Το χρήμα είναι αέρας

Το χρήμα είναι αέρας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15/2/2015

«Το χρήμα είναι αέρας», που έρχεται και φεύγει, όπως προστάζει η παντοδύναμη φύση, συνηθίζουν να λένε οι φιλόσοφοι και οι θρησκευόμενοι. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι οικονομολόγοι, οι οποίοι τονίζουν ότι η οικονομία είναι πρώτα ψυχολογία και μετά νούμερα. Και όλα αυτά, κόντρα στην λογική των λογιστών, που φαντάζονται την παντοδυναμία των αριθμών, ταλαιπωρώντας τους φτωχούς και καταφρονημένους. Ευτυχώς ή δυστυχώς, τα πάθη και οι αρετές των ανθρώπων, δεν διέρχονται από την τσέπη κανενός πλουσίου και η δύναμη του χρήματος δεν μπορεί να μετρηθεί σε κανένα κρεβάτι του πόνου και σίγουρα δεν μπορεί να διέλθει από κανένα τάφο.

Η ελπίδα στους καταφρονημένους της Κύπρου, αλλά και στους ταλαιπωρημένους της Ευρώπης, γεννιέται στην Αθήνα. Ο νεαρός και ο αδιάφθορος Αλέξης Τσίπρας, μαζί με τους τολμηρούς συνεργάτες του, δίνουν την μάχη κατά του μινώταυρου της τρόικας και του μνημονίου, ο οποίος ήδη έφαγε χιλιάδες αυτόχειρες και βασανίζει εκατομμύρια άνεργους και πεινασμένους στην Ελλάδα. Οι ξένοι μιλούν για θυσία της Ιφιγένειας, δηλαδή της Ελλάδας, ώστε να φυσήσει ο αέρας και να κινήσουν τα καράβια για την Τροία, δηλαδή για τον πόλεμο κατά της λιτότητας και της φτώχιας στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα η θυσία της Ιφιγένειας, γίνεται εδώ και χρόνια και τώρα οι Έλληνες, μάλλον βρίσκονται μέσα στον Δούρειο Ίππο και ετοιμάζονται για να νικήσουν τροϊκανούς, οι οποίοι βασανίζουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη. Βρίσκονται ήδη μέσα στα τοίχοι της Ευρώπης και ετοιμάζονται για την έξοδο από τον Δούρειο Ίππο, για την τελική μάχη, κατά των κοντόφθαλμων και αδίστακτων πολιτικών των Βρυξελλών.        

Οι πάλαι ποτέ νοικοκυραίοι, στην Κύπρο, σήμερα ελπίζουν και προσπαθούν να ξεχάσουν ότι ξεγελάστηκαν από τα σαΐνια των Αθηνών και την βλακεία των ηγετών τους. Αυτών που διοικούσαν τις χρεοκοπημένες τράπεζες, αυτών που διέγραψαν χωρίς ανταλλάγματα τα ελληνικά ομόλογα και αυτών που χάρισαν τις κυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα. Οι πολίτες συνειδητοποιούν ότι ο πλούτος, στηριζόταν στα αιματοβαμμένα δολάρια, δηνάρια, ρούβλια και άλλα νομίσματα τα οποία ξεπλένονταν στις κυπριακές τράπεζες για δεκαετίες. Αισθάνονται ότι πληρώνουν, για την ένοχοι σιωπή τους και εναποθέτουν την τιμωρία, των εγκεφάλων της μεγάλης απάτης στην θεία δίκη, η οποία δεν ξέρει ούτε από διαπλοκή, ούτε και από διαφθορά. Εξάλλου δεν μπορούν να κάνουν και διαφορετικά.

Η πολιτική ηγεσία στην Κύπρο, σήμερα είναι απαξιωμένη από τα σκάνδαλα, την διαφθορά και την διαπλοκή. Το όνειρο των υδρογονανθράκων φαίνεται να καθίσταται απατηλό, ενώ οι προοπτικές επίλυσης του κυπριακού, χάνονται και πάλι πίσω από τους νομικισμούς και τους ταχτικισμούς του Εθνικού Συμβουλίου. Ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, πληγωμένος πολιτικά, ηθικά και σωματικά, σίγουρα δεν μπορεί να καταστεί Τσίπρας, αλλά σίγουρα μπορεί να επιστρέψει στον παλιό, καλό του εαυτό, που αντιστεκόταν στο ρεύμα του λαϊκισμού και του εθνικισμού. Διαθέτει και το μυαλό και την τόλμη για λήψη αποφάσεων και κυρίως το σθένος για συγκρούσεις. Εξάλλου, γι αυτό ψηφίστηκε από τους πολίτες και όχι για να ακολουθεί το ρεύμα.

Αν η γερασμένη σήμερα πολιτική μας ηγεσία δεν τολμήσει να προχωρήσει σε τομές και να αφήσει χώρο για τους νέους, σίγουρα θα βρεθεί και στην Κύπρος, ένα «παιδαρέλι» όπως τον Αλέξη Τσίπρα και θα τους στείλει όλους απαξιωμένους στα σπίτια τους και στις φυλακές. Κανένας δεν είναι ισχυρότερος από την φύση και οι αναντικατάστατοι είναι μόνο στα νεκροταφεία.