Μπιλιέτο και στις Τράπεζες

Μπιλιέτο και στις Τράπεζες

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/8/2014

Αλλού τρων, αλλού πίνουν και άλλου παν και τα δίνουν οι τραπεζίτες. Αλχημείες όχι στα όνειρα, αλλά στην πράξη. Άρπαξαν τις οικονομίες του κοσμάκη, άρπαξαν τις μετοχές των καλοταϊσμένων πλην τίμιων νοικοκυραίων, άρπαξαν τα αξιόγραφα των αχόρταγων που ήθελαν αρπακτές, άρπαξαν το «χρυσάφι» και σε μια νύκτα το μετέτρεψαν σε «άχυρα». Και το άχυρο το ταΐζουν στα «κυπριακά γαϊδούρια» τα οποία πληρώνουν αγόγγυστα τα σπασμένα, φορτωμένα με ενοχές και τύψεις.   

Για δεκαετίες οι καλοί μας τραπεζίτες είχαν νομοθετικά σταθερό επιτόκιο 9% και επιπλέον γύρω στο 4%-5% για έξοδα διαχείρισης. Και από πάνω τα σίγουρα κέρδη από το συνάλλαγμα. Και φυσικά χωρίς ρίσκο έκαναν τους ωραίους. Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η είσοδος στην ευρωζώνη, έδωσε φτερά στους τραπεζίτες και όπως τα μυρμήγκια, ανέβηκαν ψηλά και όπως ήταν φυσικό έπεσαν και εξαφανίστηκαν στα εξ όν συνετέθησαν. Οι αετονύχηδες των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης, έριξαν το δόλωμα και τα «ψαράκια» με τα λευκά κολάρα, πιάστηκαν στα αγκίστρια όπως τους χάνους. Το «κοινό κυπρίων» μετατράπηκε στης «κοινής το κάγκελο» μόνο που πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, δεν μπήκε κανένας μεγαλοαπατεώνας.

«Κότσοι» πιάστηκαν πρώτοι και καλύτεροι οι βουλευτές, οι οποίοι ψήφισαν τα δισεκατομμύρια των τραπεζών, τα οποία κατέληξαν στις τσέπες των μεγαλόσχημων, στα θησαυροφυλάκια των φορολογικών παραδείσων. Τα «παραμύθια» με τις έρευνες και τις τιμωρίες των ενόχων, επαναλαμβάνονται κάθε λίγο και λιγάκι, σαν την ιστορία του βοσκού του ψεύτη. Από την εποχή του χρηματιστηρίου, μέχρι την εποχή του κουρέματος, τα ίδια και τα ίδια, χωρίς νόημα και ουσία. Επιτροπές και κόντρα επιτροπές για να βγάλουν μια τρύπα στο νερό.

Σήμερα οι αντιπρόσωποι του λαού έχουν την ευκαιρία να πάρουν το «αίμα τους πίσω» να στείλουν και ένα «μπιλιέτο» στους Τραπεζίτες, μέσα από την νομοθεσία για τις εκποιήσεις. Ιδέες υπάρχουν πάρα πολλές, βούληση χρειάζεται για να εφαρμοστούν. Το πιο απλό, να αναλάβουν οι τράπεζες μέρος της ευθύνης για τις επιλογές τους, στην παραχώρηση δανείων. Έδωσαν δάνειο σε ένα άτομο ή μια επιχείρηση με υποθήκη ένα ακίνητο, το οποίο σήμερα δεν καλύπτει την αξία του δανείου. Η απαίτηση για αποπληρωμή να περιοριστεί στην αξία του υποθηκευμένου ακινήτου και από εκεί και πέρα να μην έχει άλλες υποχρεώσεις ο δανειζόμενος. Δόθηκαν δάνεια χωρίς επαρκείς εξασφαλίσεις. Να χάσει και η Τράπεζα ένα μέρος του προβληματικού δανείου. Πούλησαν την όλη την περιουσία των ανθρώπων και έμειναν χρέη, τότε να διαγράφονται τα υπόλοιπα χρέη. Δεν είναι ανάγκη να ξεκινούν νέες διαδικασίες για πτωχεύσεις. Η Κεντρική Τράπεζα με τους ακριβοπληρωμένους υπαλλήλους, είχε ευθύνη να εποπτεύει τις ιδιωτικές Τράπεζες. Δεν τα κατάφερε, άρα να επωμιστεί και αυτή «κούρεμα» είτε μισθών, είτε των κερδών της.

Η ιστορία για τις εκποιήσεις ακινήτων δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση, αλλά αγγίζει την ιερή εστία και τους αιματοβαμμένους βωμούς, για τους οποίους θυσιάστηκαν χιλιάδες νέοι άνθρωποι, στο όνομα της πατρίδας και των αγέννητων γενιών. Μόνο που σήμερα οι ηγεσίες του τόπου, το μόνο που αφήνουν στις αγέννητες γενιές είναι χρέη. Η κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα «παίζουν» κυριολεκτικά ρωσική ρουλέτα. Αν κάτι δεν πάει καλά με τις εξαγγελίες για προστασία της κύρια κατοικίας, οι πρώτοι που θα πέσουν θύματα θα είναι οι ταγοί της εξουσίας και εδώ δεν θα υπάρχει δεύτερη ευκαιρία, όπως στο «κούρεμα». Η ιστορία του ΠΑΣΟΚ το οποίο σε μερικούς μήνες από το 45% έπεσε στο 5% δεν είναι μακριά ούτε και στην Κύπρο.