Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η γραφειοκρατία τρώει τις σάρκες της και το κράτος


Η γραφειοκρατία τρώει τις σάρκες της και το κράτος

 
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/5/2013

  

Á Η γραφειοκρατία άρχισε να κατατρώει τις σάρκες

της, κατατρώγοντας και το κλαδί στο οποίο κάθεται.

Αλλά και το κατεστημένο που για δεκαετίες «πότιζε»

με άδηλα κονδύλια, με ρουσφέτι και με αναξιοκρα-

τία, το δέντρο της δημόσια μηχανής, ελέω ψήφων

και ανταλλαγμάτων, άρχισε να κλυδωνίζεται. Ο ιστο-

ρικός κανόνας λέει ότι κάθε εξουσία, η οποία δεν

μπορεί να θρέψει τη γραφειοκρατία, καταρρέει και

φαίνεται ότι σε αυτή την πορεία κινείται και η Κύ-

προς. Μερικοί από τους νέους υπουργούς, άρχισαν

να νιώθουν ότι «ρίχνουν αβγά στον τοίχο», αφού άλ-

λα λένε, άλλα γίνονται και αλλού οδηγείται το καράβι

της δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας. Και συχνά πυ-

κνά μονολογούν αγανακτισμένοι: «λαμβάνουν ένα

κάρο χρήματα, δεν έχουν καμία νομική ευθύνη, δεν

μπορεί κανένας να τους διώξει και όμως κουντούν το

αβγό με τη μανιβέλα». Αντιλαμβάνονται ότι δεν φταί-

ει κανένας «καημένος» υπάλληλος, αφού έτσι έμαθε

μια ζωή, να «έρπει και να λείχει» και να ακολουθεί

κατά γράμμα, τους παράλογους κανόνες που θεσπί-

στηκαν πριν από πολλές δεκαετίες.

 

 

Á Το ξέσπασμα του υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη

Χάσικου –το οποίο ξέφυγε σε μερικές περιπτώσεις,

από τους κανόνες της καθωσπρέπει ευγένειας– απο-

τελεί φυσικό επακόλουθο, του βάρους που έπεσε

στους ώμους, ενός ανθρώπου που έμαθε να λέει μι-

σή κουβέντα και να γίνεται η δουλειά του. Από την

άλλη, είχαμε και την ήρεμη αγανάκτηση του υπουρ-

γού Δικαιοσύνης, Ιωνά Νικολάου. Κάθε αστυνομικός,

κάθε μέρα, πρέπει να συμπληρώσει τέσσερα έντυπα,

για τη δουλειά που επιτελεί, με αποτέλεσμα να χρει-

άζεται να σπαταλά καθημερινά μια εργατοώρα. Χει-

ρότερη η πρακτική των αξιωματικών, οι οποίοι δεν μι-

λούν με τους υφισταμένους τους και προτιμούν να

στέλνουν συνεχώς επιστολές, ώστε να καλύπτονται

πίσω από αυτές, σε περιπτώσεις λάθους.

 

 

Á Πριν από 20 χρόνια ένας από τους πιο επιτυχημέ-

νους υπουργούς της κυβέρνησης Κληρίδη, έλεγε ότι

η πρώτη εντολή που έδωσε όταν μπήκε στο Υπουρ-

γείο, ήταν να φύγουν οι μηχανές οι οποίες κατέγρα-

φαν τις ώρες εισόδου και εξόδου των υπαλλήλων. Υ-

ποχρέωσα είπε, τους διευθυντές να ελέγχουν τους

υφισταμένους τους και να μετρούν τη δουλειά που ε-

πιτελούν. Το σύστημα πέτυχε και η παραγωγικότητα

αυξήθηκε σημαντικά. Ωστόσο, συμπλήρωνε με παρά-

πονο, ότι μόλις έφυγε, επέστρεψαν τα μηχανήματα

και μαζί το «ραχάτι». Πολύ πετυχημένος πρώην διευ-

θυντής ημικρατικού οργανισμού, έλεγε συχνά πυκνά

ότι στο δημόσιο δουλεύει το 20% -ελέω φιλότιμου

και ανάγκης για δημιουργία- και καλύπτει, είτε την α-

νικανότητα, είτε την τεμπελιά του υπόλοιπου 80%.

