν φάρμακα τους αρρώστους, χωρίς να υπολογίζουν τις παρενέργειες. Όπως έλεγε πρόσφατα και ένα σπουδαίος γιατρός, με το ΓΕΣΥ, θα πολλαπλασιαστούν οι αρρώστιες και θα μειωθεί το όριο ζωής. Οι γιατροί θα «κρύβονται» πίσω από τα πρωτόκολλα και «γαία πυρί μιχθήτω…»