Η ήττα της Λευκωσίας χαστούκι για τον Γιωρκάτζη

«Aνήρ Πάφιος ουκ έστιν αγαθός και αν εστί αγαθός ουκ έστιν Πάφιος» λέγεται ότι είπε ο Απόστολος

Παύλος, όταν έφαγε σαράντα παρά μία ραβδισμούς στην Πάφο. Και όμως οι σημερινοί Πάφιοι αποδείχθηκαν «αγαθοί» (ενάρετοι σύμφωνα με την αρχαία έννοια της λέξης) και νίκησαν κατά κράτος τους χωραΐτες (Λευκωσιάτες) στη μάχη για την πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2017. Αξιωματούχος της κυβέρνησης ο οποίος γνωρίζει τα πράγματα εκτων έσω, έλεγε ότι κύρια αιτία της ήττας της Λευκωσίας, ήταν η αδυναμία των τοπικών αρχόντων να εμπλέξουν τους πολίτες στη διεκδίκηση της πολιτιστικής πρωτεύουσας. Αντιθέτως, η Πάφος σύσσωμη πίστεψε στον στόχο και αγωνίστηκε με ενθουσιασμό για την κατάκτηση της διοργάνωσης, η οποία να μην ξεχνούμε, συνοδεύεται από έργα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Οι δύο πόλεις συνόδευσαν τις αιτήσεις με ογκωδέστατους φακέλους. Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι κριτές, οι οποίοι είχαν και την πλειοψηφία στην κριτική επιτροπή, έλαβαν σοβαρά υπόψη τη συμμετοχή του κόσμου, όπως έλεγε πάντα ο αξιωματούχος της κυβέρνησης.

 

Η επιλογή της Πάφου για την ανάληψη της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2017 αποτελεί και την πρώτη μεγάλη ήττα του νέου και πολλά υποσχόμενου δημάρχου της πρωτεύουσας, Κωνσταντίνου Γιωρκάτζη, αποτελεί και το πρώτο «χαστούκι» για τον νέο άρχοντα της πρωτεύουσας, ο οποίος δεν φαίνεται να πείθει ότι μπορεί να εφαρμόσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Υποσχέθηκε να εμπλέξει τον ιδιωτικό τομέα σε επενδύσεις, αφού τα ταμεία του Δήμου, ήταν και πάντα θα είναι ελλειμματικά. Υπάρχει η οικονομική κρίση, αλλά αυτό δεν πρέπει να αποτελεί δικαιολογία, αλλά αντιθέτως ευκαιρία για αλλαγές. Το μόνο που ακούνε οι πολίτες της πρωτεύουσας από τον Κωνσταντίνο Γιωρκάτζη είναι γκρίνια για τα οικονομικά του Δήμου και το μόνο που βλέπουν είναι τα πρόστιμα από τους αστυνομικούς του Δήμου, οι οποίοι επιδεικνύουν ιδιαίτερο ζήλο για τους «άτακτους» πολίτες. Σε εξέλιξη βρίσκονται τα μεγάλα έργα, όπως η πλατεία Ελευθερίας και το νέο Δημαρχείο, έργα τα οποία, ωστόσο, χρεώνονται στους προκατόχους τους.

 

 

Οι Λευκωσιάτες βλέπουν τα έργα «βιτρίνας» για την κυπριακή προεδρία, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις προκαλούν γέλωτα, όπως τα εναέρια παρτέρια στις κολώνες του ηλεκτρισμού, τα οποία αποτελούν αντιγραφή από τις ψυχρές χώρες της Ευρώπης. Απορία προκαλούν και οι τεράστιοι ανθώνες που τοποθετήθηκαν σε διάφορες διασταυρώσεις, μπροστά από συστάδες δέντρων. Και οι δύο «καινοτομίες», χάνονται κυριολεκτικά από το άπλετο μεσογειακό φως και από δέντρα που ευτυχώς είναι γεμάτη η πρωτεύουσα. Υπάρχει βεβαίως και η άλλη γήινη εικόνα, με τα πανέμορφα παρτέρια στο έδαφος, όπως αυτά στην είσοδο της Λευκωσίας και αυτά δίπλα από την Τεχνική Σχολή. Την ίδια ώρα πολλοί άλλοι πανέμορφοι χώροι στην πρωτεύουσα παραμένουν στο έλεος της μοίρας τους, όπως το πάρκο δίπλα από το γήπεδο του Ορφέα.

 

Ο Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης απώλεσε εδώ και καιρό την περίοδο χάριτος. Είναι καιρός να βάλει τα πράγματα κάτω, να ζητήσει ιδέες από το Δημοτικό Συμβούλιο, να μιλήσει με τους πολίτες, να σκεφτεί ευφάνταστες λύσεις στα προβλήματα και να αρχίσει έργα τα οποία και δεν στοιχίζουν. Πρέπει πρώτα και κύρια να αντιληφθεί ότι είναι άρχοντας σε μια μεσογειακή πόλη, με καυτό ήλιο και υψηλές θερμοκρασίες. Είναι καλύτερα να αντιγράφει πόλεις, με ανάλογες περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως τα Ιεροσόλυμα, το Κάιρο, η Δαμασκός και η Βηρυτός και όχι να κλέβει ιδέες από το Στρασβούργο, τις Βρυξέλλες και άλλες ψυχρές πόλεις.

 

Πρώτο μέλημα πρέπει να είναι η επιστροφή του κόσμου στο κέντρο της πρωτεύουσας, όχι μόνο για να ζήσει, αλλά για να περπατήσει, για να απολαύσει τα γραφικά δρομάκια και κυρίως για να ψωνίσει. Ο κόσμος δεν διαλέγει τυχαία τα μεγάλα πολυκαταστήμα τα εκτός πόλης, τα οποία προσφέρουν δωρεάν σκεπασμένους χώρους στάθμευσης και κλιματιζόμενους χώρους. Θα μπορούσε η Λευκωσία να δημιουργήσει υπόγειους χώρους στάθμευσης στην αναξιοποίητη τάφρο, ενώ θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σκέπαστρα με ανεμιστήρες στους εμπορικούς δρόμους, όπως οι οδοί Λήδρας, Ονασαγόρου καθώς και σε δρόμους όπως η Μακαρίου, η οποία τάχιστα θα πρέπει να γίνει μονόδρομος και στο μεγαλύτερο της μέρος να πεζοδρομηθεί. Ιδέες υπάρχουν πολλές, βούληση δεν φαίνεται να υπάρχει.