Φιλανθρωπικό ίδρυμα δημόσιας υπηρεσίας

• Φιλανθρωπικό ίδρυμα δημόσιας υπηρεσίας
•  
• ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
•  
• Ευφάνταστη, πρωτότυπη, άκρως προκλητική και ολίγον τι αφελής, μπορεί να χαρακτηριστεί η πρόταση του Ευρωπαϊκού Κόμματος, να δουλεύουν οι δημόσιοι υπάλληλοι πέντε ώρες υπερωρία κάθε βδομάδα, χωρίς να πληρώνονται. Αν η πρόταση γινόταν στην πειθαρχημένη Γερμανία, θα είχε κάποιες πιθανότητες να εφαρμοστεί, δεδομένου ότι σήμερα άρχισαν να ξεσηκώνονται και τα γερμανικά συνδικάτα. Στην Κύπρο η πρώτη αντίδραση των εργατοπατέρων και όχι μόνο, ήταν ένα πλατύ και ένα ολίγον τι ειρωνικό χαμόγελο. Να δουλέψει μούχτιν ο Συλλούρης, εμείς δεν είμαστε σε φιλανθρωπικό ίδρυμα.
• Σημείο κλειδί για κατανόηση των παραλογισμών της δημόσιας υπηρεσίας, αποτελεί η πρακτική του «φιλανθρωπικού ιδρύματος»,  όπου όλοι, καλοί, κακοί, ψυχροί και ανάποδοι, πολεμούν για να μπαίνουν μέσα, ώστε να «απλώσουν ζάμπα» κατά το δει λεγόμενον, αλά κυπριακά. Βεβαίως όταν το «μέσο» πιάσει και καθίσουν στην δημοσιοϋπαλληλική καρέκλα, αρχίζουν την γκρίνια για τα κακά και τα ανάποδα. Αρχίζουν να βαριούνται από την νωχελικότητα των ρυθμών και επιβεβαιώνουν το ρητό «αργία μήτηρ πάσης κακίας». Και τότε εφαρμόζουν το «έρποντας και λείχοντας» για να πετύχουν την ανέλιξη και ακολουθούν το μότο, ότι αλάνθαστος είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα. Υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις, των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι εργάζονται με εξοντωτικούς ρυθμούς και σε ατέλειωτες ώρες, αλλά κριτήριο γι αυτούς είναι η συνείδηση τους και σίγουρα όχι ο αγώνας για προαγωγή.
• Αν θελήσει κάποιος να μελετήσει με επιστημονικό τρόπο την πρόταση του Ευρωπαϊκού Κόμματος, θέτοντας στους υπολογισμούς του και την παράμετρο της δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας, σίγουρα εκπλαγεί από τα πιθανά αποτελέσματα. Πιο απλά επιπλέον πέντε ώρες την βδομάδα, συνεπάγεται επιπλέον πέντε ώρες κλιματισμός, πέντε ώρες τηλέφωνα, πέντε ώρες φωτισμό, πέντε ώρες άπλας και ξάπλας για αρκετούς και πέντε ώρες λιγότερες, για την δεύτερη δουλειά. Άρα στην τελική σούμα, ίσως είναι ζημιωμένο το δημόσιο. Το πιο επικίνδυνο είναι να επικρατήσει ένα κλίμα ρεβανσισμού ή πιο απλά, λευκής απεργίας, αφού οι εργαζόμενοι θα νοιώθουν αδικημένοι. Και τότε «κλάφτα Χαράλαμπε».
• Η λύση της προβληματικής παραγωγικότητας στη δημόσια υπηρεσία δεν είναι οι ώρες λειτουργίας, αλλά η γεροντική νοοτροπία, η οποία κατατρώει και πολύ νεώτερους υπαλλήλους. Εδώ και δεκαετίες συζητούν και πληρώνουν εκατομμύρια για συστήματα αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Εδώ και δεκαετίες υπόσχονται να μηχανογραφήσουν την δημόσια υπηρεσία. Εδώ και δεκαετίες μιλούν για πάταξη της γραφειοκρατίας. Αλλά εδώ και δεκαετίες μόλις πλησιάσουν οι εκλογές διαγράφονται τα πάντα. Δημιουργούνται διευθυντικές θέσεις και προσλαμβάνεται ένας στρατός από δημοσίους υπαλλήλους, ώστε να δικαιολογηθεί η διευθυντική θέση του «δικού» μας, ο οποίος παρεμπιπτόντως κουβαλά αρκετούς ψήφους.
• Η μαγκιά της αλλαγής, δεν βρίσκεται στις επιπλέον ώρες που πρέπει να δουλεύουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά στην αύξηση της παραγωγικότητας. Ο τρόπος για να επιτευχθεί είναι απλός, αλλά συνεπάγεται αυτό που καλείται πολιτικό κόστος. Είναι παραλογισμός να έχει η Κύπρος 30 δήμους και μόνο η Λευκωσία επτά. Είναι τρέλα να πληρώνουμε εκατοντάδες εκατομμύρια σε φόρους, ώστε να συντηρηθεί ένας στρατός από δημοτικούς υπαλλήλους, την ώρα που την ίδια δουλειά μπορούσε να κάνει πιο αποτελεσματικά ένας δήμος σε κάθε επαρχία. Τα ίδια και χειρότερα και στην δημόσια υπηρεσία με τον στρατό από ανεύθυνους θεσμικά Διευθυντές, οι οποίοι να σημειωθεί απολαμβάνουν τεράστια αφορολόγητα επιδόματα. Είναι παραλογισμός να υπάρχουν 50 τόσες τεχνικές υπηρεσίες στο δημόσιο, είναι τρέλα να υπάρχουν οι ίδιες σχολές στα κρατικά Πανεπιστήμια, είναι τρέλα να διαβάζεις για την δομή της κρατικής μηχανής. Δεν μπορεί να χωρέσει στο μυαλό, η δομή και η λειτουργία της Εθνικής Φρουράς, η οποία «κλέβει» δύο χρόνια από τους νέους και χιλιάδες χαμένες εργατοώρες από τους έφεδρους.  Αν δεν θέλουμε να φθάσουμε στα επίπεδα της Ελλάδα όπου σε μια νύκτα μείωσαν στο ένα τρίτο τους δήμους και διώχνουν κατά χιλιάδες τους δημοσίους υπαλλήλους καλό είναι να αρχίσουμε από τώρα, έργα και όχι μόνο εξαγγελίες.
•