Στα «κουτουρού» οι υπερωρίες

Στα «κουτουρού» οι υπερωρίες

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/7/2014

«Το σχοινί του χωρκάτη διπλό κανεί, αλλά μονό δεν φτάνει», λέει η παροιμία και έρχεται γάντι με την επαναλαμβανόμενη ρήση του Αλέξη Γαλανού, ότι ακόμη δεν βρέθηκε το φάρμακο που θα θεραπεύσει το γονίδιο του κυπραίου. Το φοβερό χαστούκι της οικονομικής καταστροφής, δεν φαίνεται να συνέβαλε και πολλά στην αλλαγή νοοτροπίας και κυρίως στον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης. Το σύστημα παραμένει ατάραχο, οι διευθυντάδες συνεχίζουν να τυρβάζουν περί άλλων και οι πολιτικοί εξακολουθούν να φλερτάρουν με τις ψήφους. Ένα σοβαρό θεσμό ανακοίνωσε η κυβέρνηση, τον Επίτροπο Μεταρρύθμισης της Δημόσιας Υπηρεσίας και σε αυτό δεν μπόρεσε να σταθεί ούτε ένα πλάσμα. Κάτι σαν το γεφύρι της  Άρτας, που θέλει την γυναίκα του πρωτομάστορα στα θεμέλια, για να μπορέσει να στεριώσει.

Το βασικό πρόβλημα σε όλη την δημόσια υπηρεσία και σε όλους τους οργανισμούς του δημοσίου, είναι η ανορθόδοξη ή καλύτερα η παράλογη κατανομή των υπαλλήλων. Δηλαδή, αλλού υπάρχει υπερπληθώρα εργαζομένων, οι οποίοι δεν ξέρουν τι να κάνουν, για να σκοτώσουν την ώρα τους και αλλού οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε απίστευτους ρυθμούς, για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τους πολίτες. Κατά κανόνα οι πλεονάζοντες βρίσκονται σε γραφεία, που δεν τα βλέπουν οι πολίτες, καταχωνιασμένοι πίσω από κομπιούτερ. Η πλάκα είναι ότι σχεδόν όλοι εισήλθαν στον δημόσιο με ρουσφέτι και με τηλεφώνημα είτε Υπουργού, είτε βουλευτή, είτε κάποιου άλλου πολιτευτή. Και αυτό δεν είναι μυστικό και συχνά πυκνά ομολογείται από τους πρωταγωνιστές. Με τον ίδιο τρόπο και οι προαγωγές και οι μεταθέσεις.

Πηγή μεγάλων κακών αποτελεί και η κακώς νοούμενη μονιμότητα και τα κακώς νοούμενα «ακίνητα» σχέδια υπηρεσίας. Πριν αρκετές δεκαετίες όταν καθιερώθηκε η μονιμότητα, οι συνθήκες ήταν πολύ διαφορετικές και κάθε κυβέρνηση που ανερχόταν στην εξουσία, άλλαζε όλους τους υπαλλήλους. Σήμερα οι συνθήκες άλλαξαν, το πολιτικό σύστημα προόδευσε και το μόνο που προκαλεί πλέον η μονιμότητα είναι να εξισώνει τους κακούς με τους κακούς δημοσίους υπαλλήλους.

Τελευταίο επεισόδιο στην κακοδαιμονία του δημοσίου, αποτελεί η αποκοπή των υπερωριών στο δημόσιο και των επιδομάτων των ανθρώπων που δουλεύουν αργίες και νύκτες. Δηλαδή οι «φωστήρες» του δημοσίου τιμώρησαν τους ανθρώπους που «τραβούν κουπί» για να σωθούν οι υπάλληλοι των γραφείων. Και όλα αυτά στο κουτουρού, χωρίς καμία μελέτη, χωρίς καμία λογική. Αποτέλεσμα είναι να εξωθούν τους «καλούς» στα Νοσοκομεία, στην Πυροσβεστική, στην Αστυνομία και σε άλλες υπηρεσίες, σε κινήσεις αγανάκτησης, τις οποίες πληρώνει στο τέλος της ημέρας το ίδιο το δημόσιο.

Πριν μερικά χρόνια, όταν έγιναν κάποιες μελέτες στα νοσοκομεία και άλλες υπηρεσίες, αποδείχθηκε ότι ήταν προς το συμφέρον των δημοσίων ταμείων οι υπερωρίες. Το παράδειγμα των πανάκριβων αξονικών τομογράφων είναι εξωφρενικό. Έχουμε τους περισσότερους αξονικούς στον κόσμο –στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα- και όμως υπάρχουν ουρές για εξέταση. Τα μηχανήματα κατασκευάστηκαν να δουλεύουν για εικοσιτέσσερις ώρες και όμως δούλευαν μόνο μερικές ώρες, γιατί δεν θέλουν να πληρώνουν υπερωρίες ή γιατί δεν καθιερώνεται ο θεσμός με την βάρδιες, ή γιατί κρύβονται άλλα συμφέροντα.

Είναι καιρός επιτέλους να διοριστεί ένα πλάσμα στη θέση του Επιτρόπου Μεταρρύθμισης, το οποίο να έχει και την δύναμη και την τρέλα να κάνει τομές στο δημόσιο. Αλλά τομές με επιστημονική σφραγίδα και με μετρήσιμα αποτελέσματα. Να εφαρμοστεί επιτέλους, αυτό που καλείται οικονομία κλίμακας, να αλλάξουν τα οργανογράμματα, να συνενωθούν υπηρεσίες και κυρίως κριτήριο να αποτελεί η εξυπηρέτηση του πολίτη και όχι η διατήρηση της θέσης στο δημόσιο. Και το πιο βασικό να προχωρήσει η μηχανογράφηση, η οποία κατάντησε πανάκριβο όνειρο απατηλό.