Ένας Βέγγος για τις Τράπεζες

Ένας Βέγγος για τις Τράπεζες

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8/6/2014

«Πρέπει να τρέχεις όπως τον Θανάση Βέγγο, πρέπει να έχεις καροτσάκι για να μεταφέρεις, τα έγγραφα και τα χαρτιά, που απαιτούν οι Τραπεζίτες, για να πετύχεις αναδιάρθρωση του δανείου σου», έλεγε μειδιώντας σοβαρός επιχειρηματίας, διακωμωδώντας τον πόνο του. «Πρέπει να συγκεντρώσεις στοίβες από έγγραφα, πρέπει να τρέξεις σε ένα σωρό γραφεία, ώστε να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των νέων αρχόντων των Τραπεζών. Και όλα αυτά χωρίς καμία εγγύηση για επιτυχία στον αγώνα σου».

Ο σοβαρός επιχειρηματίας ξαφνικά σοβάρεψε και άρχισε να μιλά με οργή και όχι μόνο: «Οι δουλειές μου, ευτυχώς πάνε πάρα πολύ καλά σήμερα, παρά τα τεράστια εμπόδια που αντιμετωπίζουμε στις συναλλαγές με το εξωτερικό. Εξασφάλισα μεγάλες παραγγελίες και τους επόμενους μήνες θα επιστρέψει η κερδοφορία η εταιρία μου. Ζήτησα να πληρώνω μόνο τους τόκους, μέχρι το τέλος του χρόνου και ακολούθως να πληρώνω ακόμη και μεγαλύτερη δόση, ώστε να ξεχρεώσω τα δάνεια. Και όλα αυτά, ενώ έχω υποθήκη για τα δάνεια, περιουσία πολλαπλάσιας αξίας.»

Ο καλός επιχειρηματίας, ο οποίος έπεσε και θύμα του κουρέματος, συνέχιζε να λέει με πίκρα: «Η τρέλα δεν πάει στα βουνά, αλλά κατοικοεδρεύει στις Τράπεζες της Κύπρου. Λες και βάλθηκαν οι ακριβοπληρωμένοι αρμοδιο-αναρμόδιοι να τις καταστρέψουν μια ώρα νωρίτερα. Καλά θέλουν να φύγουμε και εμείς στο εξωτερικό, θέλουν να ανοίξουμε λογαριασμούς στο Λονδίνο και την Φρανκφούρτη, για να κάνουμε την δουλειά μας. Εμείς γεννηθήκαμε στην Κύπρο και αγαπούμε το νησί μας. Τα παιδιά μας, άραγε τί θα κάνουν.»

Οι νέοι τραπεζίτες, μετά την αποχώρηση των παλιών υπαλλήλων, φαίνεται ότι, είτε δεν ξέρουν καλά την δουλειά, είτε φοβούνται και την σκιά τους. Το μόνο που ξέρουν είναι να ζητούν έγραφα και πιστοποιητικά, ακόμη και για τα αυτονόητα. Η πλάκα είναι ότι το τίμημα, για όλη την χαρτούρα και όλη την γραφειοκρατία,  καλείται να την πληρώσει το «θύμα», που επείγεται για αναδιάρθρωση του δανείου του. Σε πρώτο στάδιο έξοδα διαχείρισης και ακολουθούν αυξήσεις στα επιτόκια.

«Ο φόβος φέρνει κόλαση» και από το ένα άκρο της παραχώρησης δανείων, χωρίς ικανοποιητικές εξασφαλίσεις, έφθασε η Κεντρική Τράπεζα και οι Τράπεζες στο άλλο άκρο, αποκλείοντας ουσιαστικά την παραχώρηση νέων δανείων και την αναδιάρθρωση παλαιών δανείων. Κατά τα άλλα όλοι κόπτονται, ότι τα προβληματικά δάνεια, έφθασαν σε δυσθεώρητα ύψη. Πέρασε ενάμισι χρόνος από την καταστροφή και δεν έγινε τίποτα μέχρι σήμερα. Και μέχρι να λειτουργήσει ο θεσμός του διαμεσολαβητή, θα χρειαστούν λένε, τουλάχιστον ακόμη έξι μήνες. Με άλλα λόγια, έχουμε ακόμη μια ιστορία του «Χότζα που θέλησε να μάθει τον γάιδαρο του να μην τρώει». Και μόνο όταν ψόφησε το τετράποδο, κατάλαβε την εξυπνο-βλακεία του.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος, με τους «κουτοπόνηρους», οι οποίοι δεν πληρώνουν τα δάνεια τους, γιατί τάχα θα διαγραφούν.  Οι τόκοι και οι χρεώσεις εκτοξεύονται στα ύψη, αλλά αυτοί περιμένουν το «θαύμα». Σε αυτή την ομάδα βρίσκονται συνήθως αυτοεργοδοτούμενοι, μικροεπιχειρηματίες, τεχνικοί, οι οποίοι κατά κανόνα φοροδιαφεύγουν. Έχουν στην άκρη κάποια χρήματα, αλλά προτιμούν να τα φυλάγουν «κάτω από το κρεβάτι» παρά να τα καταθέσουν στην Τράπεζα, φοβούμενοι ένα νέο «κούρεμα».

Τελευταίοι και έσχατοι είναι οι «μικροί», οι οποίοι πραγματικά δεν μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια τους, λόγω ανεργίας. Συνήθως είναι μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ και αφορούν κατά κανόνα στεγαστικά δάνεια. Αυτούς τους καταφρονεμένους είναι που ενοχλούν καθημερινώς οι «πονηροί» τραπεζίτες, με απειλές και «καρφώματα» στους συγγενείς, ώστε να πληρώσουν την δόση τους. Ο Θεός να βάλει το χέρι του, γιατί οι ταγοί μας, μόνο να απλώνουν χέρι στις τσέπες ξέρουν.