Οι ξυλοπόδαροι Γερμανοί

Οι ξυλοπόδαροι Γερμανοί

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

Ήταν προφήτης τελικά ο «χοντρός» στο σώμα και «τεράστιος» στο μυαλό, Θεόδωρος Πάγκαλος, όταν αποκαλούσε την Γερμανία, πριν αρκετά χρόνια, γίγαντα με ξύλινα πόδια. Τα λόγια του έλληνα πολιτικού, λαμβάνουν σήμερα σάρκα και οστά, πάνω στα κονιορτοποιημένα όνειρα των οραματιστών και των νέων ανθρώπων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται ότι θα αποτελέσει την θρυαλλίδα, η οποία θα διαλύσει το «διεφθαρμένο» οικοδόμημα των γραφειοκρατών των Βρυξελλών, το οποίο φαίνεται ότι καθοδηγείται από τα «σκοτεινά» όνειρα του Βερολίνου. Χρυσοπληρωμένοι τεχνοκράτες, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαίων πολιτών, ζει στα όρια ή κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Πριν μερικές δεκαετίες, ο μέγιστος διανοούμενος, Αντρέας Χριστοφίδης –σήμερα μακαρίτης- έλεγε ότι η τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, δημιουργήθηκε όχι από τα οράματα, μερικών σοφών αντρών, ούτε από την απειλή ενός νέου παγκόσμιου πολέμου, αλλά από τον φόβο της Ασίας. Τα προϊόντα που κατασκεύαζαν οι Ιάπωνες, κυρίως αυτοκίνητα, ήταν πολύ καλύτερα και φθηνότερα, από τα Ευρωπαϊκά και κινδύνευαν οι βιομηχανίες, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Έτσι σκέφτηκαν να φτιάξουν την τελωνειακή ένωση, δηλαδή να αναγκάσουν με φορολογικά κίνητρα τους λαούς της Ευρώπης, να αγοράζουν ευρωπαϊκά προϊόντα.

Το «κόλπο» είχε τεράστια επιτυχία, αφού στο όνομα μιας ιδέας, της Ευρώπης των λαών, τα μονοπώλια συνέχισαν να θησαυρίζουν και οι φτωχοί εργάτες στα γερμανικά εργοστάσια -με στρατιωτική πειθαρχία- είχαν ένα κομμάτι ψωμί. Το «κόλπο» όμως ξέφυγε, στο διάβα των δεκαετιών, με την ένταξη 28 χωρών στην Ευρωπαϊκή Ενωση και οι αχόρταγοι Γερμαναράδες, νόμισαν ότι με την πολιτική της σκληρής λιτότητας, θα ανάγκαζαν τους λαούς της Ευρώπης, να «σκύψουν και να προσκυνήσουν» τον νέο γερμανικό ηγεμόνα και τα πριγκιπόπουλα του.

Η πρακτική των Γερμανών ήταν απλή. Αγοράζω μια επιχείρηση, δήθεν επενδύω και αφού την κατατεμαχίσω, την πουλώ και την κλείνω, ώστε να διατηρήσω το μονοπώλιο μου. Δηλαδή την απλή πρακτική που ακολουθούν οι μεγαλοεπιχειρηματίες σε όλο τον κόσμο, ακόμη και στην Κύπρο. Πριν μερικές μέρες, στην Ελλάδα, οι συντεχνιακοί του ΟΤΕ κατήγγειλαν ότι οι Γερμανοί που αγόρασαν τον ΟΤΕ πριν επτά χρόνια, όχι μόνο δεν προχώρησαν σε καμία νέα επένδυση, αλλά αντιθέτως πούλησαν θυγατρικές εταιρίες του ΟΤΕ, για 1,5 δις ευρώ, στην Σερβία, στην Βουλγαρία, στα Σκόπια και άλλες εταιρίες στην Ελλάδα, όπως την Hellas–sat. Χάθηκαν 6 χιλιάδες σταθερές θέσεις εργασίας, ενώ οι διευθυντικές θέσεις κατέληξαν σε χρυσοπληρωμένα γερμανικά χέρια.

Κάθε αυτοκρατορία, κάθε κράτος, κάθε οικογένεια, η οποία αδυνατεί να θρέψει τους υπηκόους της, τους πολίτες του, τα παιδιά της, διαλύεται, χωρίς την ανάγκη εξωτερικής επίθεσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ή καλύτερα οι Γερμαναράδες που κάνουν κουμάντο, νόμισαν ότι θα αλλάξουν τον φυσικό κανόνα, εφαρμόζοντας την ιστορία του Χότζα, που έμαθε τον γάιδαρο του, να δουλεύει χωρίς να τρώει. Αποτέλεσμα ήταν να ψοφήσει το ζώο και ο Χότζας να υποχρεωθεί να κάνει γαϊδουρίσιες δουλειές.

Οι οικονομολόγοι - όχι οι λογιστάδες- λένε ότι για μπορέσει να επιβιώσει μια κοινωνία, θα πρέπει η ανεργία να είναι σε μονοψήφιο αριθμό, ώστε να ούτε οι εργαζόμενοι να απαιτούν παράλογες αμοιβές, ούτε και οι εργοδότες να εκμεταλλεύονται τους υπαλλήλους του. Ξέρουν πολύ καλά ότι ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος επαγγελματικά – να δουλεύει χωρίς παράπονα και απεργίες- πρέπει να μπορεί να έχει σπίτι, αυτοκίνητο και εξοχικό, άρα να μπορεί να θρέφει και να ψυχαγωγεί και την οικογένεια του. Αυτό που αποκαλούν οι αμερικανοί "American dreams". Με άλλα λόγια η Ευρώπη, φαίνεται ότι πορεύεται στο «Euro-nightmare».