Χριστός Ανέστη χαρά μου, με τον φόβο της κρίσης

«Χριστός Ανέστη χαρά μου» ήταν ο χαιρετισμός του
αγίου παππούλη της Ρωσίας, του πιο αγαπημένου α-
γίου των Ρώσων, του αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ.
Χαιρετισμός αγάπης και χαράς, ο οποίος αναδυόταν
από τα βάθη της ψυχής του αγίου, εξέπεμπε τη Θεία
Χάρη και ειρήνευε όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά
και τα άγρια ζώα. Χαιρετισμός ο οποίος δεικνύει ότι
όλα ξεκινούν από τον Αναστημένο Χριστό και κατα-
λήγουν στον συνάνθρωπο, ο οποίος αποτελεί τη χα-
ρά και σίγουρα όχι την κόλαση των ανθρώπων.
➧ Αυτές τις μέρες που ο φόβος της οικονομικής κρίσης
κυριαρχεί και ο πανικός της ανεργίας διαλύει ψυχές
και σώματα, χρειάζεται μια άλλη δύναμη για να δώ-
σει χαρά και ελπίδα στους πολίτες. Οι πολιτικοί ταγοί
απομυθοποιούνται μέρα με τη μέρα, υπό το βάρος
της διαφθοράς και σκανδάλων, ενώ το πολιτικό σύ-
στημα αποδεικνύεται ανίκανο να προχωρήσει στην
αναδιανομή του εθνικού πλούτου, διευρύνοντας το
χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Από την άλλη
οι ευρωπαίοι εταίροι μας, αληθινά «κουτόφραγκοι»,
πειραματίζονται αφελώς, διαλύοντας την Ελλάδα, ε-
νώ τα «άγρια κύματα» ήδη πλήττουν και την Κύπρο.
➧ «Η αληθινή αγάπη έξω βάλλει τον φόβο» γράφει ο
Απόστολος Ιούδας στην Καινή Διαθήκη και ο φόβος
που διαλύει την κοινωνία, μπορεί να αντιμετωπιστεί,
μόνο με την αληθινή αγάπη. Και η αγάπη είναι ίσως
και η μόνη δύναμη που μπορεί να σώσει τον τόπο, η
οποία δεν έχει καμία σχέση ούτε με ιδεολογίες, ούτε
και με μεγαλοστομίες αλλά ούτε και με κούφιες υπο-
σχέσεις. Η αγάπη ξεκινά από την ειλικρίνεια και
φθάνει μέχρι και την προσφορά βοήθειας στους αν-
θρώπους που υποφέρουν. Το κράτος μπορεί να με-
ταφράζει την έννοια της αγάπης, σε σύνθημα για
«δίκαιη κοινωνία», μόνο που από τη θεωρία στην
πράξη, υπάρχει ακόμη χάσμα δυσθεώρητο.
➧ Ζωή χωρίς χαρά, είναι ζωή κολασμένη και η αληθινή
χαρά δεν αποτιμάται, ούτε με τα πλούτη όλου του κό-
σμου. Ακόμη και αυτοί που κατέχουν υλικά αγαθά για
να ζήσουν αυτοί και τα τρισέγγονά τους, ως βασιλιά-
δες, ομολογούν σε στιγμές κρίσης ειλικρίνειας ότι
σηκώνουν και αυτοί ένα βαρύ προσωπικό σταυρό.
Μπορεί να γελούν και να περιγελούν ανθρώπους και
καταστάσεις, αλλά μόνο αυτοί γνωρίζουν τη φωτιά
που καίει τα σωθικά τους.
➧ Η χαρά της ζωής, δεν είναι ζωή «φρου-φρου και α-
ρώματα», αλλά ζωή με πόνο και μόχθο, είναι ζωή
σταυροαναστάσιμη, είναι ζωή η οποία ακολουθεί τα
βήματα του Θεανθρώπου, είναι ζωή που διέρχεται α-
πό το πάθος και τον Γολγοθά και καταλήγει στη ζωο-
φόρο Ανάσταση. Η ζωή δεν είναι θεωρία, αλλά καθη-
μερινή πράξη, καθημερινός πόλεμος, με τον εαυτό
μας, με τους άλλους, αλλά και με τον διάβολο. Πόλε-
μος ο οποίος αρχίζει από τον αγώνα για να τιθασευ-
τούν τα πάθη και να μετατραπούν σε αρετές. Πόλε-
μος με τον άλλο, τον αδελφό, τον σύζυγο, τον συνά-
δελφο, τον προϊστάμενο και τελικά με τον άγνωστο
εχθρό. Στόχος όχι μόνο για να μην προξενήσουμε κα-
κό στον άλλο, αλλά για να αγαπήσουμε τον άλλο με
ότι και αν αυτό μεταφράζεται και συνεπάγεται. Υπάρ-
χει και ο πόλεμος με τα κακά πνεύματα, με τον διά-
βολο, μόνο που σε αυτό το επίπεδο καλούνται να πα-
λέψουν συνήθως οι ισχυρότεροι πνευματικά και κυ-
ρίως οι μοναχοί, οι οποίοι θεωρούνται και επίγειοι
άγγελοι.
➧ Κορυφαίο κείμενο της κορυφαίας μέρας του χρό-
νου, της Ανάστασης του Χριστού, αποτελεί ο κατηχη-
τικός λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο
οποίος περικλείει όλο το μυστήριο της Ανάστασης
και φανερώνει όλη τη χαρά που πηγάζει από τον τά-
φο. «Μηδείς θρηνείτω πενίαν, εφάνη γαρ η κοινή
Βασιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα, συγγνώμη
γαρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνα-
τον, ηλευθέρωσε γάρ ημάς του Σωτήρος θάνατος.
Έσβεσεν αυτόν, υπ’ αυτού κατεχόμενος [...]. Πού σου
θάνατε το κέντρον; Πού σου Άδη το νίκος; Ανέστη
Χριστός, και συ καταβέβλησαι. Ανέστη Χριστός και
πεπτώκασι δαίμονες. Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν
άγγελοι. Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται. Ανέ-
στη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος. Χριστός
γαρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων
εγένετο. Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας
των αιώνων. Αμήν».