Η καλή φοροδιαφυγή και οι κακοί νομικισμοί

Η καλή φοροδιαφυγή και οι κακοί νομικισμοί

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8/9/2013

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

«Η εγχείρηση πέτυχε αλλά ο ασθενής απέθανε», λέει η λαϊκή ρήση. Οι κακοί νομικισμοί και η παράλογη τυπολατρία, φαίνεται ότι οδηγούν την οικονομία, η οποία βρίσκεται στον αναπνευστήρα της τρόικας, σε αργό και βασανιστικό θάνατο. Οι ταγοί στα πολυτελέστατα γραφεία του προεδρικού λόφου, του μεγάρου της Κεντρικής Τράπεζας και των Υπουργικών δωματίων, φαίνεται ότι το μόνο που κάνουν είναι να διαβάζουν νομικά «εγχειρίδια», να κουβεντιάζουν με «παρακοιμώμενους» και να ακροβατούν μεταξύ του πολιτικού συμφέροντος και των διακηρύξεων για την ανάγκη της σωτηρίας του τόπου. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με το «ραχάτι» και συνήθως με το «στανιό». Τα κατεστημένα καλά κρατούν, οι μάχες για τις ζηλευτές –πάμπολλες- θέσεις αξιωματούχων και διευθυντών του δημοσίου συνεχίζονται με αμείωτη αγριότητα, ενώ τα σιωπηλά φτωχαδάκια, οι μεροκαματιάρηδες της πείνας, περιμένουν το νούμερο τους, στα θλιβερά γραφεία των γραφείων ανεργίας και στα εφιαλτικά δωμάτια των δημόσιων νοσοκομείων.

Η Κύπρος μπορεί να είναι και πάλι ο «καλός ο μαθητής» των Ευρωπαίων και να εφαρμόζει κατά γράμμα τις διαταγές των τροϊκανών.  Αλλά όλοι αυτοί που πανηγυρίζουν, για την επιτυχία του κυπριακού οικονομικού πειράματος, που χαίρονται για τα πειραματόζωα που ακόμη δεν ψόφησαν, ξεχνούν ότι πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχουν οι ατέλειωτες λίστες των ηττημένων της ζωής, των ζωντανών πλασμάτων που δεν έχουν τίποτα να κάνουν κάθε πρωί και που βλέπουν τα παιδιά τους, να περιμένουν το σάντουιτς της πρόνοιας και λιώνει η ψυχή τους. Το μόνο που τους έμεινε να κάνουν, είναι καταριόνται όλους αυτούς τους «μεγαλοκαρχαρίες» που νομίζουν ότι θα τους προσπεράσει ο χάρος. Λένε ότι όλα εδώ πληρώνονται και κάνουν υπομονή, ώστε να αντέξουν το βάρος του «ογκόλιθου» που τους πλάκωσε.

Σοβαρός μεγαλοδικηγόρος, σύμβουλος σε εταιρίες και επιχειρηματίες, εξέφραζε πρόσφατα την απλή απορία. Όλοι αυτοί που μας διοικούν, ξέρουν τι κάνουν και που οδηγούν την οικονομία; Έκλεισαν τις Τράπεζες, έβαλαν ένα σωρό ακατανόητους περιορισμούς, νέκρωσαν το παζάρι, εδώ και μήνες και επιμένουν να λεν ότι θέλουν τάχα να φέρουν την οικονομική ανάκαμψη του τόπου. Ο σοβαρός άνθρωπος, ο οποίος ζητούσε και αυτός ψυχολογική εκτόνωση, συνέχισε με ένα καταιγισμό καταγγελιών για τους παραλογισμούς της «αρτηριοσκληρωμένης» δημόσια υπηρεσία, η οποία αρνείται πεισματικά να εκσυγχρονιστεί. Έλεγε ότι μπορεί εγγράψει σε μια ώρα εταιρία στις Ηνωμένες Πολιτείες και να πληρώσει τα πάντα μέσω διαδικτύου. Στην Μάλτα η οποία ήταν πριν μερικά χρόνια, πολλά χρόνια πίσω από την Κύπρο, σήμερα μπορεί να εγγραφεί μια εταιρία σε μια μέρα. Στην Κύπρο, έλεγε με παράπονο, θέλουμε ένα μήνα και χρειάζεται να κουβαλήσουμε ένα σωρό χαρτιά. Αν θέλουμε να κάνουμε μια απλή αλλαγή στην σύνθεση της εταιρίας, τότε είναι που πρέπει να ασκήσουμε την υπομονή μας. Το πιο τραγικό, μονολογούσε, είναι ότι δεν διαβάζουν emails και φυσικά σχεδόν ποτέ, δεν απαντούν σε ηλεκτρονικά μηνύματα.    

