Εκστρατείες για ξεπούλημα δημοσίου πλούτου

Εκστρατείες για ξεπούλημα δημοσίου πλούτου

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2/2/2014

«Πωλείται όπως είναι επιπλωμένη, με χιλιάδες αναμνήσεις φορτωμένη...» παραφρασμένο το λαϊκό άσμα, πάει σε αυτό που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες. Η αγαπημένη μας μισή πατρίδα, λεηλατημένη και χρεοκοπημένη, «πωλείται και την δίνουν όσο κι όσο….». Μπήκαν σε ένα αεροπλάνο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ομάδα Υπουργών και δεκάδες επιχειρηματίες, βγήκαν στην γύρα, επισκέπτονται διάφορες πλούσιες χώρες, για να πωλήσουν τον πάλαι ποτέ πλούτο του νησιού. Πάνε λένε για προσελκύσουν επενδύσεις, δηλαδή απλά, για να ξεπουλήσουν, δημόσιες επιχειρήσεις, τα «φιλέτα» του δημοσίου και  ιδιωτικές περιουσίες, οι οποίες παραμένουν στα αζήτητα. Οι οικονομολόγοι λένε ότι είναι ο μόνος τρόπος, για να επιστρέψουμε σε ρυθμούς ανάπτυξης. Ωστόσο ο απελπισμένος λαουτζίκος, λέει απλά ότι επιστρέψαμε ένα αιώνα πίσω, όταν οι παππούδες μας φιλούσαν τα χέρια των τοκογλύφων, για ένα κομμάτι ψωμί.

Πάνε τα ωραία χρόνια, πριν μερικές δεκαετίες, όταν ο τότε Πρόεδρος Γιώργος Βασιλείου, για πρώτη φορά, γέμιζε αεροπλάνα με επιχειρηματίες, για να πετύχει κυπριακές επενδύσεις σε άλλες χώρες, κυρίως της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Πάνε οι καλές εποχές, όπου οι Τράπεζες συναγωνίζονταν για επενδύσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, καταγράφοντας τεράστια κέρδη. Πάνε τα χρόνια, που συνωστίζονταν οι ξένοι για να μεταφέρουν τα χρήματα τους, στο ασφαλές καταφύγιο, στον φορολογικό παράδεισο κατά άλλους, που προσέφερε τότε η Κύπρος. Το όνειρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ισχυρού ευρώ, αντί για ευτυχία και ευταξία, έφερε πείνα και φτώχια. Τα σαΐνια κατέκλεψαν τις Τράπεζες, οι ακριβοπληρωμένοι επόπτες περί άλλων τύρβαζαν και τώρα καλείται ο εξαπατημένος κοσμάκης να πληρώσει τα σπασμένα.

Οι Τράπεζες μας ξεπουλήθηκαν με την ανακεφαλαιοποίηση και σήμερα ουσιαστικά ανήκουν σε Αμερικάνους και Ρώσους. Και ήδη άρχισαν τα όργανα, με απειλές και εκφοβισμούς, με απολύσεις και μειώσεις μισθών και ένα σωρό άλλα, τα οποία πριν μερικούς μήνες, θεωρούνταν αδιανόητα. Σε μια νύκτα, με διαταγή της τρόικας, ξεπουλήθηκαν οι ισχυρές χρυσοφόρες κυπριακές Τράπεζες στην Ελλάδα, ενώ σειρά λαμβάνουν και οι Τράπεζες σε άλλες χώρες. Οι περισσότερες επενδύσεις, στο εξωτερικό, απέδιδαν σημαντικά οφέλη και όλοι πανηγύριζαν για τις «χρυσές κότες» και τους «αγίους» τραπεζίτες. Έχει ο καιρός γυρίσματα και τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε τον λογαριασμό, για ματωμένα δολάρια, των Λιβανέζων, των Ιρακινών, των Σέρβων, των Ρώσων και άλλων λαών, τα οποία μεταφέρονταν σε «μαυροσάκουλα» για να τοποθετηθούν στα λευκά πολυτελέστατα μέγαρα των κυπριακών τραπεζών.

Το κακό έγινε και ήδη υφιστάμεθα τις συνέπειες. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα, από όλους τους απλούς πολίτες, είναι αν ξέρουν οι ταγοί του τόπου -οι κυβερνώντες, οι κομματάρχες και οι άλλοι αξιωματούχοι- που πάμε και σε τι στοχεύουμε. Οι τροϊκανοί λένε ότι πάμε καλά, αλλά ο κοσμάκης υποφέρει και το χειρότερο ζει με το φόβο, ότι θα επαναληφθεί η τραγική ιστορία της Ελλάδας. Οι μισθοί μειώνονται, οι φόροι αυξάνονται και τα επιτόκια δεν λένε να πέσουν, ώστε να δώσουν ανάσα στους απελπισμένους. Οι υποσχέσεις για ρυθμίσεις των δανείων, οι δεσμεύσεις για θεσμοθέτηση διαμεσολαβητών και οι εξαγγελίες για στήριξη των ασθενέστερων τάξεων, φαίνεται ότι παραμένουν όνειρο απατηλό. Τα νέα δυνατά μυαλά του τόπου, φεύγουν στο εξωτερικό αναζητώντας την μοίρα τους, ενώ μαζικά αναχωρούν και οι επαγγελματίες με ψηλή μόρφωση. Δηλαδή ως τόπος, χάνουμε και πανάκριβες επενδύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό, την ώρα που οι επιστήμονες μας, θα έπρεπε να εργαστούν και να προσφέρουν τα πολλαπλάσια στον τόπο τους.

Διερωτάται κανείς, πόσα θα αντέξει το «μπαλόνι της αγανάκτησης» το οποίο φουσκώνει, φουσκώνει και δεν φαίνεται να υπάρχει βαλβίδα για εκτόνωσης. Είναι καιρός να σταματήσουν οι συσκέψεις και τα κούφια λόγια, είναι η ώρα να προσγειωθούν οι ταγοί και να αρχίσουν από τα μικρά. Ιδέες υπάρχουν, βούληση δεν φαίνεται να υπάρχει. Συνένωση πανεπιστημίων, συνένωση υπηρεσιών, κατάργηση δήμων, τερματισμό των ενοικίων στο δημόσιο και μεταφορά των δημοσίων υπαλλήλων, στα ιδιόκτητα γραφεία του κράτους και επιτέλους, πάρτε τα όπλα από τους εφέδρους, γιατί σε λίγο θα σκοτωνόμαστε και δεν θα ξέρουμε από πού έρχονται οι σφαίρες.