Εμφύλιος στην Ευρώπη

Εμφύλιος στην Ευρώπη

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/6/2015

Σοβαρός μάνατζερ, με σπουδαίες σπουδές στην Αμερική και με επαγγελματική δραστηριότητα σε πολυεθνική εταιρία στην Μέση Ανατολή, έλεγε ότι οι καθηγητές του, στην Νέα Υόρκη, γελούσαν όταν μιλούσαν για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δεν είναι εγχείρημα για ένωση χωρών, αλλά για εμφύλιο πόλεμο, χωρίς αίματα και με εκατομμύρια θύματα. Μιλώντας μεταξύ φραπέ και γλυκού, ο άνθρωπος που βλέπει τα πράγματα, χωρίς συναισθηματισμούς και από μακριά, έλεγε ότι από την Ευρώπη, λείπει ο συνδετικός κρίκος, λείπει το όραμα και δεν υπάρχει ξεκάθαρος στόχος. Μόνη επιδίωξη, είναι μια άρνηση, δηλαδή να μην υπάρξει νέος πόλεμος. Στην πραγματικότητα είναι μια κατ’ όνομα ένωση κρατών, όπου οι βόρειοι κατατρώνε τις σάρκες των νότιων, στο όνομα κάποιων ακατανόητων κανόνων και κάποιων συμφωνιών, που υπογράφηκαν με εκβιασμούς.

Ο άνθρωπος ο οποίος είναι απελευθερωμένος από τις μικρότητες του νησιού, υπενθύμιζε την τραγωδία στην Κίνα, όταν κυβερνούσε η γυναίκα του Μάο, με τους «μνηστήρες» και όταν ο μεγάλος τιμονιέρης έπασχε από άνοια. Οι «κουτοπόνηροι» επέβαλαν σε κάθε επαρχία της αχανούς χώρας, την υποχρέωση να καταστεί αυτάρκης και απαγόρευσαν το εμπόριο μεταξύ των επαρχιών. Αποτέλεσμα ήταν να πεθαίνουν εκατομμύρια άνθρωποι από την πείνα, την ώρα που άλλες επαρχίες κατέστρεφαν εκατομμύρια τόνους ρύζι, γιατί δεν ήξεραν πώς να το διαθέσουν. Φυσικά μετά τον θάνατο του Μάο, η χήρα του, μαζί με τα «παλικάρια» της, οδηγήθηκαν στην δικαιοσύνη, στις περίφημες δίκες της Σαγκάη και η χώρα πήρε τότε τον δρόμο της συλλογικής ανάπτυξης.

Η τραγωδία της Κίνας δεν απέχει και πολύ από αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ευρώπη, με κυριότερο παράδειγμα την Ελλάδα και ακολούθως τις υπόλοιπες χώρες του Νότου. Δεν είναι δυνατό, έλεγε ο αμερικανο-σπουδαγμένος, να φτιάχνεις κοινό νόμισμα και να αφήνεις τις χώρες να δανείζονται με ότι επιτόκιο «σκεφτούν» οι λεγόμενες αγορές. Δεν είναι δυνατό να καταργείς τα σύνορα και να μην προχωράς σε κατανομή εργασίας. Δηλαδή να μεταφέρεις δουλειές, εργοστάσια και άλλες παραγωγικές επιχειρήσεις, αναλογικά, σε όλες τις χώρες της Ενωμένης Ευρώπης. Σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η Γερμανία και οι χώρες δορυφόροι της, μετέφεραν όλες τις παραγωγικές δυνάμεις, στην ενωμένη Γερμανία και απαγόρευσαν με διάφορα κόλπα, στις υπόλοιπες χώρες να συνεχίσουν να παράγουν. Είτε ψυχρά κλείνοντας τα εργοστάσια, είτε εμποδίζοντας τον εκσυγχρονισμό και την δυνατότητα για εξαγωγές, μέσω οδηγιών και κανονισμών, που μόνο κατά φαντασία αποφασίστηκαν ομόφωνα. Και το χειρότερο, είναι ότι ελέγχουν τα οικονομικά όλων των χωρών της Ευρωζώνης, με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία βρίσκεται στην Φρανκφούρτη  

Στην Ελλάδα συμβαίνουν σήμερα τα πιο τρελά και παράλογα πράγματα, που ίσως δεν ξανασυνέβησαν σε περιόδους ειρήνης, σε καμία άλλη χώρα. Η χώρα σε διάστημα πέντε χρόνων, έχασε το 25% του τζίρου της, η ανεργία ξεπερνά το 30%, τα δάνεια της χώρας δεν μπορούν να πληρωθούν, μεγάλες μάζες του πληθυσμού ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας, ενώ φοβερός είναι και ο αριθμός των ανθρώπων που πεθαίνουν λόγω έλλειψης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ή γιατί δεν μπορούν να αντέξουν ψυχολογικά την φτώχια. Και όλα αυτά, την ώρα που η οικονομία της, ελέγχεται από την Φρανκφούρτη και μέχρι πρόσφατα από τους «μπάστακες» της τρόικας, οι οποίοι αντικατέστησαν του Υπουργούς. Ακόμη η χώρα έχασε το ισχυρότερο όπλο στην αντιμετώπιση της κρίσης, που ήταν η υποτίμηση του νομίσματος, το οποίο δίνει ώθηση στην ανάπτυξη και δεν αυξάνει την ανεργία. Επιβλήθηκε η λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση, με μειώσεις μισθών και επιδομάτων, χωρίς όμως να μειωθούν τα δάνεια, με αποτέλεσμα, να δημιουργείται το χάος. Τα ίδια και χειρότερα συνέβησαν και στην Κύπρο, με το πείραμα του κουρέματος, το οποίο ανέτρεψε τον κοινωνικό ιστό και διέλυσε την μεσαία τάξη. Όμως όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος, πατήρ πάντων πόλεμος και σίγουρα μέσα από τον εμφύλιο –όπως συνέβη και στην Αμερική- θα γεννηθεί μια νέα Ευρώπη, η οποία σίγουρα δεν θα είναι γερμανικής έμπνευσης.