Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι τραπεζίτες πέφτουν και οι πολιτικοί ξυλεύονται



Οι τραπεζίτες πέφτουν και οι πολιτικοί ξυλεύονται



Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ


Πού είσαι Χρίστο Πουργουρίδη να δεις τους πανί-
σχυρους τραπεζίτες να παραιτούνται και τους πάλαι
ποτέ συναδέλφους σου βουλευτές να στήνουν στον
τοίχο τις Τράπεζες. Πριν από μία δεκαετία ο πρώην
πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής, πυρο-
βολούσε τους πάλαι ποτέ προέδρους των τραπεζών
για το χρηματιστηριακό σκάνδαλο, αλλά τα πυρά του,
ήταν όπως αποδείχθηκε άσφαιρα. Τότε οι τραπεζίτες
ομολογούσαν ανερυθρίαστα, ψέματα και εγκλήματα
κατά των επενδυτών, χωρίς να τους καίγεται καρφί.
Χαρακτηριστική ήταν η φράση τραπεζίτη, κατά την
ώρα που απαντούσε σε ερωτήσεις βουλευτών, ότι
βιάζεται να φύγει, για να πάει να δει «φούτμπολ». Ο
ογκωδέστατος φάκελος της Βουλής, πήγε στη Γενική
Εισαγγελία, η Ολομέλεια της Βουλής συζήτησε το
σκάνδαλο, αλλά ούτε γάτα ούτε ζημιά. Κανένας δεν
πήγε φυλακή, κανένας δεν παραιτήθηκε και σχεδόν
κανένας εξαπατημένος, λεγόμενος επενδυτής, δεν
κατάφερε να γλυτώσει από τους αδίστακτους τραπε-
ζίτες. Το μόνο που έμεινε ήταν η ρετσινιά στον Χρί-
στο Πουργουρίδη ότι υποσχέθηκε να παραιτηθεί, αν
δεν οδηγούνταν στη δικαιοσύνη οι αίτιοι του σκανδά-
λου και δεν το έπραξε. Φυσικά, πλήρωσε το τίμημα
λίγα χρόνια αργότερα, αφού δεν κατάφερε να εκλε-
γεί στη Βουλή.
«Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται» δηλαδή ό-
ταν πέσει η γιγαντιαία βαλανιδιά, τότε αρχίζουν οι
άνθρωποι να κόβουν κλωνιά. Το αρχαιοελληνικό ρη-
τό αναφέρεται στην πτώση των ηγετών, την ανατρο-
πή των δυνατών αντρών και την εμφάνιση των «μι-
κρών» ανθρώπων, οι οποίοι αναθαρρεύουν και αρχί-
ζουν να πολεμούν αυτούς που κάποτε «έγλυφαν».
Αυτό φαίνεται ότι συμβαίνει και στην περίπτωση των
σημερινών πολιτικών –των περισσοτέρων– οι οποίοι
έστησαν στο τοίχο τους τραπεζίτες και τους πυροβο-
λούν. Να δούμε αν θα τολμήσουν να οδηγήσουν και
μερικούς στη φυλακή ή αν ακολουθήσουν την πεπα-
τημένη του χρηματιστηριακού σκανδάλου. Η διαφο-
ρά σήμερα είναι ότι κινδυνεύουν και οι ίδιοι οι πολι-
τικοί, οι οποίοι όχι μόνο απαξιώνονται στη συνείδηση
των πολιτών, αλλά άρχισαν να φοβούνται και την ορ-
γή του λαού. Κατά το χρηματιστηριακό σκάνδαλο υ-
πήρχαν και οι ενοχές των «αφελών» επενδυτών, ότι
έπαιξαν και έχασαν. Σήμερα όμως τι έφταιξαν οι
«φτωχοί και οι καταφρονεμένοι» και αναγκάζονται
να βιώσουν την κατάρα της ανεργίας και τον φόβο
της πείνας; Υπάρχει και το ζωντανό παράδειγμα της
Ελλάδας, το οποίο δεν αποτελεί μόνο εικόνα στην τη-
λεόραση, αλλά πληγή στις ψυχές όλων των Κυπρίων.
Για δεκαετίες βουλευτές στα μουλωχτά, κατήγγελ-
λαν τις τράπεζες για «απατεωνιές» και υποκρισίες.
Μερικοί τολμηροί, όπως ο Άριστος Χρυσοστόμου, ο
οποίος τα έβαλε με το τραπεζικό κατεστημένο, δεν
κατάφερε να επανεκλεγεί βουλευτής. Δεν πρέπει να
ξεχνούμε, ότι πριν από μερικά χρόνια είχαμε το στα-
θερό επιτόκιο του 9%, το οποίο έφθανε στους πολί-
τες με τα διάφορα άλλα έξοδα δανείων στο 13%-
15%. Τα τελευταία χρόνια οι τράπεζες λάμβαναν
φθηνό χρήμα –δισεκατομμύρια ευρώ– από την Ευ-
ρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ώστε να επιχορηγούν τις
μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ωστόσο, τα χρήματα κα-
τέληγαν σε ελληνικά ομολόγα και ειδικά στη δευτε-
ρογενή αγορά, με τους Κύπριους τραπεζίτες να νομί-
ζουν ότι πέτυχαν «αρπαχτή» και τους Γερμανούς και
τους άλλους Βόρειους, να τρίβουν τα χέρια τους, α-
φού «ξεφόρτωναν» τα προβληματικά «χαρτιά». Τε-
λευταία θλιβερή ιστορία τα αξιόγραφα, τα οποία πω-
λούνταν για σίγουρες τοκοφόρες καταθέσεις, αλλά
αποδείχθηκαν απάτες πρώτου μεγέθους.
Οι «καλοί» μας τραπεζίτες, για δεκαετίες «έπιναν το αί-
μα του λαού ως άλλοι νονοί» μονολογούσαν πάντα στα
μουλωχτά αρκετοί βουλευτές και υποδείκνυαν τις δια-
φημιστικές φιλανθρωπίες και τις τάχα πολιτιστικές εκ-
δηλώσεις. Αλλά ποιος τολμούσε να τα βάλει με τα
«σαΐνια» τα οποία κατάφερναν να ξεπλένουν κλεμμένα
δισεκατομμύρια δολάρια, κάποτε από τους Λιβανέζους,
ύστερα από τους Ιρακινούς, τους Σέρβους και πρόσφα-
τα από τους Ρώσους. Και όλα αυτά την ώρα οι αδελφοί
λαοί υποφέρουν και ζουν στην εξαθλίωση. Συνένοχος
πρέπει να αισθάνεται και ο τύπος, ηλεκτρονικός και έ-
ντυπος, ο οποίος ζούσε στην ουσία, από την διαφημι-
στική πίτα των τραπεζών. Συνωμοσία της σιωπής για το
τέλειο έγκλημα, στις τσέπες των φτωχών.
Όλα εδώ πληρώνονται και για τους πάλαι ποτέ πανί-
σχυρους τραπεζίτες, αλλά και για τους αετονύχηδες
πολιτικούς, πολλοί από τους οποίους πιάστηκαν από
τη «μύτη» και ήδη ψάχνουν την ευκαιρία να εξαφανι-
στούν από προσώπου της γης. Ήδη πολλοί δεν μπο-
ρούν να κοιμηθούν από τον φόβο της δικαιοσύνης. Η
ιστορία του «Άκη» του πάλαι ποτέ πανίσχυρου υ-
πουργού Άμυνας της Ελλάδας, ο οποίος βρίσκεται πί-
σω από τα σίδερα, κάνει πολλούς πανίσχυρους Κυ-
πρίους να τρέμουν. Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγο-
ρα όλα αλλάζουν. Και το φοβερότερο είναι ότι τώρα
που βγάλαμε «φτερά» με το φυσικό αέριο και ψά-
χνουμε για τζελλαπίες, κινδυνεύουμε να συντριβού-
με στο πέλαγος της αλαζονείας μας.


