Οι χρήσιμοι ηλίθιοι

Οι χρήσιμοι ηλίθιοι

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 24/3/2019

«Απορία ψάλτου βηξ» λέει η παροιμιώδης φράση και ο υπερήλικας θαμώνας του καφενέ, μεταξύ πιλότας και μπύρας, για να αλλάξει την «ροή», την τύχη στα χαρτιά, των αντιπάλων του, διερωτήθηκε αν ο Χάρης Γεωργιάδης και ο Νικόλας Χατζηγιάννης, ήταν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» κατά την φράση η οποία αποδίδεται στον Λένιν. Οδήγησαν σε κλείσιμο τον Συνεργατισμό, έλεγε, και ενδεχομένως αύριο να κλειστούν και ίδιοι πίσω, από κάποια κάγκελα μιας φυλακής ή κλειστούν στα κάγκελα της δικής τους ψυχής. Ο «βηξ» του χαρτοπαίκτη είχε αποτέλεσμα, αφού οι καλοί παππούδες έπιασαν την κουβέντα και άρχισαν να λένε ιστορίες για το Συνεργατικό του χωριού τους, για τον κουμπάρο ο οποίος έδωσε δάνεια και κτίστηκαν τα σπίτια των κόρων τους και για τους τοκογλύφους, οι οποίοι έφαγαν τις περιουσίες των γονιών τους.  

Επιμένουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Υπουργός Οικονομικών ότι έπραξαν το σωστό για τον Συνεργατισμό, για τους καταθέτες και τον τόπο. Το ερώτημα το οποίο πλανάται, είναι αν ο Νίκος Αναστασιάδης και ο Χάρης Γεωργιάδης, είναι όντως οι σωτήρες του τόπου, ή αν απλώς είναι οι «χρήσιμοι ηλίθιοι». Άραγε γλίτωσε ο τόπος από μια νέα οικονομική καταστροφή, από ένα νέο κούρεμα ή απλώς ήταν ένα ακόμη κόλπο του οικονομικού κατεστημένου, μετά το χρηματιστήριο και την φούσκα των ακινήτων. Απάντηση σίγουρα δεν πρόκειται να υπάρξει στα ερωτήματα, έστω και αν ξεκινήσουν δικαστικές διαδικασίες και έστω και αν καταλήξουν μερικοί άνθρωποι στην φυλακή.  

«Χρήσιμοι ηλίθιοι», μετατρέπονται όχι σπάνια και οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι πολεμούν για τα δικαιώματα όλων των άλλων, εκτός από τα δικά τους. Συχνά πυκνά πέφτουν θύματα, μερικών επιτήδειων, πολιτικών ταγών, οικονομικών παραγόντων και άλλων αετονύχηδων. «Βάζουν κάτω την ράχη τους» για να προωθήσουν τα συμφέροντα μερικών, ενώ όχι σπάνια «πληρώνουν και την νύμφη» με αγωγές για λιβέλους και δικαστικές μάχες. Και για «πουπανοπροίτζη» δέχονται και τις επικρίσεις καφενόβιων και όχι μόνο, ότι «εσείς φταίτε γιατί δεν τους τα γράφεται». Τι και αν οι εφημερίδες και τα άλλα Μέσα Ενημέρωσης, είναι γεμάτα αποκαλύψεις για σκάνδαλα, τι και αν οι εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή ασφυκτιούν από παρατυπίες και παρανομίες, τι και αν όλοι ξέρουν ότι ο τάδε και η τάδε, τα παίρνουν. Αλλά το «κρύψε να περάσουμε», είναι το καλύτερο καταφύγιο του κάθε «σοβαρού» κυπραίου, ο οποίος περιμένει τα «σύκα να ωριμάσουν» για να πέσουν κάτω και με την ησυχία τους, να τους πατήσουν κάτω και να νοιώσουν τάχα δικαιωμένοι. 

Το αλάθητο κριτήριο για την ορθότητα ή όχι των έργων και των κατορθωμάτων κάθε ανθρώπου, είναι μόνο η συνείδηση του, όταν βεβαίως αυτή δεν είναι αμαυρωμένη. Κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται όταν πλαγιάσει και ησυχάσει το κορμί και η ψυχή του, αν οι ενέργειες του ήταν σωστές ή όχι, αν ο αγώνας τον οποίο διεξάγει στοχεύει στο προσωπικό του συμφέρον ή αν στοχεύει στο συλλογικό καλό. Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» μπορούν να αποτελούν την εύκολη λύση για τους «άτιμους έξυπνους», μόνο που η ατιμία έχει κοντά ποδάρια, όπως και οι «κλέφτες και οι ψεύτες» τον πρώτο χρόνο χαίρονται. Η εμπειρική ρήση, όταν «οι άνθρωποι σχεδιάζουν ο Θεός γελά» σίγουρα αγγίζει και τους «άτιμους έξυπνους» οι οποίοι εκμεταλλεύονται τους «χρήσιμους ηλίθιους». Όλα εδώ πληρώνονται λέει ο λαός και μια αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν, καταδεικνύει πόσοι φιλόδοξοι σωτήρες του τόπου οδηγήθηκαν στις φυλακές, πόσοι πλούσιοι «επτώχευσαν και επείνασαν» και πόσοι λαοπρόβλητοι έμειναν μόνο και έρημοι, στην δική τους προσωπική κόλαση. Ευτυχώς ή δυστυχώς εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ.