Από τους δικαστές του Ανάν, στους αφέντες της τρόικας

Από τους δικαστές του Ανάν, στους αφέντες της τρόικας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8/12/2013

 

«Καταντήσαμε όπως τα στρατιωτάκια, στα ηλεκτρονικά παιγνίδια, με τα οποία παίζουν τα παιδιά», κραύγαζε πρόσφατα απελπισμένος και καταχρεωμένος άνεργος. «Μας σκοτώνουν καθημερινά, μας κοροϊδεύουν κάθε νύκτα στις τηλεοράσεις και κανένας δεν γνοιάζεται γι’ εμάς. Μας λένε ότι θα διαγράψουν χρέη, ότι θα μειώσουν τα επιτόκια, ότι θα χαμηλώσουν τις δόσεις και ένα σωρό άλλα κουρουφέξαλα. Και όμως το μόνο που βλέπουμε, είναι να αυξάνονται τα επιτόκια και να αφήνονται στο απυρόβλητο οι μεγαλοκαρχαρίες, οι οποίοι χρωστούν δις ευρώ και δεν πληρώνουν. Στο ραχάτι και στις πολυτέλειες, παραμένουν και όλοι οι μεγαλοαπατεώνες, οι οποίοι μας κατέστρεψαν, όχι μόνο εμάς, αλλά και τα παιδιά μας και κυρίως το μέλλον και τα όνειρα μας.» 

Έχει η ζωή γυρίσματα και όταν ο «λίμπουρας –το μυρμήγκι- βγάζει φτερά» οι συνέπειες είναι τραγικές. Πριν δέκα χρόνια ο «λαός ο λαομένος» όπως έλεγε και ο Θεμιστοκλής Δέρβης, πετούσε στα ουράνια, με γεμάτες τις τσέπες λίρες. Τότε η ευφορία στηριζόταν στην ένταξη του νησιού, στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τότε ήταν που καταψήφισε και το σχέδιο Ανάν, αποτέλεσμα ενός σχεδιασμού δεκαετιών, με κύριο εμπνευστή τον μακαρίτη Γιάννο Κρανιδιώτη. Ήταν ο πρώτος που μίλησε για ταυτόχρονη λύση του κυπριακού και ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τότε οι πολέμιοι του σχεδίου Ανάν είπαν πολλά. Ότι από κυρίαρχο κράτος, θα μετατρεπόμαστε σε κοινότητα. Θα πληρώναμε για να πλουτίσουν οι φτωχοί τουρκοκύπριο. Θα είχαμε ξένους δικαστές, για να κρίνουν τις διαφορές μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Θα έχαναν την δουλειά τους δημόσιοι υπάλληλοι και οι στρατιωτικοί. Και ένα σωρό άλλες απειλές.

Τα χρόνια πέρασαν και δεν χρειάστηκαν ούτε δημοψηφίσματα, ούτε και υπογραφή λύσης, για να πάθουμε αυτά που φοβόμαστε. Οι ευρωπαίοι εταίροι μας, μας έκαναν πειραματόζωα, με το κούρεμα των καταθέσεων και διέλυσαν σε μια νύκτα, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο κτίζαμε για δεκαετίες. Η περίφημη κυριαρχία, μεταβιβάστηκε ουσιαστικά στους αφέντες τροϊκανούς, οι οποίοι διατάζουν και εκτελούν κυβέρνηση και Βουλή, με όπλο την απειλή για την επόμενη δόση. Ακόμη και παράλογα αιτήματα, όπως η αλλαγή του ωραρίου και οι ιδιωτικοποιήσεις, σε μια μικρή χώρα μονοπωλίων, εκτελούνται χωρίς δεύτερη σκέψη. Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχασαν προνόμια δεκαετιών, ενώ οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς οργανισμούς, ζουν με το φόβο της απόλυσης. Άσε τις τραγικές συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα, με τους εργαζόμενους να βιώνουν εποχές τοκογλυφίας. Άσε που υπάρχει και ο φόβος ότι θα λύσουν σήμερα το κυπριακό, με το «πιστόλι» στον κρόταφο, όπως μας έκαναν με το «κούρεμα».

Πίσω από όλα αυτά, φαίνεται ότι βρίσκεται το φυσικό αέριο, το οποίο μέχρι στιγμής από ευλογία κατάντησε κατάρα. Δεν υπάρχει λογική, μια χώρα η οποία τα επόμενα χρόνια, θεωρητικά, θα γίνει πάμπλουτη, σήμερα να εξευτελίζεται και να ξεπουλιέται ο δημόσιος πλούτος στα ιδιωτικά συμφέροντα. Όλοι αυτοί, οι οποίοι ορέγονται τον φυσικό πλούτο της Κύπρου, σήμερα μας έχουν βάλει κάτω και μας κτυπούν αλύπητα. Πρώτοι οι εταίροι μας, οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι διέλυσαν τον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Οι Ρώσοι μας απειλούν με την μαύρη λίστα και με την συμφωνία για αποφυγή διπλής φορολογίας. Οι Αμερικανοί μας «κοροϊδεύουν» με τα δολάρια. Οι Ινδοί θέλουν να μας μαυροπινακίσουν. Οι «φίλοι» μας οι άραβες, μένουν στα λόγια και στις μακέτες.

Για όλα αυτά βεβαίως φταίει το ξερό μας το κεφάλι και η αλαζονεία που μας δέρνει. Συναισθηματισμοί, μεγαλοϊδεατισμοί, ημιμάθεια και κυρίως βλακεία χωρίς όριο. Ο Θουκυδίδης έμεινε σκονισμένος στις βιβλιοθήκες και οι πολιτικοί μας, ζουν σε χρυσούς πύργους και διερωτούνται γιατί οι πεινασμένοι και απελπισμένοι «υπήκοοι» τους, δεν τρώνε «παντεσπάνι». Αλλά η ζωή κάνει κύκλους και όλα εδώ πληρώνονται και αυτό αποτελεί την μόνη ελπίδα για τους καταφρονημένους, οι οποίοι ακούνε για λίστες ληστών, αλλά χωρίς ονόματα και κυρίως χωρίς τιμωρίες.