Η Βραζιλία στα
χνάρια της Κύπρου
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13/7/2014
«Η κοινή λογική
δεν καθόλου κοινή», λένε αυτοί που έφαγαν με το κουτάλι την ζωή. Η ζωή είναι
τελικά τόσο απλή, αλλά ταυτόχρονα και τόσο πολύπλοκη. Η λογική εναλλάσσεται με
το συναίσθημα και η φυσική πορεία των πραγμάτων, ανατρέπεται από «βλακείες»,
που δεν χωρούν στο μυαλό, κανενός σώφρωνα ανθρώπου. Πιο απλά «όταν ο λίμπουρας
– το μυρμήγκι- βγάλει φτερά, πέφτει και σκοτώνεται.» Η ιστορία της «μεγάλης» Βραζιλίας, η οποία
κατατροπώθηκε από την «ψυχρή» Γερμανία, αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο, στα
εκατομμύρια παραδείγματα, σε ιστορικό, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο.
Αν παρακολουθήσει
κάποιος, ξανά τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ που μεταδόθηκαν πριν μερικές βδομάδες για
την Βραζιλία, θα πει απλά «καλά να πάθουν». Τεράστια στάδια, βουτηγμένα στο
αίμα άτυχων εργατών και πελώρια κτίρια μουσκεμένα στον ιδρώτα, χιλιάδων
ανθρώπων που πληρώνονταν ψίχουλα. Αιματοβαμμένες διαδηλώσεις και απεργίες
εκατομμυρίων ανθρώπων, οι οποίοι ζουν στις μίζερες φαβέλες. Καταγγελίες για σκάνδαλα
εκατομμυρίων δολαρίων και μια σειρά από άλλες θλιβερές ιστορίες πόνου, οι
οποίες πέρασαν στα Μέσα Ενημέρωσης. Τώρα γιατί ένας ολόκληρος λαός και μαζί του
ο μισός πλανήτης κλαίει, για την ήττα της Σελεσάο, είναι μια άλλη ιστορία, η
οποία σίγουρα δεν στέκει στην λογική.
Στο ίδιο έργο
θεατές, είμαστε και εμείς στην Κύπρο, ή αλλιώς η Βραζιλία ακολούθησε τα χνάρια
της Κύπρου. Πριν μερικά χρόνια ζούσαμε σαν μαχαραγιάδες, παραγνωρίζοντας
ηθελημένα, ότι ξοδεύαμε αιματοβαμμένα
δολάρια Λιβανέζων, Ιρακινών, Γιουγκοσλάβων, Ρώσων και άλλων μεγαλοαπατεώνων που
ρήμαξαν τις πατρίδες τους. Και την ώρα που νομίσαμε ότι γίναμε αληθινοί
μαχαραγιάδες, με την εξεύρεση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου, την ώρα
που βγάλαμε φτερά σαν τα μυρμήγκια, ήρθε η καταστροφή, ήρθε το κούρεμα, ήρθε η
πείνα, ήρθε ο εξευτελισμός των νοικοκυραίων.
Η τραγωδία
συνεχίζεται με πρωταγωνιστές, τους ανθρώπους που έφεραν την καταστροφή, τους
τραπεζίτες και τους πολιτικούς, όπως τουλάχιστον λέει η κοινή συνείδηση των
πολιτών. Τελευταίο επεισόδιο η σύγκρουση για την Τράπεζα Κύπρου και οι
αποκαλύψεις για «φατρίες» και «κοράκια» τα οποία ερίζουν στο «κουφάρι», της κατά
τα άλλα συστημικής Τράπεζας. Και όλα αυτά ενώ ο μισός πληθυσμός του νησιού, δεν
μπορεί να κοιμηθεί από τα χρέη και τις ενοχλήσεις των πάλαι ποτέ «κουμπάρων»
που δάνειζαν και χωρίς χαρτιά.
Η «τρέλα» των
μεγαλοτραπεζιτών, θυμίζει την ιστορία της ελαφρόμυαλης Μαρίας της Αντουανέτας,
βασίλισσας της Γαλλίας. «Δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι», ήταν η απλή
υπόδειξη προς τους πεινασμένους και εξαγριωμένους παριζιάνους, που εισέβαλαν
στο παλάτι των Βερσαλλιών, το 1789. Η φράση έμεινε στην ιστορία –μπορεί να
είναι και μύθος- αλλά δικαιολόγησε την
φυλάκιση και καρατόμηση της βασίλισσας, με τις χίλιες δυο δολοπλοκίες.
Είναι καιρός να
προσγειωθούν οι μεγαλόσχημοι, είναι η ώρα να συνέλθουν οι μεγαλοτραπεζίτες, οι
λογιστάδες και οι άλλοι γραφειοκράτες, που τρων «παντεσπάνι» και να δουν τον
κοσμάκη οποίος «πεινά» και υποφέρει, όχι μόνο από το κούρεμα των μισθών, αλλά
και από την «αγριάδα» των δανειστών. Εκεί στον «πύργο» της Κεντρικής Τράπεζας,
πρέπει να αρχίσουν να εκδίδουν και διαταγές για κατάργηση της «χαρτούρας», στις
αναδιαρθρώσεις δανείων. Καήκαμε όλοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να
φυσούμε και το γιαούρτι. Απλά είναι παραλογισμός να ζητά κάποιος μείωση της
δόσης του δανείου και τον εξευτελίζουν και να τον καταχρεώνουν με έξοδα
μελετών. Και επιτέλους πρέπει κάτι να γίνει για την ουσία, δηλαδή για την
μείωση των επιτοκίων. Η ιστορία της Μαρίας Αντουανέτας, δεν είχε αίσιο τέλος,
για όσους το ξεχνούν.
Σχόλια