«Σκοτώσαν οι δικοί μας το γελαστό παιδί»

➧ «Ανάθεμα την ώρα, κατάρα τη στιγμή, σκοτώσαν οι δικοί μας το γέλαστο παιδί...» Νέα κοπέλα, όμορφη και έξυπνη, γεμάτη ζωή και πάθος για δημιουργία, ε- δώ και έξι χρόνια ψάχνει δουλειά για την επιστήμη που θυσίασε τα καλύτερα της χρόνια. Δουλεύει κατά διαστήματα σε άλλες δουλειές, αλλά δεν ησυχάζει. Και την ακούς να μονολογεί: «Κατάντησα «κοτσιάκα- ρη» -γριά- δεν έχω κέφι, ούτε για διασκέδαση, ούτε για εξόδους, ούτε βεβαίως για να φτιάξω τη ζωή μου. Ντρέπομαι να παίρνω χρήματα από τους γονείς μου και κουράστηκα να ζω στο σπίτι που γεννήθη- κα». Η πολυτάλαντη νεαρή αναζητά πλέον δουλειά, όχι στις εφημερίδες και στα γραφεία εργασίας, αλλά σε ευρωπαϊκές και άλλες χώρες, μέσα από το διαδί- κτυο. Τα νεύρα της είναι συνεχώς τεντωμένα, ενώ βλέπει τα πτυχία στις κορνίζες και αναθεματίζει τις α- τέλειωτες ώρες που διέθεσε, παλεύοντας με τα βι- βλία, παιδεύοντας το μυαλό της. ➧ Ανάλογες και χειρότερες ιστορίες ακούει κανείς από εκατοντάδες νέους, οι οποίοι συνωστίζονται στις κα- φετέριες για να «σκοτώσουν» φθηνά τις ώρες τους. Η οργή των άνεργων νέων, όπως το ηφαίστειο, σε κάποιες στιγμές εκτονώνεται και τότε είναι που α- κούς βρισιές και κατάρες και το μόνο που κάνεις, εί- ναι να σκύβεις σιωπηλός το κεφάλι… γιατί ευτυχώς έχεις δουλειά. Και ακούς: «Ανάθεμα το σύστημα, α- νάθεμα τους προέδρους, ανάθεμα τους βουλευτές, ανάθεμα και σε όλους τους μεγαλόσχημους, που σκότωσαν τα όνειρα μας και μας έβαλαν να πληρώ- νουμε μια ζωή φόρους χρέη του κράτους, που οι ίδι- οι φόρτωσαν στις πλάτες μας». ➧ Στις καφετέριες συναντάς και πολλά μπουλούκια α- πό την Ελλάδα, τα οποία αναζητούν τη μοίρα τους και καμία δουλίτσα στο νησί μας. Η τελευταία είδηση της παρέας είχε και πλάκα: «Το διάβασες; Γερμανική ε- φημερίδα γράφει ότι εισάγουν Έλληνες νηπιαγω- γούς στη χώρα τους, οι οποίοι διαθέτουν μάλιστα πε- ρισσότερα προσόντα από τους Γερμανούς συναδέλ- φους τους. Δεν φτάνει που μας ξάφρισαν οι Γερμα- νοί τοκογλύφοι, θα μας φάνε τσάμπα και τους νέους μας. Φαίνεται ότι τώρα θέλουν να φτιάξουν την άρια φυλή, κάτι που δεν πέτυχαν στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο… Καλά να πάθουμε αφού μαζί τα φάγαμε, ό- πως λέει και ο Πάγκαλος». Η πλάκα όμως δεν διαρ- κεί για πολύ, αφού αρχίζουν τα μπινελίκια, τα οποία ούτε γράφονται ούτε και λέγονται. ➧ «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί, τις πόρτες ’σπάσαν οι ο- χτροί, κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές…». Το όνειρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατάντησε εφιάλτης για τους νέους. Τελικά αυτοί οι αναθεματισμένοι που σκότωσαν τα όνειρα του γελαστού παιδιού, δεν ήταν οι εχθροί, αλλά οι δικοί μας ηγέτες, οι οποίοι ξεπούλησαν το μέλ- λον των παιδιών τους, για ένα κομμάτι εξουσίας, για μια δόση πλανεμένης ηδονής, για μια τζούρα δόξας. Όλοι οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν, αλλά και οι λαοί καταξιώνονται ή καταστρέφονται από τους ηγέτες τους. Ο Ελληνισμός στην Κύπρο και την Ελλά- δα, φαίνεται ότι σήμερα απολαμβάνει τα επίχειρα της διαφθοράς, της απάτης και της απληστίας των σοβαρο- φανών λαοπλάνων ηγετών τους. ➧ Όλοι οι γέροι, οι οποίοι αποπατούν στα όνειρα των νέων, για να απολαύσουν λίγα περισσότερα αργύρια, θα έδιδαν ό,τι είχαν και δεν είχαν, για να ξαναγίνουν νέοι. Η ζωή είναι ωραία και κάνει και ωραίους μυστη- ριακούς κύκλους. Όλα εδώ πληρώνονται και κανένας από τους μεγαλοαπατεώνες του λευκού κολάρου –έ- στω και αν νομίζει ότι είναι αναντικατάστατος– δεν φεύγει από αυτή τη ζωή χωρίς να πληρώσει το ανά- λογο τίμημα. Αυτό το λέει η εμπειρία της ζωής και σί- γουρα όχι το άγχος της προσωρινής απογοήτευσης. Λίγη υπομονή και θα ανατείλει σύντομα ο νοητός ή- λιος της δικαιοσύνης.