Φασόλι φασόλι άδειασε το δευτεράκι

Φασόλι φασόλι άδειασε το δευτεράκι

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/7/2018

Ρε γέλια που θα γίνουν κατά την μεταφορά των εργασιών του Συνεργατισμού στην Ελληνική Τράπεζα. Πόσα άραγε, πάλαι ποτέ παιδάκια, θα κλαίνε για τα «δευτεράκια» τα οποία γέμιζαν κάθε Δευτέρα, με πεντοσέλινα, δεκασέλιρα και λίρες, ώστε «φασούλι, φασούλι, να γεμίσει το σακούλι.» Λεγόμενη επώνυμη κυρία, πριν μερικές μέρες, περιέγραφε σε καφετέρια την περιπέτεια που πέρασε, πριν μερικές βδομάδες, μέχρι να ανακαλύψει τον λογαριασμό –το ταμιευτήριο- των μαθητικών της χρόνων. Όχι, πως είχε και μεγάλη ανάγκη, τις τρεις χιλιάδες ευρώ, τις οποίες εντόπισε, αλλά περισσότερο γιατί ήθελε να μάθει που καταχωνιάστηκαν, μερικά από τα παιδικά της όνειρα. Θυμήθηκε τον μακαρίτη τον μπαμπά της, στο κατεχόμενο χωριό της, ο οποίος κάθε Κυριακή βράδυ, της έδιδε το δεκασέλινο για το ταμιευτήριο, θυμήθηκε την μακαρίτισσα μαμά της, η οποία την «ντεμπίσιαζε» να προσέχει τα χρήματα, θυμήθηκε την καλή της δασκάλα, η οποία μάζευε τα χρήματα και συμπλήρωνε το δευτεράκι, θυμήθηκε και τα παραπονεμένα μάτια, κάποιων συμμαθητών της, οι οποίοι δεν είχαν ούτε και το πεντασέλινο.

Με την αναστάτωση των τελευταίων  μηνών και τους φόβους ότι θα γίνει κούρεμα στον Συνεργατισμό, η επώνυμη κατά τα άλλα κυρία, θέλησε να βάλει μια τάξη στα δάνεια και τις καταθέσεις που διέθετε στον Συνεργατισμό. Επέμενε και αυτή στο όνειρο των γονιών της, οι οποίοι θεωρούσαν «ιερό» των Συνεργατισμό και επαναλάμβαναν συχνά πυκνά, το σύνθημα, των τριών σωματοφυλάκων και του Συνεργατισμού «ένας για όλους και όλοι για έναν». Πήγε στο Συνεργατισμό της γειτονιάς και ζήτησε να μάθει πόσα λεφτά έχει στον δευτεράκι της. Η πρώτη έκπληξη, ήταν ότι δεν ήταν καταχωρημένο στο σύστημα το μαθητικό ταμιευτήριο. Τότε δεν υπήρχαν αριθμοί ταυτότητας και δεν έκανε κανένας τον κόπο, αργότερα να μεταφέρει τα «κιτάπια» στους υπολογιστές. Η δεύτερη και μεγαλύτερη έκπληξη, ήταν ότι της ζήτησαν το όνομα της δασκάλας, ώστε να μπορέσουν να εντοπίσουν το καταχωνιασμένο «κιτάπι». Τελικά ύστερα από μερικές μέρες και αφού έπεσαν και κάποια τηλέφωνα, βρέθηκε το δευτεράκι και τα χρήματα, μεταφέρθηκαν στον λογαριασμό της κυρίας. Η ίδια έλεγε, ότι ένοιωσε απίστευτη χαρά, όχι για τα χρήματα, αλλά γιατί μπόρεσε να ζήσει ξανά, να θυμηθεί, τις ευτυχισμένες παιδικές της στιγμούλες.

Τα ψέματα τέλειωσαν και ο βυθισμένος στα σκάνδαλα Συνεργατισμός, περνά στην ιστορία. Τουλάχιστον, καλό θα ήταν να μην θυματοποιηθούν ξανά οι τίμιοι πελάτες και καλό θα είναι, να μην χαθούν στην μεταφορά στην Ελληνική, οι κόποι ζωής πολλών μεροκαματιάρηδων. Καλό θα είναι και αυτή η νέα έρευνα για τον Συνεργατισμό, να μην οδηγηθεί στις ελληνικές καλένδες και να ανατραπεί από τους νομικισμούς και τους τακτικισμούς, όπως οι προηγούμενες. Τα πράγματα είναι πολύ απλά και θα πρέπει να υιοθετηθεί η ιστορία του Αλ Καπόνε. Το πανίσχυρο Τμήμα Φορολογίας, με τις υπερεξουσίες που διαθέτει, να ανακτήσει τα κλεμμένα και να τεθούν σε δεύτερο επίπεδο οι ποινικές διώξεις, οι οποίες έτσι και αλλιώς ιστορικά στην Κύπρο, δεν φέρνουν ικανοποιητικά αποτελέσματα. Τουλάχιστον να ενισχυθεί οικονομικά το κράτος, άρα και οι φορολογούμενοι πολίτες, οι οποίοι ήδη κλήθηκαν και πληρώνουν δισεκατομμύρια, για να διασωθούν οι αμαρτωλές τράπεζες και οι πονηροί τραπεζίτες. Το περί δικαίου αίσθημα, δεν ικανοποιείται πλέον ούτε με μεγαλόστομες διακηρύξεις, ούτε και με τιμωρίες των ενόχων. Περιμένει μόνο την θεία δίκη από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν, ούτε οι πλούσιοι, ούτε και οι φτωχοί, οι οποίοι νομίζουν ότι μπορούν να γίνουν θεοί σε μια μέρα.