Τα 500ευρω των επιστημόνων

Τα 500ευρω των επιστημόνων

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

Κουτουρού και ότι βρέξει ας κατεβάσει. Είμαστε για κλάματα. Δαπανούμε δεκάδες χιλιάδες ευρώ, για να σπουδάζουν οι νέοι και ξοδεύουμε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για να κτίζουμε πολυτελέστατα πανεπιστήμια. Και στο τέλος της ημέρας, καλούμε τους άνεργους νέους, όσοι δεν έφυγαν για την ξενιτιά, να δουλέψουν για 500 ευρώ τον μήνα και για διάστημα έξι μηνών. Τάχα για να αποκτήσουν πείρα και να μπουν στην αγορά εργασίας. Τώρα αν έχει λογική αυτή η ιστορία, είναι μια άλλη θλιβερή ιστορία. Πάντως οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι επιχειρηματίες, οι οποίοι έχουν τσάμπα εργατικό προσωπικό και μάλιστα με πανεπιστημιακά προσόντα. Από την άλλη οι στατιστικολόγοι μετρούν την ανεργία και οι κυβερνώντες με περηφάνια λένε, ότι κατάφεραν να αντιμετωπίσουν την ανεργία, την μεγαλύτερη κοινωνική απειλή.

Η πρακτική αυτή ακολουθείται κυρίως στις Βρυξέλλες, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εκεί τουλάχιστον οι νέοι επιστήμονες αποκτούν πραγματική πείρα, γνωρίζουν «τους εγκεφάλους» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι σπάνια, καταλαμβάνουν τις ακριβοπληρωμένες θέσεις στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν άλλο σύστημα. Έχουν «κυνηγούς εγκεφάλων», δηλαδή ειδικούς οι οποίοι γυρίζουν τα πανεπιστήμια και προσφέρουν στα δυνατά μυαλά, ακριβοπληρωμένες θέσεις εργασίας. Οι άνθρωποι αυτοί, ξέρουν πολύ καλά, ότι για κάθε δολάριο που προσφέρουν στους επιστήμονες, εισπράττουν πολλαπλάσια, από την εργασία τους. Στον Καναδά οι επαγγελματικοί σύνδεσμοι, προσφέρουν κανονικό μισθό στους νέους επιστήμονες, μέχρι να εξασφαλίσουν δουλειά.

Η Κύπρος είναι χρεοκοπημένη, η κατάσταση είναι δραματική, ο κόσμος πεινά και υποφέρει και σίγουρα ο θεσμός των 500ευρων, είναι κάτι σημαντικό. Θα πρέπει όμως να αναθεωρηθεί γρήγορα. Δεν είναι ανάγκη να «παραχωρούνται» οι νέοι σε δουλειές, που μπορούν να επιτελέσουν απόφοιτοι γυμνασίου, όπως η συμπλήρωση απλών αιτήσεως και ούτε και σε δουλειές που στόχο έχουν να την «αράζουν» οι ακριβοπληρωμένοι μόνιμοι υπάλληλοι, ακόμη και διευθυντές του δημοσίου. Καλό είναι το Υπουργείο Οικονομικών, να μετακαλέσει ένα ανεξάρτητο οίκο, να αξιολογήσει και αν χρειάζεται να διορθώσει τον θεσμό, ώστε να μην αισθάνονται οι νέοι επιστήμονες, ότι δέχονται ακόμη μια «κλωτσιά» από το οικονομικο-πολιτικό κατεστημένο του τόπου.

Επιπλέον καλό είναι να ανατεθούν στους νέους επιστήμονες, έστω και με τα 500ευρω, σημαντικά καθήκοντα, που θα βοηθούν το κοινωνικό σύνολο. Έχουμε το χάος στα νοσοκομεία, με τους χαμένους φακέλους. Ας αναλάβουν την μηχανογράφηση. Όχι να κάνουν τους δακτυλογράφους, αλλά να σχεδιάσουν και να επιβλέπουν την όλη διαδικασία. Το ίδιο και με το θλιβερό ΓΕΣΥ, όπου για δεκαετίες πληρώνουμε, για να εισπράττουμε αέρα. Παράλληλα είναι καιρός να αρχίσει και μια σοβαρή προσπάθεια, για μείωση της γραφειοκρατίας και τερματισμού πρακτικών, που υιοθετήθηκαν πριν πολλές δεκαετίες. Είναι τρελό να έχουμε ακόμη πιστοποιούντες υπαλλήλους και μυκταραίους, οι οποίοι το μόνο που κάνουν, είναι να εισπράττουν ευρωπουλάκια και να ταλαιπωρούν τους πολίτες. Στην εποχή των κομπιούτερ και του ίντερνετ, όλα αυτά φαντάζουν «κουφά». 

Το καλύτερο, έστω και αν φαίνεται ουτοπικό, είναι η διασύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή. Δηλαδή να γίνει σοβαρή πρόβλεψη για τις επόμενες δεκαετίες, στη βάση επιστημονικών δεδομένων, για τα επαγγέλματα του μέλλοντος και αναλόγως να προσανατολιστεί και η εκπαίδευση. Και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η εκπαίδευση να προσαρμόζεται, στους αριθμούς των καθηγητών. Τα τραγελαφικά που ανακοινώνονται με την παραδοχή αποτυχίας του συστήματος επιλογής μαθημάτων, θα ήταν καλύτερα αν ακούγονταν σε αίθουσες δικαστηρίων. Άσε τις σπουδές παιδιών, ανάλογα με τα πάθη και τις δουλειές των γονιών, έστω και αν τα παιδιά είναι «στούρνοι». Οι ερασιτεχνισμοί και η έλλειψη λογοδοσίας, μας οδήγησαν στον οικονομικό πάτο. Είναι κρίμα να επιμένουμε, ακόμη και σήμερα, σε πρακτικές περασμένων δεκαετιών.