Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φυτέψτε κυπριακά δέντρα


Φυτέψτε κυπριακά δέντρα


ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 5/3/2017

 

 

 
 



 «Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι, με κοντοπαντέλονο μπάλα και ξυλίκι… »  σιγοτραγουδούσε χαμογελώντας, επιτυχημένος επιχειρηματίας, σε καφετέρια της Λευκωσίας. Αναπολούσε τα μαθητικά του χρόνια, λέγοντας ότι αισθάνεται μεγάλη χαρά, κάθε φορά που ταξιδεύει από την Λευκωσία, προς την Λάρνακα και βλέπει δεξιά και αριστερά του δρόμου, τα δέντρα τα οποία φύτεψε πριν πολλές δεκαετίες, όταν ήταν μαθητής γυμνασίου. Θυμήθηκε τα πειράγματα με τους συμμαθητές του, μνημόνευσε τους αυστηρούς καθηγητές, οι οποίες έδιδαν κάθετες εντολές και χαμογελούσε και πάλι, με την γκρίνια των συμμαθητριών του, οι οποίες λερώθηκαν από τα χώματα. Έριξε και τον Επιτάφιο του Περικλέους: «Φιλοκαλούμεν τε γάρ μετ΄ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας». Και επεσήμανε ότι οι μικρές χαρούμενες στιγμούλες, είναι τελικά αυτές που μας δίνουν δύναμη, για να αντέξουμε τους παραλογισμούς, τις αδικίες και την μιζέρια της ζωής.

Πριν μερικές μέρες, στην Τεχνική Σχολή της Λευκωσίας, στην είσοδο της πρωτεύουσας, τα καλά παιδιά, τα φτωχόπαιδα, τα «ρεμάλια», φύτεψαν ένα άλσος, ένα μικρό δάσος, μέσα στο σχολείο τους. Τα παιδιά χάρηκαν την διαδικασία και οι καθηγητές αισθάνθηκαν ότι αφήνουν κάτι καλό για τις επόμενες γενιές μαθητών. Και το κυριότερο, άλλαξε λίγο και η άσχημη εικόνα που αντικρίζει κανείς, από την λεωφόρο Λεμεσού και την οδό Καλλιπόλεως, με τον μισοχαλασμένο μαντρότοιχο, τα συνθήματα στους τοίχους και τις ακαθαρσίες που βολοδέρνουν στο διάβα του ανέμου. Είναι καιρός να κινηθούν όλοι οι αρμόδιοι, Υπουργείο Παιδείας και Δήμαρχοι, να κινήσουν τις διαδικασίες, ώστε να αλλάξει η θλιβερή εικόνα, η οποία καλύπτει το κατά τα άλλα, όμορφο κτίριο της Τεχνικής Σχολής. Πάντως η εικόνα της περιοχής είναι σουρεαλιστική, αφού από την μια, είναι το πολυτελές ΧΙΛΤΟΝ, από την άλλη τα ερείπια του πάλαι ποτέ ψυχιατρείου και από την άλλη, το «πασανάκατο» κτίριο του ΑΠΟΕΛ, που όλο το βάφουν και όλο γεμίζει συνθήματα. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι η εικόνα στην είσοδο της Λευκωσίας, δεν είναι αρμόζουσα.

Στα αρχαία χρόνια, η Κύπρος ήταν γεμάτη από δέντρα, ενώ μια από τις εκδοχές του ονόματος Κύπρος, προέρχεται από το ρήμα κυπρίζω, που σημαίνει θάλλω. Σήμερα όταν κοιτάς από ψηλά το νησί, όταν χαζεύεις από το παράθυρο του αεροπλάνου, βλέπεις μικρές ερήμους, που μπορεί να μοιάζουν με ζωγραφιά, αλλά όχι και τόσο κολακευτική. Και όλα αυτά κόντρα στις ομορφιές της θάλασσας, τις μαγευτικές παραλίες και τις κρυφές καταπράσινες γωνιές του νησιού. Οι κυβερνήσεις αλλάζουνε, οι διακηρύξεις εξανεμίζονται και μέχρι σήμερα, δεν έγινε καμία σοβαρή προσπάθεια να γεμίσει και πάλι το νησί με δέντρα. Το μόνο που γίνεται είναι μεγαλόστομες διακηρύξεις στα μωρά των σχολείων και στις αίθουσες συνεδριάσεων. Μεμονωμένα σύνολα, κατά καιρούς φυτεύουν μικρά άλση, συνήθως στην μνήμη ηρώων ή άλλων τεθνεώτων, αλλά κανένας μέχρι σήμερα δεν σκέφτηκε, ούτε σχεδίασε την φύτευση των βουνών, τα οποία έκαψαν οι Τούρκοι και όχι μόνο από το 1963 μέχρι και σήμερα.

Μια άλλη προκλητική παράμετρος, είναι το είδος των δέντρων που φυτεύονται. Η Λευκωσία και άλλες πόλεις γέμισαν με αφρικανικούς φίκους, οι οποίοι σηκώνουν τα πεζοδρόμια και γεμίζουν τους δρόμους με τους μικρούς καρπούς τους. Λέγεται ότι άρεσαν οι φίκοι του αείμνηστου Μακαρίου, όταν ήταν στην Κένυα και τους έφερε στην Κύπρο, χωρίς καμία μελέτη. Μεγάλα θύματα οι ανάπηροι και τα άτομα με κινητικά προβλήματα, τα οποία βρίσκουν ανυπέρβλητα εμπόδια στο διάβα τους. Κατά τα άλλα, οι υπεραστικοί δρόμοι και οι δρόμοι στις πόλεις και τα χωριά, γέμισαν με πεύκα και άλλα φυλλοβόλα δέντρα, τα οποία προσφέρουν περισσότερο δουλειά στους εργάτες των δήμων και λιγότερο δροσιά στους κατοίκους των πόλεων.

Αλήθεια δεν θα ήταν καλύτερα, να φυτεύονταν κυπριακά δέντρα, όπως χαρουπιές, κυπαρίσσια ακόμη και φοινικιές, οι οποίες ευδοκιμούσαν για αιώνες στο νησί. Δεν θα ήταν καλύτερα, να φυτεύουν κυπαρίσσια, στις άκριες των δρόμων, ώστε να λειτουργούν και ως ανεμοθραύστες. Σήμερα τα μικρά αυτοκίνητα, εκτός από το κακό οδόστρωμα, κινδυνεύουν σε πολλές περιπτώσεις και από τους ανέμους. Λίγη περισσότερη εκτίμηση στα ταπεινά, αλλά σπουδαία δέντρα του νησιού, δεν βλάπτει καθόλου.

 

 

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...