«Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες»

«Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες»

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/6/2013

 

Á «Ποιος σου έβγαλε το μάτι και είναι τόσο βαθύ το

τραύμα; Ο αδελφός μου». Η λαϊκή ρήση πάει γάντι

στην «καζούρα» δισεκατομμυρίων που ζημιώσαμε, ή

προσφέραμε με το μαχαίρι στον λαιμό, προς την Ελ-

λάδα. «Δήμιοι» οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, οι «ήρωες»

μας, οι οποίοι αποδείχθηκαν οι χειρότεροι «εφιάλ-

τες» μας. Πωλήθηκαν ή ξεπουλήθηκαν τα παραρτή-

ματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα με ζημιά

3,4 δισ. ευρώ, επιπλέον με τα 4 δισ. ευρώ που έχα-

σαν οι κυπριακές τράπεζες, από το «κούρεμα» των

ελληνικών ομολόγων. Με απλά λόγια, σε λίγους μή-

νες, η Κύπρος χάρισε στην Ελλάδα, το μισό περίπου

ΑΕΠ της ή πιο απλά, τα χρήματα που ξοδεύει το κρά-

τος σε ένα χρόνο. Και αν τα χρήματα πήγαιναν για το

καλό του ελληνικού λαού, να το καταλάβει κανείς.

Αλλά, πήγαν σε ιδιωτικά βαλάντια. Αλλά μήπως και οι

κυπριακές τράπεζες δεν ήταν ιδιωτικές, μέχρι που

χρεοκόπησαν και τώρα πληρώνει τον λογαριασμό ο

φτωχόκοσμος.

Á Το 1974 η Κύπρος, θυσιάστηκε, προδομένη από τους

χουντικούς, για να έλθει η Δημοκρατία στη μητέρα

πατρίδα. Τότε η Κύπρος, ήταν μακριά και δεν μπο-

ρούσαν να θυσιαστούν τα παιδιά της Ελλάδος. Το

2013 ξεπουλιέται το νησί, ώστε να μην κινδυνεύσει η

Ελλάδα, από τις συστημικές κυπριακές τράπεζες. Και

όλα αυτά παρά τις πολύμηνες εκκλήσεις της Λευκω-

σίας προς την Αθήνα, για να προσφερθούν «ψίχου-

λα» για ανακεφαλαιοποίηση των κυπριακών τραπε-

ζών, οι οποίες «στραγγαλίστηκαν» για τα «αξιόπιστα»

χρεόγραφα του ελληνικού δημοσίου. Άσε τα φρικτά

ψέματα που λέχθηκαν στα ελληνικά κανάλια, ότι η

Ελλάδα δεν θα μπορούσε να πληρώσει για να σω-

θούν οι Ρώσοι ολιγάρχες. Άσε το τι διαδραματίστηκε

για να εξασφαλίσουν «να κλέψουν» οι Έλληνες α-

δελφοί, «δουλειές» Κυπρίων αδελφών. Τι άλλο να

θυμηθεί κανείς. Από την «πλάνη» του πανάκριβου

δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου, όπου ένας

από τους «πρωταγωνιστές» σήμερα βρίσκεται στις

φυλακές, μέχρι και τον τέως αρχηγό της Εθνοφρου-

ράς, ο οποίος το «έσκασε» για να μη δικαστεί για το

«έγκλημα» στο Μαρί.

Á Τα επιχειρήματα του υπουργού Οικονομικών Χάρη

Γεωργιάδη, ότι διαφορετική τιμή είχαν οι τράπεζες ό-

ταν ανήκαν στην Κύπρο και διαφορετική τιμή όταν

μεταβιβάστηκαν στην Ελλάδα δεν φαίνεται να γίνο-

νται αντιληπτά από κανένα. Αντιθέτως, οι θέσεις των

βουλευτών περί ξεπουλήματος των τραπεζών, φαί-

νεται να βρίσκονται πολύ κοντά στην αλήθεια. Όσο

περνά ο καιρός και αποκαλύπτονται τα «πράγματα και

τα θάματα» που συνέβησαν στο «φοβητσιάρικο» Γι-

ούρογκρουπ, στο όνομα των πολιτικών επιλογών, ε-

πιβεβαιώνεται ότι «για αλλού βαδίζαμε και αλλού

μας πήρε το ρέμα». Άλλα μας υπόσχονταν, άλλα μας

διαβεβαίωναν οι άσπονδοι φίλοι μας και άλλα μας

φόρτωσαν.

Á Το 1955-59 ένα από τα βασικά συνθήματα του αγώνα

της ΕΟΚΑ ήταν «την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν

πέτρες». Πληρώσαμε ακριβά και πληρώνουμε πανά-

κριβα τη συναισθηματική αντιμετώπιση των πολιτι-

κών πραγματικοτήτων, ξεχνώντας ότι τα σοβαρά κρά-

τη, διαβάζουν Θουκυδίδη και γνωρίζουν ότι όλα κι-

νούνται στη βάση των συμφερόντων. Η πλάκα είναι

ότι 53 χρόνια ανεξαρτησίας, επιμένουμε να πληρώ-

νουμε τρελά λεφτά για εξοπλισμούς και την ίδια ώρα

επιμένουμε να διαθέτουμε τα ελάχιστα για τη διπλω-

ματία. Και να πει κανείς, ότι καταφέραμε με τα όπλα

να πετύχουμε έστω και μια νίκη. Αντιθέτως μόνο ήτ-

τες και ανθρωποθυσίες καταγράφουμε. Ας δοκιμά-

σουμε και μια φορά στην ιστορία μας –τώρα που

φτωχεύσαμε– τον δρόμο της μελέτης, τον τρόπο της

ανάλυσης των δεδομένων, την πορεία των εμπλεκό-

μενων συμφερόντων, όπως λέει και ο Βάσος Λυσσα-

ρίδης.

Á Η Ελλάδα αποτελούσε και αποτελεί το μόνο στήριγμα

της Κύπρου, όσες πίκρες και αν μας πρόσφερε. Τα

«κούφια λόγια τα μεγάλα» των πολιτικών, είτε το θέ-

λουμε, είτε όχι, πραγματώνονται από τους απλούς

ανθρώπους, οι οποίοι ήταν και είναι έτοιμοι να θυσια-

στούν είτε στα ελληνικά βουνά, είτε στους κάμπους

της Κύπρου. Μετά το 1974 και για πολλά χρόνια, κα-

νένα πολιτικός από την Ελλάδα, δεν τολμούσε να έλ-

θει στο νησί, φοβούμενος τις αντιδράσεις, με κυριό-

τερο παράδειγμα τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ως υπουργός Εξωτερι-

κών, δέχθηκε βροχή από αβγά και ντομάτες στο αε-

ροδρόμιο Λάρνακας. Ο πρώτος πρωθυπουργός που

τόλμησε να έλθει στην Κύπρο ήταν ο Αντρέας Παπαν-

δρέου και ο λαός τον υποδέχθηκε σωτήρα του. Ελπί-

ζουμε οι πολιτικοί να μην αφήσουν τα πράγματα να ο-

δηγηθούν σε θλιβερά μονοπάτια του παρελθόντος,

κυρίως τους επόμενους μήνες, όπου τα πράγματα ε-

κτιμάται ότι θα δυσκολέψουν πάρα πολύ.