Ανάθεμα στην Τρόικα, ανάθεμα και στους κλέφτες

 

Ανάθεμα στην Τρόικα, ανάθεμα και στους κλέφτες

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

14/4/2013

 

Η κατάρρευση της «πυραμίδας» των τραπεζών, συμπα-

ρασύρει και την «πυραμίδα» του πολιτικού κατεστημέ-

νου. Ο παφλασμός είναι εκκωφαντικός και ο πανικο-

βλημένος κοσμάκης παρακολουθεί αποσβολωμένος τα

«ναι μεν αλλά» και για όλα φταίνε «οι άλλοι». Ο φτωχό-

κοσμος κλαίει γοερά επί των ερειπίων, αλλά και γελά

χαιρέκακα, με αυτούς που «κοκορεύονταν» ότι ήταν τά-

χα επώνυμοι και μπορούσαν να αγοράσουν ακόμη και

ψυχές. Και μονολογεί: ας όψονται αυτοί που μας κατέ-

στρεψαν. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, πολύ σοφά είπε να πά-

ει «στον αγύριστο η Τρόικα», όταν πληρώσουμε τα χρέη

μας, αλλά έπρεπε να προσθέσει να πάνε από τώρα

στον «αγύριστο», στο «ανάθεμα» και όλοι οι κλέφτες

του «λευκού κολάρου». Όλοι αυτοί –εδώ και στας Ευ-

ρώπας– που οδήγησαν χιλιάδες ανθρώπους στα κοινω-

νικά παντοπωλεία για ένα κομμάτι ψωμί.

 

 

Ο κοσμάκης βιώνει αυτές τις μέρες την ιστορία του

βοσκού του ψεύτη. Ο μύθος του Αισώπου λέει ότι ο

πονηρός βοσκός θέλησε να κοροϊδέψει τους συγχω-

ριανούς του. Ανέβηκε σε μια πέτρα και άρχισε να φω-

νάζει ότι ήρθαν λύκοι και κατασπαράζουν τα πρόβατά

του. Έτρεξε όλο το χωριό για να βοηθήσει, αλλά βρή-

κε τον βοσκό να γελά. Η κουτοπονηριά επαναλήφθη-

κε ύστερα από μερικές μέρες με τον γελαστό βοσκό.

Οι χωριανοί εξοργίστηκαν αλλά δεν τιμώρησαν τον

βοσκό. Ύστερα από μερικές μέρες, ήρθε η πραγματι-

κή αγέλη λύκων και επιτέθηκε στο κοπάδι του βο-

σκού. Ωστόσο, κανείς δεν ανταποκρίθηκε στις φωνές

και στην αγωνία του βοσκού. Και έτσι επιβεβαιώθηκε

η ρήση ότι όλα εδώ πληρώνονται και ότι ο ψεύτης και

ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.

 

 

Κανένας δεν πιστεύει πλέον κανένα και όλα –νόμοι

και θεσμοί– κινούνται σε μία κινούμενη άμμο. Τη μια

ώρα μας διαβεβαίωναν όλοι οι «επίσημοι» ότι δεν θα

γίνει «κούρεμα» καταθέσεων και λίγο αργότερα ανα-

κοίνωναν «κούρεμα». Τη μια μέρα είχαμε στη Βουλή,

το περήφανο «όχι» στο «κούρεμα». Την επομένη ό-

μως, είδαμε την παράδοση κατά κράτος, με τη διάλυ-

ση κυπριακών τραπεζών και γενικό «κούρεμα». Αλλά

μόνο των αθώων ντόπιων, αφού οι ξένοι εξαιρέθηκαν.

Εξωφρενική ήταν και η λογική να πληρώσουν οι φο-

ρολογούμενοι πολίτες για ιδιωτικές επιχειρήσεις, ό-

πως είναι οι τράπεζες, οι οποίες κατέβαλαν εξωπραγ-

ματικά μπόνους και μισθούς, χωρίς να δίνουν λογα-

ριασμό σε κανένα.

 

 

Ζούμε στην Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

και όμως κάποιοι «άγνωστοι» έκαναν το τέλειο έγκλη-

μα και μάλιστα με τη δύναμη του νόμου. Μπήκαν στις

τσέπες χιλιάδων ανθρώπων και άρπαξαν από τους

τραπεζικούς λογαριασμούς τις οικονομίες τους. Ούτε

λόγος για το «πάρτι» των τραπεζιτών, ούτε λόγος για

τους ακριβοπληρωμένους ελεγκτές της Κεντρικής

Τράπεζας, ούτε λόγος για τους «εγκεφάλους» της

Φραγκφούρτης, ούτε λόγος και για τους «κοστουμαρι-

σμένους» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Δη-

λαδή όλοι αυτοί που έφταιξαν, δεν πρόκειται να πλη-

ρώσουν.

 

 

Τραγελαφική είναι και η ιστορία με τις ερευνητικές ε-

πιτροπές, οι οποίες λειτουργούν μόνο για ψυχολογική

εκτόνωση των πολιτών και βεβαίως για να κουκουλώ-

νουν τους δράστες εγκλημάτων. Χρηματιστηριακό

σκάνδαλο, δημόσιες παραδοχές τραπεζιτών για ε-

γκλήματα και όμως κανένας δεν οδηγήθηκε στη φυ-

λακή. Τα ίδια και χειρότερα με την τραγωδία της

«Helios», όπου κανένας δεν τιμωρήθηκε. Αποκορύ-

φωμα η ιστορία του Μαρί, όπου η έκθεση καταπέλτης

του Πόλυ Πολυβίου σκονίζεται στα συρτάρια κάποιου

γραφείου. Βεβαίως ούτε λόγος για να αλλάξουν οι

διαδικασίες, ούτε κουβέντα για να διαφοροποιηθούν

οι έλεγχοι και σίγουρα ούτε σκέψη για να εφαρμοστεί

στην πράξη η αξιοκρατία.

 

 

Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο υπάρχει ένας άλλος

τρόπος για να τιμωρούνται οι απατεώνες που κλέ-

βουν την περιουσία των ομογενών αλλά και την εκ-

κλησιαστική περιουσία. Αντί να καλούν την Αστυνομία

και τις αρχές, συνέρχεται η Σύνοδος του Πατριαρχεί-

ου, εξετάζει τις υποθέσεις και αναλόγως βγάζει και

την ποινή που δεν είναι άλλη από τον «αφορισμό». Ά-

ντε τώρα να βρεθεί άνθρωπος, είτε πιστός, είτε άπι-

στος που να μη φοβάται ένα πατριαρχικό αφορισμό.

Εδώ οι πρώτοι που φοβούνται το «μάτι» είναι οι άπι-

στοι. Και η Εκκλησία της Κύπρου, αντί να εκδίδει

«χλιαρές» ανακοινώσεις, καλό θα ήταν να καταδικά-

σει με τον εκκλησιαστικό τρόπο, όλους αυτούς τους α-

θεόφοβους, οι οποίοι «πατούν επί πτωμάτων» για να

καταξιωθούν κοινωνικά. Στην Κωνσταντινούπολη οι α-

φορισμοί διαβάζονται δημοσίως στους ναούς. Γιατί ό-

χι και στους ναούς της Κύπρου. Αν μη τι άλλο οι αφο-

ρισμοί, θα αποτελούν τις μόνες τιμωρίες, όλων αυτών

των εγκληματιών, που βρίσκονται στο απυρόβλητο

των νόμων.