Ο επίκαιρος Μίδας

Ο επίκαιρος Μίδας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11/4/2015

Η ιστορία, αληθινή ή ψεύτικη, δεν έχει καμία σημασία. Ένας πάμπλουτος επιχειρηματίας, πήγε στην Μύκονο για διακοπές. Κάνοντας βόλτα στην παραλία, είδε ένα νέο να κάθεται και να ψαρεύει αμέριμνος, με το καλάμι του. Του έκανε εντύπωση η σπιρτάδα στο βλέμμα του και η χαρά στο πρόσωπο του, κυρίως όταν τσιμπούσε ψάρι. Πήγε κοντά του και έπιασε την κουβέντα. Του μίλησε για τα πλούτη του, για τα ταξίδια που πραγματοποίησε σε όλο τον κόσμο, για τις γνωριμίες του και για όλα τα κατορθώματα του. Ο νέος του μίλησε για την οικογένεια του, για τα παιδιά του, αλλά και για το χωραφάκι που καλλιεργούσε στο ξακουστό νησί.

Εντυπωσιασμένος ο επιφανής κύριος, πρότεινε στον νέο να βάλει αυτός τα χρήματα και εκείνος την γη και να κτίσουν ένα μεγάλο ξενοδοχείο. Η προσφορά είχε και συνέχεια: «Θα αναλάβεις την διεύθυνση του ξενοδοχείου. Θα έχεις εκατοντάδες υπαλλήλους και θα γίνεις σε λίγα χρόνια πλούσιος όπως εγώ». Ο νέος αντί απάντησης υπέβαλε μια απλή ερώτηση στον πλούσιο. «Και μετά τι θα κάνω, όταν θα γίνει πλούσιος.» Η απάντηση χωρίς δεύτερη σκέψη: «Θα κάνεις βόλτες στην παραλία και θα απολαμβάνεις το χόμπι σου, να ψαρεύεις.» Και ο νέος ανταπάντησε με ένα πλατύ χαμόγελο: «Καλά αφού από τώρα, απολαμβάνω το χόμπι μου, η οικογένεια μου έχει ότι θέλει, γιατί θα πρέπει να μπλεχτώ σε τόσες περιπέτειες;» Ο πλούσιος δεν είχε απάντηση και μονολόγησε ότι: «ο νέος είναι πιο ισχυρός από εμένα, έστω και αν εγώ γύρισα όλη την γη, έστω και αν άσπρισαν τα μαλλιά μου και έστω και αν μπορώ και διατάζω χιλιάδες ανθρώπους».

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάνει θραύση αυτές τις μέρες, ένα μικρό ντοκιμαντέρ του άγνωστου για εμάς, σκηνοθέτη Spencer Cathcart. Ο άνθρωπος λέει απλές αλήθειες για την διεφθαρμένη κοινωνία και καταγγέλλει το παγκόσμιο οικονομικό κατεστημένο, το οποίο μετέτρεψε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής και φύλου, σε δούλους του συστήματος. Θέτει το ερώτημα αν είμαστε ελεύθεροι και ευτυχισμένοι ή αν ζούμε σε ένα μεγάλο ψέμα, πίσω από ατέλειωτες ηλεκτρονικές οθόνες. Τηλέφωνα, τηλεοράσεις και υπολογιστές, ελέγχουν και ρυθμίζουν όλη μας την ζωή.

Στο ντοκιμαντέρ αναφέρεται μεταξύ άλλων, ότι στην εποχή μας, το τι θα φάμε, το τι θα πιούμε, το που θα κατοικήσουμε, ελέγχονται από μεγάλες επιχειρήσεις. Για αιώνες προηγουμένως, το φαγητό, το νερό και η γη, προσφέρονταν δωρεάν από την φύση, σε όλους τους ανθρώπους, φτάνει να καλλιεργούσαν την γη και να έκτιζαν τα σπίτια τους. Σήμερα όποιος τολμήσει να πάρει οτιδήποτε από την φύση, καταλήγει στην φυλακή.  Και σημειώνεται μεταξύ άλλων, ότι οι άνθρωποι «αποτελούν το καύσιμο που τροφοδοτεί την ελίτ. Είναι πλέον η πρώτη ύλη στις επιχειρήσεις». Και υποδεικνύει: «Είμαστε μια ασθένεια που καταστρέφει την γη. Μολύνουμε τα σώματα μας με τοξικά συστατικά, για να έχουν δουλειά οι φαρμακοβιομηχανίες. Ακόμη και οι γιατροί κατάντησαν οι πωλητές φαρμάκων».

Όλα αυτά έρχονται ως απότοκο των λεγόμενων «αγορών», της αόρατης δύναμης που κινεί σήμερα τον κόσμο, της παγκόσμιας δύναμης που ανεβάζει και καταστρέψει χώρες και διαλύει εκατομμύρια ανθρώπους, σε μερικά λεπτά, με τις περίφημες εκθέσεις των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης. Όλες οι χώρες είναι καταχρεωμένες, όλοι οι άνθρωποι πληρώνουν φόρους για να αποπληρώνονται χρέη και όμως κανένας δεν γνωρίζει ποιοι πραγματικά είναι οι σημερινοί, παγκόσμιοι πλέον τοκογλύφοι. Η Ουάσιγκτον τύπωσε πριν μερικά χρόνια, χρήμα και έσωσε την Αμερική. Σήμερα τυπώνει χρήμα και η Φρανκφούρτη για να σώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καλά τι είναι τελικά το χρήμα, το οποίο ήδη κατέστρεψε εκατοντάδες εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο και σκότωσε και σκοτώνει εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι αδυνατούσαν και αδυνατούν να έχουν ένα κομμάτι φαγητό και πρόσβαση στους γιατρούς. Ο μύθος του Μίδα, ο οποίος ότι άγγιζε γινόταν χρυσάφι, χωρίς να μπορεί να ξεφύγει και η κόρη του, είναι πάντα επίκαιρος και πάντα με τραγική κατάληξη.