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ 15/7/2012

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...

«Αν ήταν η αζούλα πούζα» θα είχαμε και ουράνιο

➧ «Αν ήταν η αζούλα πούζα, ήταν να πουζιάσει ούλος ο κόσμος» δηλαδή αν η ζήλια ήταν κήλη, θα ήταν άρρω- στος όλος ο κόσμος. Η κυπριακή παροιμία ακολουθεί και τους σημερινούς Κύπριους και η κακή ζήλια φαί- νεται ότι κατατρύχει κάθε προσπάθεια, για να γίνει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο. Αποσβολωμένοι οι τηλε- θεατές είδαν τον πρόεδρος του ΕΤΕΚ, τον σοβαρό Στέλιο Αχνιώτη, να ζητά εξηγήσεις από τον Νεοκλή Συλικιώτη, για δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία το αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος Ναυτίλος, α- ναζητά ουράνιο στην περιοχή της υποθαλάσσιας ορο- σειράς Ερατοσθένης, εξήντα ναυτικά μίλια δυτικά της Πάφου. Ο υπουργός Εμπορίου χαμογελώντας εξέ- φρασε άγνοια, ενώ πιο παραστατικός και με πλατύτε- ρο χαμόγελο ήταν και την επομένη ο υπουργός Συ- γκοινωνιών, Ευθύμιος Φλουρέντζου. Καλά εκεί στο ΕΤΕΚ δεν ρωτούν –σε επιστημονικό επίπεδο– πριν να εκτεθούν δημοσίως; Είναι δικαιολογία ότι ρωτούσε ο πρόεδρος του ΕΤΕΚ ως απλός πολίτης αυτού του τό- που. Δεν θα ήταν καλύτερα το ΕΤΕΚ να ζητήσει από τους ε...