Το σύστημα ζητά ευθανασία, οι άνθρωποι απαιτούν υγεία
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
«Ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι μια τραγωδία. Η θάνατος εκατομμυρίων ανθρώπων
είναι ένα στατιστικό νούμερο», έλεγε ο «ψυχρός» σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν,
ο οποίος εξόντωσε εκατομμύρια ανθρώπους. Η υγεία των πολιτών αντιμετωπίζεται
πολλές φορές, με την λογική των στατιστικών αριθμών και όχι με την λογική της
ανθρώπινης ζωής. Το Γενικό Σχέδιο Υγείας, κατάντησε ο «πίθος των Δαναΐδων» αφού
για πολλά χρόνια, ρίχνονται και εξανεμίζονται εκατομμύρια ευρώ, είτε σε
μελέτες, είτε σε μισθούς ανθρώπων, που εργάζονται για μια ανεκπλήρωτη ιδέα. Η
οικονομική κρίση έφερε περικοπές εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στον τομέα της
υγείας, ενώ η πολυθρύλητη αναδιοργάνωση των νοσοκομείων, έμεινε φαίνεται στην
επιβολή τελών και στην μείωση του αριθμού των δικαιούχων.
Πριν μερικές μέρες ένας ταλαίπωρος και ταλαιπωρημένος μεσήλικας με πολλά
παιδιά, διερωτάτο τι πρέπει να κάνει, αφού ο καλός γιατρός του νοσοκομείου, του
έκλεισε ραντεβού για την επόμενη χρονιά, για μια πανάκριβη εξέταση, η οποία
κατά την γνώμη του ειδικού, δεν ήταν επείγουσα, αφού δεν κινδύνευε η ζωή του. «Εγώ
πως θα ζω τους επόμενους μήνες, πως θα μπορέσω να κοιμηθώ τις νύκτες, με την
αγωνία και τον φόβο που θα βιώνω», μονολογούσε ο απελπισμένος άνθρωπος. Και
συνέχισε: «Αν είχα τα λεφτά, θα τους έριχνα μια «μούτζα» και θα έτρεχα σε
ιδιώτες γιατρούς. Αλλά έλα που δεν τα βγάζω πέρα, έλα που δεν μπορώ να θρέψω, όπως
θέλω, τα παιδιά μου, έλα που ζω και με την αγωνία, μήπως χάσω την δουλειά μου».
Σε μια άλλη περίπτωση οι καλοί γιατροί, όρισαν ραντεβού για μια δύσκολη
εγχείρηση και πάλι για την επόμενη χρονιά. Η κυρία, η οποία ήταν δικαιούχος για
το νοσοκομείο, μάζεψε τις οικονομίες της -έτρεξαν και τα παιδιά της- και διενήργησε
την εγχείρηση, σε μερικές μέρες, σε ιδιωτική κλινική και ησύχασε η γυναίκα.
Υπάρχουν και οι πολίτες, οι οποίοι τρέχουν στους βουλευτές και σε άλλους
αξιωματούχους, για να βάλουν «μέσο». Ένα τηλέφωνο αρκεί για να επισπευτούν οι
διαδικασίες, αφού πάντα υπάρχει το παραθυράκι του νόμου και για τα επείγοντα
περιστατικά, δεν τηρείται ο κατάλογος αναμονής. Έτσι οι καλοί γιατροί, πολλές
φορές από την πίεση των «ψηφο-κυνηγών» βαπτίζουν τα συνηθισμένα περιστατικά σε
επείγοντα και όλα προχωρούν με ταχύτατους ρυθμούς και είναι όλοι ευχαριστημένοι,
στο τέλος της ημέρας.
Στον Καναδά θεσμικά ουσιαστικά απαγορεύεται η ιδιωτική ιατρική και όμως η
ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών, είναι από τις καλύτερες στον κόσμο. Στις
βόρειες χώρες της Ευρώπης, η ιατρική είναι σε αξιοζήλευτα επίπεδα, γιατί απλά
υπάρχει μια άλλη νοοτροπία στους γιατρούς και το παραϊατρικό προσωπικό. Εκεί οι
νόμοι είναι νόμοι και οι τιμωρίες είναι τιμωρίες. Ο όρκος του Ιπποκράτη,
αποτελεί όρκο ζωής και όχι λόγια του καφενέ. Αντιθέτως στην Ελλάδα, σε άλλες μεσογειακές
χώρες, βασιλεύει το «φακελάκι», έστω και αν οι δαπάνες για την υγεία, είναι
ανάλογες με τις δαπάνες σε πλούσιες χώρες. Πρόσφατα η αρρώστια με τα
«φακελάκια» έφθασε και στην Κύπρο, έστω και αν λέμε «κρύψε να περάσουμε».
Η οικονομική κρίση λένε, ότι θα πρέπει να καταστεί ευκαιρία, για αλλαγή και
διόρθωση των κακώς εχόντων. Έγιναν κάποια βήματα, λήφθηκαν κάποιες αποφάσεις,
αλλά τα παράπονα και η «μουρμούρα» δεν φαίνεται να μειώνονται. Ο φόβος πολλών
ανθρώπων είναι μήπως το επόμενο βήμα, είναι η συγκαλυμμένη ευθανασία. «Θα μας
αυτοκτονούν με το γράμμα του νόμου και θα λέμε και ευχαριστώ». Φυσικά κανένας
γιατρός δεν θέλει να φορτωθεί με τύψεις και ενοχές. Αλλά το σύστημα, αυτό το απρόσωπο
«φοβερό τέρας» φαίνεται ότι θέλει να τρώει τα άρρωστα φορολογούμενα παιδιά του
-θα τα ρίχνει στον «Καιάδα»- απλά για να συνεχίσουν να βασιλεύουν οι
«μεγαλοκαρχαρίες» που ρήμαξαν τις Τράπεζες και το μέλλον των επόμενων γενιών.
Σχόλια