Η ελπίδα στους ουρανοξύστες

Η ελπίδα στους ουρανοξύστες

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/6/2018

«Όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά» τραγουδά ο μοναδικός Κώστας Χατζής και σίγουρα η θέα από τα ρετιρέ, των ουρανοξυστών ή αλλιώς, των ψηλών πολυκατοικιών, οι οποίοι ανεγέρθηκαν στην Λεμεσό ή πρόκειται να ανεγερθούν σε όλη την Κύπρο, σίγουρα θα είναι μοναδική. Πρέπει να είναι μαγικό να κάθεσαι εκεί στα ψηλά και να απολαμβάνεις την θέα της θάλασσας και τον καθαρό αέρα. Μόνο που απαιτούνται πολλά ευρωλούκια, τα κατέχουν αυτή την στιγμή, έχουν στην τσέπη, οι ξένοι που αγοράζουν διαμερίσματα και γραφεία, στους πολυτελέστατους ουρανοξύστες. Υπάρχει και το δέλεαρ των ζηλευτών κυπριακών διαβατηρίων, τα οποία τελικά αξίζουν πολλά.

Μετά το οικονομικό τσουνάμι του 2013, τα ζεστά λεφτουδάκια των ξένων, έστω και γκρίζα, ήταν και είναι, ίσως η μόνη παρηγοριά, για τους προδομένους ευρωλιγούρηδες και ευρωσκεπτικιστές. Τα αφεντικά της Φρανκφούρτης, μετρούν και τα σεντ στις τσέπες των ευρω-υπηκόων και σίγουρα δεν γνοιάζονται για την καλοπέραση των ευρωπαίων πολιτών. Το μόνο που γνοιάζονται, είναι να έχουν όλοι, ένα κομμάτι ψωμί, το περίφημο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, ώστε να μην επαναστατούν, να μην εγκληματούν και να μην ενοχλούν το κατεστημένο, λόγω της πείνας.

Η γκρίνια για τα ψηλά κτίρια, ο φόβος για την αύξηση των τιμών των ακινήτων και οι θεωρίες περί νέας φούσκας, μάλλον άνοστες φούσκες ακούγονται, στους σοβαρούς οικονομολόγους. Οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι βλέπουν λίγο πιο μακριά από την μύτη τους, γελούν με τους δικηγόρους και τους λογιστές, οι οποίοι νομίζουν ότι θα χάσουν τις «αεριτζίδικες» δουλειές με τις ρωσικές εταιρίες. Επισημαίνουν ότι οι «μαύρες» καταθέσεις του παρελθόντος, ήταν πράγματι αέρας, αφού μπορούσαν σε μια νύκτα να φύγουν, όπως ήλθαν και όπως συνέβη πριν μερικά χρόνια. Οι ουρανοξύστες και οι επαύλεις, άραγε πως θα φύγουν από το νησί. Η γη δεν έχει κρικέλια για να την μετακινήσουν. Και επιπλέον θέλουν μεροκαματιάρηδες για να τα φροντίζουν. Οι «κουτοί» τραπεζίτες, έδιδαν πριν μερικά χρόνια, εξωφρενικά επιτόκια 6% και 8% για να κρατήσουν τις ξένες καταθέσεις και άρα τις θεσούλες τους. Αποτέλεσμα ήταν να φθάσουμε στο πείραμα του «κουρέματος», το οποίο άνοιξε και τις πόρτες των φυλακών σε μεγαλόσχημους.

Από την ιστορία με τους ουρανοξύστες, κερδισμένα σίγουρα είναι τα δημόσια ταμεία, στα οποία καταλήγουν περίπου τα μισά χρήματα των ξένων, σε φόρους και άλλα τέλη. Καλό είναι το κράτος να χρησιμοποιήσει αυτά τα χρήματα, για να μειώσει το δημόσιο χρέος, να βάλει μια τάξη στο χάλι των νοσοκομείων και των σχολείων και σίγουρα να ενισχύσει τα προγράμματα στέγασης των φτωχών και καταφρονημένων. Η επιχείρηση διάλυσης της μεσαίας τάξης και η διεύρυνση της ψαλίδας μεταξύ πλουσίων και φτωχών, πρέπει να σταματήσει και να ανατραπεί. Σήμερα με μισθούς 600 και 700 ευρώ, κανένας νέος δεν μπορεί να παντρευτεί, ούτε και αγοράσει σπίτι. Από την άλλη, αυτοί οι λίγοι με τους χρυσούς μισθούς και αργυρές συντάξεις, οι οποίοι δεν ξέρουν σε ποια χώρα και σε ποιες πολυτέλειες θα ξοδέψουν τα χρήματα τους, πρέπει να κάνουν λίγο πίσω.

Καλό είναι τα συναρμόδια Υπουργεία, Εσωτερικών, Οικονομικών, Έργων, Εμπορίου και όλοι οι άλλοι αρμόδιοι, να μελετήσουν το ενδεχόμενο να δημιουργήσουν και στην Κύπρο ένα City, δηλαδή να βρουν μια περιοχή, καλό θα είναι δίπλα από την θάλασσα, όπου θα ανεγείρονται οι ουρανοξύστες. Σήμερα με την ανεξέλεγκτη ανέγερση ψηλών κτηρίων, προκαλείται κυκλοφοριακή συμφόρηση, δεν υπάρχουν χώροι στάθμευσης, ενώ κανένας δεν θέλει να σκεφτεί το σενάριο, να πάρει φωτιά ένας ουρανοξύστης, ή απλά να θελήσει κάποιος να χαλάσει το μέγα-κτίριο. Πιο απλά να μην μας βγει ξινή στο τέλος της ημέρας, η αναγκαία κατά τα άλλα, ανάπτυξη στον τόπο μας. Λίγη ταπείνωση δεν βλάπτει, αφού κανείς δεν είναι αιώνιος.