Όμως, ελάχιστοι, συμπλήρωνε από το 20% καταφέρ-

νουν να πάρουν προαγωγή. Ακολουθούν, έλεγε, τον

κανόνα ο οποίος λέει, όταν δουλεύεις κάνεις λάθη,

άλλα όταν «παίζεις πελλόν» είσαι αλάνθαστος και

γρήγορα ανεβαίνεις στα σκαλιά της ιεραρχίας και φυ-

σικά ο παχουλός μισθός.

 

 

Á Η λύση σε αυτό τον γόρδιο δεσμό, βρίσκεται σίγουρα

στη «μάχαιρα» ενός νέου «Μεγάλου Αλεξάνδρου»,

στην εξυπνάδα ενός νέου «Ηρακλή» ο οποίος θα κα-

θαρίσει τον στάβλο του Αυγεία, βρίσκεται στην πονη-

ριά ενός νέου «Καποδίστρια» ο οποίος έβαλε φρου-

ρούς σε μια αποθήκη με πατάτες, για να τις κλέψουν

οι τότε Έλληνες, βρίσκεται στην υιοθέτηση θεσμών ε-

λέγχου και αξιολόγησης της παραγωγικότητας των δη-

μοσίων υπαλλήλων. Ο δρόμος θα καταστεί πολύ εύκο-

λος, αν τολμήσει η νέα κυβέρνηση, να χρησιμοποιήσει

νέους και μορφωμένους ανθρώπους και παραμερίσει

με «ευγενικό» τρόπο, το διευθυντικό κατεστημένο, το

οποίο εμποδίζει εδώ και δεκαετίες, το Δημόσιο να μη-

χανογραφηθεί και να εκσυγχρονιστεί. Και φυσικά να

τερματιστεί ο δρόμος του «κουτουρού».

 

 

Á Αυτό που καλείται σχέδιο «Β» φαίνεται ότι αποτελεί

όνειρο απατηλό, το οποίο κατάντησε ανέκδοτο, όταν

ακούγεται από στόματα πολιτικών. Άραγε υπάρχει

σχέδιο στο Υπουργείο Εργασίας, αν αύριο η ανεργία

ανέλθει στο 25% ή και στο 30%. Στο Υπουργείο Οι-

κονομικών ξέρουν τι θα συμβεί, αν μειωθούν στο ένα

τρίτο τα έσοδα από φορολογίες, λόγω της ύφεσης.

Στο Υπουργείο Άμυνας άραγε μελέτησαν σοβαρά τα

οφέλη από την αγορά δύο πολεμικών σκαφών, αλλά

και τους κινδύνους που συνεπάγονται. Στο Υπουρ-

γείο Παιδείας μελέτησαν τις ανάγκες τις εκπαίδευ-

σης για τα επόμενα 10 χρόνια και άραγε γνωρίζουν τι

θα γίνουν οι εκατοντάδες εκπαιδευτικοί, οι οποίοι

δαπάνησαν τεράστια ποσά και πνευματικό κόπο για

να αποκτήσουν πτυχία και διπλώματα. Στο Υπουργείο

Δικαιοσύνης άραγε μελέτησαν την ενδεχόμενη αύ-

ξησης της εγκληματικότητας, σε περίπτωση εκτόξευ-

σης της ανεργίας και της πείνας. Άραγε το Προεδρικό

ετοίμασε επιστημονικές μελέτες για τις συνέπειες

της οικονομικής κρίσης; Τα δύσκολα φαίνεται ότι θα

έλθουν τους επόμενους μήνες και το ερώτημα είναι

αν αυτή τη φορά η Πολιτεία θα είναι έτοιμη να αντι-

μετωπίσεις τις προκλήσεις, οι οποίες θα είναι πολύ

χειρότερες και από την τραγωδίας στο «Μαρί».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...