Τα αμερικανάκια δεν συγχωρούν
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13/11/2016
Δεν είναι τελικά μόνο προνόμιο, μόνο των κυπρίων και των ελλήνων, να
συγχωρούν τις σεξουαλικές παρεκτροπές των ταγών τους και να απορρίπτουν μετά
βδελυγμίας τις οικονομικές απάτες. Τα συντηρητικά αμερικανάκια, ανατρέπονταν
την παράδοση και ανακήρυξαν στην Προεδρία της χώρας, τον Ντόναλτ Τράμπ, τον
άνθρωπο ο οποίος όχι μόνο δεν έκρυψε το «γαργαλιστικό» παρελθόν του, αλλά
οδήγησε στον Λευκό Οίκο, μια γυναίκα «αμαρτία», ένα μοντέλο με γυμνές φωτογραφίες.
Η ιστορία θυμίζει τον μακαρίτη τον Αντρέα Παπανδρέου, με τις γυμνές φωτογραφίες
της Λιάνας Παπανδρέου, οι οποίες, όχι μόνο δεν ανέτρεψαν το πολιτικό μέλλον του
Αντρέα, αλλά τον οδήγησαν ξανά στον πρωθυπουργικό θώκο. 
Την ίδια ώρα οι αμερικανοί έριξαν «μαύρο» στην Χίλαρι Κλίντον, η οποία
κατηγορήθηκε για οικονομικά σκάνδαλα και ύποπτες διαδρομές emails. Και όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι η υποψήφια των Δημοκρατικών, είχε
την στήριξη των πανίσχυρων εβραίων, των ισπανόφωνων, των καλλιτεχνών και του
κατεστημένου των Ηνωμένων Πολιτειών. Ακόμη οι αμερικανοί ψηφοφόροι, στην
πλειοψηφία τους, φτωχοί και καταφρονεμένοι -υπάρχουν και αυτοί και στην χώρα της
επαγγελίας- τιμώρησαν όχι μόνο την Χίλαρι Κλίντον, αλλά και όλους όσοι, για
τόσες δεκαετίες εφάρμοσαν ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο, κάνοντας τους πλούσιους
πλουσιότερους και φτωχούς φτωχότερους. Μια κοινωνία η οποία ζει και αναπνέει με
τον φόβο τρομοκρατίας, έδωσε το χαστούκι στο αμαρτωλό παρελθόν, ελπίζοντας στην
αλλαγή και σε ένα αντισυμβατικό άνθρωπο, που επαγγέλλεται καλύτερες μέρες, για
τους άνεργους και τους φτωχούς. Η χαρακτηριστική κίνηση του Τράμπ, ο οποίος
κρατούσε ένα αμερικανικό κινητό τηλέφωνο, λέγοντας ότι κατασκευάστηκε στην
Κίνα, αποτέλεσε ίσως την ισχυρότερη επικοινωνιακή «βόμβα» η οποία διέλυσε την
Χίλαρι Κλιντον.
Το αμερικανικό όνειρο, είχε και πολλές άλλες πρωτοτυπίες. Είναι ίσως ο
πρώτος πλανητάρχης, ο οποίος δεν έχει πολιτική εμπειρία. Είναι ίσως ο πρώτος
αμερικανός, ο οποίος με δύο μόνο χρόνια προεκλογικής εκστρατείας, κατάφερε να
ανέλθει στον θώκο του Λευκού Οίκου. Είναι ίσως ο πρώτος Πρόεδρος της Αμερικής,
ο οποίος οδηγήθηκε σε εκλογές με διχασμένο το κόμμα του. Είναι ίσως και πρώτος
υποψήφιος που πολεμήθηκε τόσο πολύ από τους δημοσκόπους, την πλειοψηφία των
Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και το κατεστημένο. Η ιστορία θυμίζει και τους δικούς
μας, Γιώργο Βασιλείου και τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλου, οι οποίοι απέτυχαν
να επανεκλεγούν, παρόλο που οι δημοσκοπήσεις τους έδιδαν νικηφόρα νούμερα.
Το φαινόμενο Ντόναλτ Τράμπ, αποτελεί και επιβεβαίωση της προτεσταντικής
λογικής, που θέλει κάποιον να είναι ευλογημένος από τον Θεό –όπως το δολάριο
που είναι αφιερωμένο στο Θεό- ασχέτως με τον τρόπο, που επιτεύχθηκε η επιτυχία.
Από την άλλη, επιβεβαίωσε και τον κανόνα που θέλει το «καλάθι της νοικοκυράς»
να αποτελεί το κυριότερο κριτήριο, με το οποίο οι ψηφοφόροι, σε όλο τον κόσμο,
καταφεύγουν στην κάλπη. Τα κούφια λόγια τα μεγάλα, μπορεί να σαγηνεύουν τους
επαναστάτες και να εξοργίζουν τους νέους, αλλά η πλειοψηφία των πολιτών,
σκέφτονται με την μπακαλίστικη λογική, για το τι θα βάλω στην τσέπη μου, τι θα
δώσω στα παιδιά μου.
Σχόλια