Ο σοβαρός άνθρωπος, συνέχισε να καταγγέλλει την τρέλα, με τα μονοπώλια, τα οποία εμποδίζουν τους σοβαρούς επιχειρηματίες του κόσμου, να έλθουν και να επενδύσουν, στον μικρό μας παράδεισο. Έλεγε για την περίπτωση εκατομμυριούχου κύπριου, ο οποίος σκέφτηκε να μεταφέρει από την Ολλανδία στην Κύπρο, τις δραστηριότητες του. Αλλά το συνολικό κόστος λειτουργίας στο νησί, θα ήταν οκτώ φορές ψηλότερο, γι αυτό και άλλαξε γνώμη χωρίς δεύτερη σκέψη. Οι ιστορίες του αγανακτισμένου ανθρώπου, δεν είχαν τελειωμό. Αυτό όμως, που αποτέλεσε αιτία έκρηξης, ήταν ο βλακώδης τρόπος, με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι γραφειοκράτες τους επιχειρηματίες. Μας βάζουν όλους στο ίδιο τσουβάλι, ενοχοποίησαν την επιχειρηματικότητα και απαιτούν ένα κάρο χαρτιά, χωρίς λόγο και χωρίς λογική αιτία. Φυσικά όλοι αυτοί δεν σκέφτονται ούτε τις σπατάλες σε χαρτί, ούτε βεβαίως τις πανάκριβες εργατοώρες που χάνουν οι επιχειρηματίες.

Η ιστορία του σοβαρού ανθρώπου είχε και συνέχεια. Η Κύπρος έγινε χρηματοοικονομικό κέντρο, πριν μερικές δεκαετίες, λόγω της σοφίας ή της πονηριάς τριών ανθρώπων, οι οποίοι απλά εφάρμοσαν αυτό που ξέρουν καλά, όλοι οι ισχυροί του κόσμου. Δηλαδή εφάρμοσαν την «μυστική» τεχνογνωσία που μαθαίνεται στο «παζάρι» και άφησαν κατά μέρος τις θεωρίες των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, οι οποίες σήμερα με το διαδίκτυο είναι κοινές σε όσους διαβάζουν. Μείωσαν τον εταιρικό φόρο, άφησαν ένα σωρό παραθυράκια για την φοροδιαφυγή και πλήρωσαν καλά τους δημοσίους υπαλλήλους, ώστε να μην χρηματίζονται. Τα χρόνια πέρασαν, η διαφθορά ξεπέρασε κάθε όριο, οι άνθρωποι του παζαριού έφυγαν και οι σημερινοί «μορφωμένοι» οι οποίοι στο μεταξύ πήραν διευθυντικές καρέκλες, άρχισαν να διοικούν με εγχειρίδια, για να τα έχουν καλά με το γράμμα του νόμου. Τώρα αν πεινά ο κοσμάκης και αν βυθίζεται η κοινωνία στην διαφθορά και την εξαθλίωση, είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο». Από εκεί και πέρα, «σώζων εαυτόν σωθήτω» και ο θεός να βάλει το χέρι του.