Το μαρτύριο της σταγόνας, στον δρόμο για την ανεργία

Το μαρτύριο της σταγόνας, στον δρόμο για την ανεργία

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16/6/2013

 

 

«Διέλυσαν την ζωή μας και τώρα διαλύουν και τις

ψυχές μας. Βιώνουμε εδώ και τρεις μήνες, το μαρτύ-

ριο της σταγόνας, ένα αργό θάνατο» μονολογούσε υ-

πάλληλος της Λαϊκής Τράπεζας, ο οποίος αναμένει

την ανυψωμένη «λαιμητόμο» να πέσει και να κόψει

τα όνειρα της ζωής του. Τα ίδια και χειρότερα στις Κυ-

πριακές Αερογραμμές, όπου τα νεύρα των ανθρώ-

πων σμπαραλιάστηκαν, αναμένοντας τους «αρμόδι-

ους» να αποφασίσουν πότε θα τους «αποκεφαλί-

σουν». Άλλα μας υπόσχονται, άλλα δεσμεύονται και

αλλά τίποτα ΔΕΝ πράττουν, μονολογούν οι πάλαι ποτέ

προνομιούχοι εργαζόμενοι. Τα ίδια ακούς στη δημό-

σια υπηρεσία, όχι μόνο από τους έκτακτους και τους

αορίστου χρόνου, αλλά και τους μόνιμους υπαλλή-

λους, οι οποίοι πλέον δεν αισθάνονται καθόλου α-

σφαλείς για τη δουλειά τους.

Á Στον ιδιωτικό τομέα, οι ισχυροί εργοδότες παίζουν

ρωσική ρουλέτα «σκοτώνοντας» μέρα παρά μέρα αν-

θρώπινες ψυχές. Χωρίς δικαιολογίες, χωρίς τεκμη-

ρίωση και κυρίως χωρίς νομικές επιπτώσεις, μειώ-

νουν μισθούς και απολύουν ανθρώπους. Ανακάλυ-

ψαν το «κόλπο» της αγοράς εργασίας, φορτώνουν τις

δαπάνες για κοινωνικές ασφαλίσεις και άλλους φό-

ρους, στους πενιχρούς μισθούς των πεινασμένων και

κατά άλλα ανενόχλητοι συνεχίζουν την «κερδοφό-

ρα» πορεία των επιχειρήσεων τους. Η πλάκα είναι ότι

δηλώνουν και ευεργέτες –όπως τους πάλαι ποτέ το-

κογλύφους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα–

προσφέρουν λένε δουλειές στον κόσμο. Άραγε το

βράδυ πώς αντιμετωπίζουν τον πόλεμο της συνείδη-

σής τους. Αλλά τι το ψάχνεις, εδώ η «ελίτ» της κοινω-

νίας, φόρτωσε τους φορολογούμενους, με χρέη δι-

σεκατομμυρίων ευρώ, από τις απάτες στις ιδιωτικές

τράπεζες, τώρα θα σκεφτούν λίγα περισσότερα εκα-

τομμύρια, για επιδόματα πείνας σε ανέργους, που έ-

χουν ζωή μόνο έξι μήνες.

Á «Και η εσχάτη πλάνη, χείρον της πρώτης», είναι ο συ-

νεχιζόμενος παραλογισμός των δεσμευμένων κατα-

θέσεων των νοικοκυραίων στις τράπεζες. Δεν φτάνει

που λήστεψαν τις οικονομίες μια ζωής, με το «κούρε-

μα», τώρα κρατούν δεσμευμένα εδώ και τρεις μήνες

και τα ελάχιστα που άφησαν του κόσμου, με την «α-

στεία» δικαιολογία ότι θα φύγουν τα χρήματα από τον

τόπο. Καλά όταν διαλυθεί η οικονομία, όταν θα φύ-

γουν όλα τα «μυαλά» του τόπου, τι αξία θα έχουν τα

χρήματα, αφού στην Κύπρο θα υπάρχουν μόνο ερεί-

πια. Εκτός και αν μερικά «άρρωστα» μυαλά, σκέφτο-

νται να διαλύσουν τα πάντα και στη συνέχεια να αγο-

ράσουν τα πάντα σε τιμή «τζάμπα».

Á Μήπως κάποια «φωτεινά» μυαλά, σκέφτονται να ε-

φαρμόσουν τον μύθο του χότζα με τον γάιδαρο, ο ο-

ποίος μόλις εκπαίδευσε το ζώο του να μην τρώει, αυ-

τό ψόφησε; Οι άνθρωποι διαλύονται σωματικά και

ψυχικά, βυθίζονται στην απελπισία της ανεργίας και

της φτώχιας και όμως τίποτα δεν κινείται και κανένας

δεν δείχνει έτοιμος να λάβει σοβαρές αποφάσεις. Τα

πολυδιαφημιζόμενα σχέδια για αντιμετώπιση της α-

νεργίας, αποδείχθηκαν φούσκες, ενώ τα γραφεία

εργασίας παραμένουν μάρτυρες της σιωπηλής τρα-

γωδίας των φτωχών. Όλοι οι αρμόδιοι θεωρούν βέ-

βαιο ότι τους επόμενους μήνες, θα εκτοξευτεί η α-

νεργία, με τις χιλιάδες απολύσεις των τραπεζικών και

των εργαζομένων στις κυπριακές αερογραμμές, οι ο-

ποίες με τη σειρά τους, θα φέρουν χιλιάδες απολύ-

σεις στον ιδιωτικό τομέα. Και μοιραία ο τροχός θα γυ-

ρίσει και θα «πατήσει» και τους δημοσίους υπαλλή-

λους –με νέο μνημόνιο– αφού θα μειωθούν οι φορο-

λογίες και θα πολλαπλασιαστεί η ταχύτητα, με την ο-

ποία τρέχει ο φαύλος κύκλος της ύφεσης.

Á Ο φόβος φέρνει κόλαση και ο πανικός που επικρατεί

στα ανώτατα δώματα της εξουσίας -πολιτικής και οι-

κονομικής- είναι η ώρα να τεθεί στο περιθώριο. Επιτέ-

λους να ληφθούν αποφάσεις και να αναλάβουν οι η-

γέτες το βάρος των αποφάσεων τους. Η νοοτροπία

βλέποντας και κάνοντας και το «κρύψε να περάσου-

με», είναι κάτι παραπάνω από ανάγκη, να τερματιστεί.

Οι μόνοι που κινούνται, φαίνεται ότι είναι οι βουλευ-

τές, ο οποίοι άρχισαν να καταθέτουν προτάσεις νόμου

–κάποτε σοβαρές, κάποτε λιγότερο σοβαρές– οι οποί-

ες θέτουν τα πράγματα επί τάπητος και προκαλούν

προβληματισμό. Προτάσεις για την «αμαρτωλή» Κε-

ντρική Τράπεζα, εισηγήσεις για προστασία της πρώ-

της κατοικίας, ιδέες για τους πτωχεύσαντες, προτά-

σεις για τους ανέργους, ιδέες για την πρωτοβάθμια

περίθαλψη ακόμη και για ένα σωρό άλλα ζητήματα

που αφορούν τους φτωχούς και καταφρονεμένους.

Και ας μην ξεχνούν ότι ο Κύπριος είναι όπως το κυ-

πριακό γαϊδούρι. Αντέχει όσο κανένα άλλο ζώο στον

κόσμο. Αλλά όταν ξεπεράσει τα όρια του, αλίμονο σε

όποιος βρεθεί πίσω του, γιατί απλώς σκοτώνει.