Χωρκατιλίκια και στην υγεία

Χωρκατιλίκια και στην υγεία

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/3/2018

Το ανέκδοτο με τα δώρα του τυχερού τζίνι, στον Κύπριο, τον Γερμανό και τον Ιταλό, επαναλαμβάνεται καθημερινώς με βλακώδη χωρκατιλίκια, τα οποία πληγώνουν τους νέους και μορφωμένους ανθρώπους. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Γερμανός ζήτησε χρήματα, ο Ιταλός όμορφη γυναίκα και ο Κύπριος να ψοφήσει το γαϊδούρι του γείτονα του. Υπάρχουν και οι παροιμίες που λένε «φοβού τους υπό σου ευεργετηθέντες» και «ποιος σου έβγαλε το μάτι και είναι τόσο βαθύ. Ο φίλος μου.»

Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς η λατρεία του βαθέως κράτους, προς τους ξένους, είτε αυτοί βαπτίζονται εμπειρογνώμονες, είτε καλούνται ειδικοί επί παντός επιστητού. Λες και στην Κύπρο δεν έχουμε ειδικούς, λες και το νησί δεν διαθέτει δυνατά μυαλά. Ότι υποφέρουμε σήμερα, μήπως δεν είναι αποτέλεσμα αποφάσεων ξένων «εγκεφάλων», οι οποίοι ήρθαν στο νησί για «αρπάχτρες». Χρεοκοπήσαμε και ίσως να υπήρχε μια λογική για το ξεπούλημα ή την παράδοση των Τραπεζών στους ξένους. Αλλά γιατί θα πρέπει για την εφαρμογή του ΓΕΣΥ, να χρυσοπληρώνουμε ξένους, για τους οποίους ήδη αποκαλύπτεται ότι είναι ύποπτοι για καταχρήσεις στην χώρα τους.

Η Κύπρος είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη, χωρίς Γενικό Σχέδιο Υγείας και με προνόμια μόνο για τους επώνυμους και τους πλούσιους. Πολιτικοί και εκατομμυριούχοι, μόλις αρρωστήσουν σοβαρά, μπαίνουν στα αεροπλάνα και καταφεύγουν σε πανάκριβα νοσοκομεία. Οι ντόπιοι μπαίνουν στις λίστες αναμονής, για να εξυπηρετηθούν, αν είναι τυχεροί από αλτρουιστές γιατρούς ή αν είναι άτυχοι από μικροπρεπείς και λιγότερο ικανούς γιατρούς, με κρύα ανέκδοτα. Άσε την ιστορία με ιδιώτες γιατρούς οι οποίοι «τρων» περιουσίες, χωρίς έλεγχο, χωρίς αποδείξεις και χωρίς τιμωρίες.

Στο εξωτερικό διαμένουν εργάζονται πολλοί κύπριοι μάνατζερ, οι οποίοι χρυσοπληρώνονται, γιατί απλά έχουν τις ικανότητες να διοικούν ανθρώπους και να φέρνουν χειροπιαστά και μετρήσιμα αποτελέσματα στους μετόχους των εταιριών. Πολλοί από αυτούς, με φορτωμένους τους λογαριασμούς στις Τράπεζες, είναι έτοιμοι να προσφέρουν προς την πατρίδα τους, ακόμη και δωρεάν, φτάνει να τους δοθεί η ευκαιρία και φτάνει να τους εμπιστευτούν οι ντόπιοι ταγοί. Είναι κρίμα ακόμη και στο πονεμένο ζήτημα της υγείας, να χρυσοπληρώνονται ξένοι, οι οποίοι ούτε καν διαμένουν στο νησί και κανείς να μην ζητά την βοήθεια των κυπρίων.

Διαχρονικά οι πιο πετυχημένοι Υπουργοί και οι ικανότεροι αξιωματούχοι του κράτους, ήταν και είναι, άνθρωποι που ζυμώθηκαν με τα προβλήματα του κόσμου και γνωρίζουν τις αλήθειες που λένε οι άνθρωποι στους καφενέδες. Πολιτικοί οι οποίοι πέρασαν από το «καμίνι» των εκλογικών διαδικασιών και της Βουλής, πολιτικοί οι οποίοι πέρασαν από τα γρανάζια της «άδικης» δημόσιας υπηρεσίας, τα καταφέρνουν πολύ καλύτερα, από τους επιστήμονες με πλούσιες περγαμηνές στα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα. Υπάρχει και η πτυχή του κοινωνικού ελέγχου, το τι θα πουν οι συγγενείς και οι γείτονες, πτυχή η οποία περιορίζει τους πειρασμούς για καταχρήσεις, έστω και με το γράμμα του νόμου.

Στην Ελλάδα οι κύπριοι μάνατζερ και τραπεζικοί, πρωτοπορούσαν για χρόνια, είτε στον τραπεζικό τομέα, είτε στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών, ικανοποιώντας τους καταναλωτές, με την ποιότητα των υπηρεσιών. Τώρα τι συνέβη και οι Τράπεζες πουλήθηκαν ή ξεπουλήθηκαν σε μια νύκτα και οι τηλεπικοινωνίες με δίκτυα σε βαλκανικές χώρες και με τεράστιο δίκτυο πελατών, πουλήθηκαν ή ξεπουλήθηκαν, είναι υποθέσεις που ίσως ποτέ δεν θα μάθουμε την αλήθεια. Τουλάχιστον σήμερα, θα μπορούσε το βαθύ κράτος, να εκμεταλλευτεί την εμπειρία τους και τις ικανότητες τους και να τους αναθέσει καθήκοντα αναμόρφωσης της «χωρκάτικης» με ψυχοπάθειες δημόσιας διοίκησης. Για όσους θυμούνται οι επιστήμονες της χιτλερικής Γερμανίας, δεν μεταφέρθηκαν στις φυλακές, αλλά οι μισοί στα ερευνητικά κέντρα της Σοβιετικής Ενωσης και οι άλλο μισοί στα ερευνητικά κέντρα των Ηνωμένων Πολιτειών και πέτυχαν άλματα στην τεχνολογία, τόσο στην γη, όσο και στο διάστημα. Στην Κύπρο το βαθύ κράτος ας κάμει μια εξαίρεση και ας προσφέρει ποιοτική δημόσια υγεία στους πολλάκις προδομένους και συχνά εξαπατημένους από «κούφια» λόγια, ανθρώπους του λαού. Και ας μην ξεχνούν, ότι οι γιατροί δεν είναι θεοί, ούτε στην άλλη άκρη του κόσμου. Όσο χρυσάφι και αν μαζέψουν, μπορούν αν αγοράσουν λίγα βασανισμένα λεπτά ή μέρες ζωής, αλλά δεν μπορούν να αγοράσουν μια νέα ζωή.