Η ηχηρή σιωπή των βουλευτών
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΚΑΠΑΡΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19-4-2014
Τα δάκρυα έτρεχαν
βροχή από τα μάτια του καλού και πολύ ευαίσθητου βουλευτή. "Δεν αντέχω αυτή
την παλιοκατάσταση. Δεν προλαβαίνω πλέον να παρηγορώ και να στηρίζω
πεινασμένους, απελπισμένους και καταφρονεμένους. Πως τα καταφέραμε έτσι; Πως
καταντήσαμε αυτό τον τόπο;" Ο βουλευτής στο καφενείο έλεγε τον πόνο του
και σίγουρα δεν ζητούσε απαντήσεις. Άλλος καλός βουλευτής ομολογούσε ότι μέχρι
τα μέσα του μήνα εξαφανίζεται ο μισθός του. "Έρχεται μια μάνα -την οποία
γνωρίζω εδώ και χρόνια- και μου ζητά δανεικά για να ψωνίσει από την υπεραγορά.
Τι να κάνω; Της λέω, πες στον ιδιοκτήτη, να γράψει ότι θα πάρεις και θα τα
κανονίσω εγώ. Και μαζί με την μάνα, έρχονται και ένα σωρό άλλοι γνωστοί, πάλαι
ποτέ νοικοκυραίοι ζητώντας βοήθεια. Προσπαθώ να μην τους προσβάλω και δεν θέλω
να ξέρει κανένας πόσα ξοδεύω για να βοηθώ τίμιους ανθρώπους".
Ένας άλλος καλός βουλευτής
ομολογούσε ότι γίνεται καθημερινώς χαλί, εκλιπαρώντας επιχειρηματίες για μια
δουλειά. "Ήρθε πριν μερικές μέρες, ένα μεροκαματιάρης με τρία παιδιά. Δεν
υπάρχουν εργασίες στις οικοδομές και έμεινε εδώ και μήνες χωρίς δουλειά.
Ευτυχώς δουλεύει η γυναίκα του, αλλά και αυτή παίρνει ψίχουλα. Να
χαρείς, μου λέει, μια οποιαδήποτε δουλειά. Χαμάλης, οδηγός, κηπουρός, οτιδήποτε,
φτάνει να έχω ένα μισθό, έστω και χαμηλό. Ο γιος μου, πάει λύκειο και η κόρη
μου γυμνάσιο. Τα παιδιά καταλαβαίνουν δεν ζητούν, αλλά εγώ ξέρω πόσο υποφέρουν.
Τι να κάνω. Πήρα σβάρνα τους γνωστούς και φίλους, παρακαλώντας ή καλύτερα εκλιπαρώντας
για μια δουλειά. Τίποτα όμως. Είναι τραγική η κατάσταση."
Τραγικές ιστορίες
είχε να διηγηθεί και άλλος καλός βουλευτής, με απελπισμένους ανθρώπους, οι
οποίοι ζητούν ένα γιατρό, οι οποίοι θέλουν βοήθεια για να πάνε στα νοσοκομεία,
που ζητούν επίσπευση εξετάσεων και εγχειρήσεων. "Αναγκάζομαι να τηλεφωνώ
συνεχώς σε Υπουργεία και σε γιατρούς. Μερικές φορές τρέχω και
εγώ με τους αρρώστους στα νοσοκομεία. Είναι άνθρωποι τίμιοι και πραγματικά
υποφέρουν." Φοβερές ιστορίες έχουν να λένε, πολλοί βουλευτές, για τρελές
ιστορίες γραφειοκρατίας, για παλαβές καταστάσεις στο στρατό, για απελπισμένους
νέους, για ανθρώπινα ερείπια θύματα ναρκωτικών και για να ένα σωρό
άλλους δυστυχισμένους ανθρώπους, οι οποίοι τρέχουν σε καλούς βουλευτές, για να
βρουν πρώτα ψυχολογική στήριξη και ακολούθως υλική.
Οι καλοί βουλευτές,
σιωπηλοί και αξιοπρεπείς, έχουν αίσθηση της πραγματικότητας. Ξέρουν
πολύ καλά ότι είναι καλύτερα να μάθεις ένα πεινασμένο να ψαρεύει, παρά να
του δώσεις ένα κιβώτιο με ψάρια. Αλλά έλα που οι καταστάσεις είναι
τραγικές, έλα που τα τηλέφωνα γνωστών και φίλων, δεν σταματούν να κτυπούν,
έλα που οι τραγωδίες διαδέχονται η μια την άλλη. Δεν κρύβουν και το
παράπονο τους, γιατί ο κόσμος του θεωρεί ένοχους για το κούρεμα, γιατί εκτιμά
ότι είναι υπεύθυνοι για την ατιμωρησία των μεγαλοαπατεώνων και γιατί δεν
αντέδρασαν στο πετσόκομμα των μισθών και των ωφελημάτων των εργαζόμενων.
Έχει δίκιο ο
κόσμος, μονολογούσε σκεπτικός ένας άλλος καλός βουλευτής. «Αλλά τι να
κάνουμε. Μήπως ήξερε κανένας για το PSI, για το κούρεμα των
ομολόγων της Ελλάδας, για το κούρεμα των καταθέσεων, για το ξεπούλημα των
κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα; Μας παραπλάνησαν οι ακριβοπληρωμένοι
αξιωματούχοι και τεχνοκράτες του Προεδρικού Μεγάρου, της Κεντρικής Τράπεζας,
της Νομικής Υπηρεσίας και των Υπουργείων.
Έχουμε ευθύνες, φταίμε και εμείς, φταίνε και τα κόμματα μας, αλλά τουλάχιστον
το παλεύουμε. Τουλάχιστον αποκαλύπτουμε τα εγκλήματα με τα ονόματα τους. Μόνο
στην Βουλή λογοδότησαν οι απατεώνες του χρηματιστηρίου, της οικονομικής
καταστροφής και των άλλων εγκλημάτων. Ο νοών νοείτω και ο Θεός να βάλει το χέρι
του».
Σχόλια