Τα κουρεμένα στην έρευνα

Τα κουρεμένα στην έρευνα

 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/11/2017

 

Εκλογές έρχονται και οι πολιτικοί ταγοί, ανταγωνίζονται σε εξαγγελίες προς τους πολίτες, πλούσιους και φτωχούς, «πληβείους και πατρίκιους». Μόνο που τα «τσιέκια» που υπογράφουν, αν δεν είναι χωρίς αντίκρισμα, θα κληθούν να τα πληρώσουν και πάλι οι φορολογούμενοι πολίτες. Η κυπριακή παροιμία πάει γάντι: «Απόν φορτώνει πόσσο σου, τάνα του να φορτώσει.» Οι εκλογές αποτελούν μοναδική στιγμή, για τους καταφρονεμένους, να «λιγδώσουν το εντεράκι» τους. Το πάθος της εξουσίας και της δόξας, είναι σίγουρα πιο δυνατά, από το πάθος του πλούτου. Ωστόσο η τραγωδία, βρίσκεται στο γεγονός, ότι αυτά που τάζουν και θα λάβουν στην μια τσέπη οι ψηφοφόροι, θα τους πάρουν αργότερα από την άλλη τσέπη, οι εξουσίες με τις φορολογίες.

  

Τις τελευταίες μέρες είδαμε τα κόμματα, να ανταγωνίζονται σε προτάσεις για αποκατάσταση των κουρεμένων, καταθετών, μετόχων και κατόχων αξιογράφων, του 2013. ΔΗΣΥ και Συμμαχία Πολιτών, προτείνουν την σύσταση ταμείου στήριξης των κουρεμένων. Το ΔΗΚΟ εισηγείται την δημιουργία ταμείου, με το 10% του πλεονάσματος στον προϋπολογισμό. Τα υπόλοιπα κόμματα δεν εκφράζουν διαφωνία και καταθέσουν διάφορες προτάσεις. Φαινομενικά είναι σωστό να αποκατασταθεί η αδικία, αλλά μήπως είναι δίκαιο ο φορολογούμενος πολίτης, να πληρώσει ξανά, τις αμαρτίες των Τραπεζών. Πάντως και όσοι δοκίμασαν τις δικαστικούς οδούς, στην Κύπρο και την Ελλάδα, έχασαν, αφού το δίκαιο της ανάγκης, κατά τους δικαστές, υπερισχύει του δικαίου των Συνταγμάτων.

 

Οι φορολογούμενοι πολίτες, με κυβερνητικές αποφάσεις και με την βούλα της Βουλής, πλήρωσαν σχεδόν τέσσερα δισεκατομμύρια για την Λαϊκή Τράπεζα και τον Συνεργατισμό. Ωστόσο για να πληρωθεί η «λεγόμενη» διάσωση των Τραπεζών και της οικονομίας, μειώθηκαν μέχρι και το μισό οι μισθοί, για όσους δεν έχασαν την δουλειά τους, ενώ τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, εκτοξεύτηκαν στο 50%, λόγω κουρέματος στους μισθούς. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις με τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, αλλά αυτό είναι μικρό κακό, στο σύνολο της καταστροφής. Φαίνεται ότι έπεται και κύμα εκποιήσεων ακινήτων, για να πληρωθούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και κανείς δεν ξέρει, που θα πάει η ιστορία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι πλούσιοι που διαθέτουν ρευστό, είτε εντός, είτε εκτός νησιού, θα γίνουν ακόμη πιο πλούσιοι.

 

Αν κοιτάξει κανείς την ανθρωπογεωγραφία των κουρεμένων του 2013, θα διαπιστώσει ότι κουρεύτηκαν περίπου ένας στους επτά καταθέτες. Από αυτούς επτά, τους δέκα είναι αλλοδαποί, κυρίως Ρώσοι, ενώ τρεις στους δέκα, είναι κύπριοι. Η πλειοψηφία είναι επιχειρηματίες και άλλοι εισοδηματίες, ενώ η μειοψηφία είναι κυρίως φτωχοί άνθρωποι, οι οποίοι είτε πώλησαν κανένα οικόπεδο ή χωράφι, είτε πήραν το εφάπαξ και το ταμείο προνοίας και κατέθεσαν τα χρήματα στις Τράπεζες. Υπάρχουν και αυτοί που εξαπατήθηκαν από Τραπεζίτες, κυρίως στην περίπτωση των αξιογράφων.

 

Το ερώτημα είναι αν είναι δίκαιο να πληρώσουν οι φορολογούμενοι, τους πλούσιους κουρεμένους, οι οποίες έτσι και αλλιώς ξέρουν να «βγάζουν» εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια, από τις επιχειρήσεις τους. Εξάλλου οι ξένοι αποδέχθηκαν το κούρεμα και δεν μετέφεραν αλλού τα χρήματα τους, λέγοντας ότι έπαιξαν και έχασαν και ξέρουν να κερδίζουν πολλαπλάσια. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι πρέπει οι φορολογούμενοι, να πληρώσουν για τα ορφανά παιδιά, οι κηδεμόνες των οποίων κατέθεσαν τα χρήματα για σιγουριά, στις Τράπεζες ή σε Αξιόγραφα.Ακόμη θα πρέπει να πάρουν τα κουρεμένα χρήματα τους, αναξιοπαθείς άνθρωποι και φιλανθρωπικά σωματεία, τα οποία νόμιζαν ότι υπήρχε σιγουριά στις Τράπεζες.

 

 

 

Αλήθεια δεν θα ήταν καλύτερα τα πλεονάσματα του κράτους, να διατεθούν για νέες δουλειές κυρίως για τους νέους και επιτέλους να επιστρέψει σε μια κανονικότητα η οικονομία. Το καλύτερο, είναι να διατεθούν τα πλεονάσματα στην πρωτογενή έρευνα. Η Κύπρος είναι η τελευταία στην Ευρώπη, διαθέτονταν μόνο το 0.12% για έρευνα, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη, είναι γύρω στο 3%. Στο γειτονικό Ισραήλ το ποσοστό ανεβαίνει στο 4%. Μια εφεύρεση αποδίδει πολλαπλάσια ποσά, από τα χρήματα που διατίθενται για έρευνα και δημιουργεί και χιλιάδες θέσεις εργασίας. Δεν φτάνουν οι εξαγγελίες για να καταστεί η Κύπρος χώρος έρευνας, εκπαίδευσης και υγείας. Πρέπει η πολιτεία να συνεισφέρει, όπως συμβαίνει σε όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου.