«Κουντούν το αφκόν με την μανιβέλλαν»

«Κουντούν το αφκόν με την μανιβέλλαν»

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19/5/2013

 

Á «Ρε φίλε, λειτουργούν οι τράπεζες στην Κύπρο;», ή-

ταν η απλή απορία ξένου επιχειρηματία προς Κύπριο

εμπορευόμενο. Ο άνθρωπος δεν πίστευε στα αφτιά

του, έλεγε τον πόνο του και οργιζόταν με την κατά-

ντια των αρμοδίων. Άλλα μας λένε, άλλα μας διαβε-

βαιώνουν και άλλα κάνουν με τη μεγάλη Τράπεζα Κύ-

πρου. Τι κάνει επιτέλους αυτός ο «στρατός» ακριβο-

πληρωμένων υπαλλήλων στην Κεντρική Τράπεζα και

στο Υπουργείο Οικονομικών, μονολογούσε ο Κύπριος

επιχειρηματίας, ο οποίος αδυνατούσε να κατανοήσει

τις νομικίστικες δικαιολογίες που προβάλλονται.

 

Á Άραγε το γραφειοκρατικό κατεστημένο κατάφερε να

«καταπιεί» και να ανατρέψει εξαγγελίες και διαβε-

βαιώσεις και των σημερινών «ορεξάτων» κυβερνώ-

ντων; Η τραγωδία μας είναι ότι «τζοιμούμαστεν», ότι

επιμένουμε να «κουντούμεν το αφκόν με την μανι-

βέλλαν», και δεν καταλαβαίνουμε σε ποιο βάραθρο

πέσαμε, μονολογούσε θλιμμένος ο δαιμόνιος επιχει-

ρηματίας.

 

Á Η περίφημη ρήση για «κοινωνική συνοχή», δηλαδή

για διατήρηση της κοινωνικής τάξης και προώθηση

της κοινωνικής αλληλεγγύης, η οποία ακουγόταν κα-

τά κόρον τις πρώτες μέρες μετά το «κούρεμα», φαί-

νεται ότι ξεχνιέται μέρα με τη μέρα. Οι πολιτικοί και

οι αξιωματούχοι του Δημοσίου επέστρεψαν στις ατέ-

λειωτες συσκέψεις, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα, ό-

τι όσοι δεν σκέφτονται συσκέπτονται. Ο κοσμάκης

άρχισε να χάνει την υπομονή του, παρακολουθώντας

μεγαλόστομες υποσχέσεις, οι οποίες διαψεύδονται

την επομένη. Η ανεργία εκτοξεύεται στα ύψη, δια-

λύοντας ψυχές και σώματα, τα κοινωνικά παντοπω-

λεία δεν προλαβαίνουν τους πεινασμένους, ενώ η ε-

γκληματικότητα άρχισε να δείχνει τα φοβερά της δό-

ντια.

 

Á Τα πράγματα είναι πολύ απλά, αν ρωτήσεις και τον

«τελευταίο» λογικό νοικοκύρη σε αυτό το νησί. Δεν

γίνεται το ένα παιδί σου «να τρώει και να πετάσσει»

και το άλλο σου παιδί την ίδια ώρα «να πεινά». Δεν εί-

ναι δυνατόν οι νέοι και μορφωμένοι να μην μπορούν

να βρουν δουλειά, να ψυχοπλακώνονται και να «σκο-

τώνουν» τις ώρες τους στις καφετέριες, «σκοτώνο-

ντας» και τις πανάκριβες γνώσεις που απέκτησαν με

κόπο και πόνο. Και την ίδια ώρα, να κατέχουν διευθυ-

ντικές θέσεις με εξωφρενικούς μισθούς άνθρωποι

με ελάχιστα προσόντα και ανίκανοι να προσαρμο-

στούν στις νέες ανάγκες της επαγγελματικής ζωής.

Άσε και τους «ακριβούς» συνταξιούχους, οι οποίοι

λαμβάνουν πολλαπλές συντάξεις πολλών χιλιάδων

ευρώ τον μήνα.

 

Á Και το βασανιστικό ερώτημα, η απλή απορία: Αν έβα-

ζαν πλαφόν στους μισθούς και τις συντάξεις των «ρε-

τιρέ», με τις εξοικονομήσεις δεν θα μπορούσαν να

μαζέψουν χρήματα, ώστε κανένας νέος να μη μένει

άνεργος; Κερδισμένοι στο τέλος της ημέρας δεν θα

ήταν μόνο οι νέοι, αλλά και η κοινωνία και σίγουρα το

«φαιδρό» μας κράτος.

 

Α Η κοινή λογική δεν είναι καθόλου κοινή, όταν υπει-

σέρχεται η κατάρα του πολιτικού κόστους και υπερι-

σχύουν οι σκοπιμότητες της άγρας ψήφων. Η «κατα-

ραμένη» αλλά «καλή» Τρόικα καταγράφει τα αυτο-

νόητα και ζητά να διορθωθούν, αυτά τα οποία δεν

τόλμησαν να διορθώσουν κυβερνήσεις για δεκαε-

τίες. Η πλάκα είναι ότι πολλές από τις εισηγήσεις

προέρχονται από υποδείξεις ευσυνείδητων δημο-

σίων υπαλλήλων. Τελικά, «χωρίς τον διάβολο κανείς

δεν μπορεί να αγιάσει» και η κυπριακή «μίζερη» πο-

λιτική κάστα και το «θλιβερό» γραφειοκρατικό κατε-

στημένο θέλουν τον «κακό» για να προχωρήσουν

μπροστά.

 

Α Η πλάκα είναι ότι οι περισσότεροι Κύπριοι νέοι έχουν

πολλά πτυχία, κατέχουν ξεχωριστές γνώσεις, αντι-

λαμβάνονται την «κοροϊδία» των μεγαλυτέρων, πλη-

γώνονται με την κατάντια του τόπου τους, αλλά και

αυτοί αναζητούν τον εύκολο δρόμο της θεσούλας στο

Δημόσιο για «να κάτσουν και να απλώσουν ζάμπα»,

έστω και αν αυτό σημαίνει ότι ρίχνουν την ίδια ώρα

στον κάλαθο των αχρήστων γνώσεις που απέκτησαν

με πολλά ξενύχτια και με τεράστιες δαπάνες των γο-

νιών. Η απαγόρευση των προσλήψεων στο Δημόσιο ί-

σως αποτελέσει το καλύτερο κίνητρο στους νέους ώ-

στε να αναζητήσουν την τύχη τους στον σκληρό ιδιω-

τικό τομέα, όπου πρέπει να δουλέψεις διπλά για να

εξασφαλίσεις τα μισά χρήματα από αυτά που προ-

σφέρει ο δημόσιος τομέας.

 

Α Η κρίση αποτελεί ευκαιρία για τομές και σήμερα εί-

ναι η ώρα να γίνουν «θαύματα» στην Κύπρο. Φτάνει

να σταματήσουν αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις να

«κουντούν το αφκόν με την μανιβέλλαν».__