Ταξίδι στην ευρω-παραζάλη

Ταξίδι στην ευρω-παραζάλη

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 18/5/2014

«Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε». Εμείς για την «καλή» Ευρώπη κινήσαμε και αλλού η «κακή» ζωή μας πάει. Ευρωεκλογές σε λίγες μέρες και όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι πολίτες είναι «ευρω-παρά-ζαλισμένοι». Η πάλαι ποτέ συντριπτική πλειοψηφία των ευρωλιγούρηδων, μετατράπηκε σε πλειοψηφία ευρωσκεπτικιστών. Ο παράδεισος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κοινού νομίσματος, του ευρώ, κατάντησε κόλαση για τους πολλούς.  Κάπου υπάρχει λάθος σε αυτή την πορεία σε αυτό το «ταξίδι προς το άγνωστο, με βάρκα την ελπίδα».

«Πέσαμε στον ωκεανό, για να κολυμπήσουμε» όπως έλεγε ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ωστόσο δέκα χρόνια μετά την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αποδεικνύεται ότι δεν καταλάβαμε που ενταχθήκαμε, ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας και κυρίως ποιο είναι το μέγεθος μας. Ούτε το κυπριακό λύσαμε, ούτε οδηγηθήκαμε σε μια πιο δίκαιη κοινωνία και το χειρότερο, θυσιάσαμε τον πλούτο του νησιού, δηλαδή εξανεμίσαμε την αληθινή κυριαρχία της Κύπρου. Έστω και αν νομικά –στα χαρτιά- πανηγυρίζουμε ακόμη, γιατί δεν καταντήσαμε κοινότητα.

Ο κοσμάκης απαξιώνει τους πολιτικούς και τα κόμματα και γυρίζει την πλάτη στις ευρωεκλογές, παραζαλισμένος από την φτώχια και το άγχος για το αύριο. Οι δόσεις των δανείων δεν βγαίνουν, τα έξοδα τρέχουν και τα παιδιά απαιτούν χαρτζιλίκι, σπουδές και δουλειές. Τα δυνατά μυαλά εγκαταλείπουν το νησί και αναζητούν την μοίρα τους, σε ξένες πολιτείες, αφήνοντας τους γονείς και τους παππούδες, να αναζητούν παρηγοριά στα τραγούδια του Καζαντζίδη. Και το φοβερότερο, είναι το αμείλικτο κυνηγητό των τραπεζιτών, με φοβέρες και απειλές, εναντίον των πάλαι ποτέ καλών και «ακριβών» τάχα πελατών τους.

Πριν μερικά χρόνια τα κόμματα, ήταν η μεγάλη οικογένεια των ψηφοφόρων, αφού πολλοί έτρεχαν στους «πατερούληδες» για δουλίτσες στο κράτος, για διαγραφή προστίμων, για γιατρούς στα νοσοκομεία και για ένα σωρό άλλες διευκολύνσεις. «Μαζί τα φάγαμε» όπως λέει και ο Θεόδωρος Πάγκαλος, μόνο που τα «κομματόσκυλα» τα οποία εκμεταλλεύονταν ασύστολα και αχόρταγα, το διεφθαρμένο σύστημα, ήταν πολύ λίγοι. Η πλειοψηφία των πολιτών, αναγκαζόταν να καταφύγουν στο κομματοκρατούμενο σύστημα, ώστε να μην αδικηθούν και κυρίως για να εξασφαλίσουν τα αυτονόητα.

Το κλυδωνιζόμενο στα άγρια ευρω-κύματα, καράβι της Κύπρου, σίγουρα μπορεί να οδηγηθεί σε απάνεμα λιμάνια, αν υλοποιηθούν όλα όσα διακηρύσσουν δημοσίως οι κομματάρχες και όσα υπόσχονται οι ευρω-ηγέτες. Οι ευρωεκλογές αποτελούν μια καλή ευκαιρία για επιλογή ευρωβουλευτών, οι οποίοι θα έχουν και τα προσόντα, αλλά κυρίως το σθένος, να πολεμήσουν για μια Ευρώπη των λαών και όχι των μονοπωλίων, όπως διακηρύσσουν εδώ και δεκαετίες οι ευρωσκεπτικιστές.   

Η αποχή από τις ευρωεκλογές, μπορεί να αποτελεί μια επιλογή και μια κίνηση διαμαρτυρίας. Ωστόσο δεν οδηγεί πουθενά και σίγουρα δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα. Στην Κύπρο ούτε στατιστικά δεν υπολογίζεται στο αποτέλεσμα των εκλογών. Να πούμε ότι το ποσοστό αποχής ανακοινώνεται στο σύνολο των ψηφισάντων. Κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν. Ως πολίτες έχουμε ευθύνη για τους ηγέτες που μας κυβερνούν και σίγουρα η ψήφος έχει δύναμη, ακόμη και τώρα που δεν υπάρχουν διορισμοί και προαγωγές. Και το καλύτερο, δεν θα αισθανόμαστε ενοχές, γιατί δεν πήγαμε να ψηφίσουμε, είτε για να τιμωρήσουμε, είτε για επιβραβεύσουμε τους καλύτερους, αυτούς που πιστεύουμε ότι αξίζουν.