Κόβονται υπερωρίες για να αυξηθούν οι δαπάνες

➧ Στην εποχή των «παχιών» αγελάδων για την οικονο-
μία του τόπου, ένας πετυχημένος πρώην υπουργός το
πρώτο που έκανε, όταν πήγε στο Υπουργείο, ήταν να
βάλει τους τεχνικούς να αφαιρέσουν τη μηχανή ελέγ-
χου εισόδου και εξόδου των υπαλλήλων από το
Υπουργείο. Κανένας δεν δουλεύει με την κάρτα, έλε-
γε, και στράφηκε προς τους διευθυντές του Υπουρ-
γείου, τούς οποίους και υποχρέωνε –όσο μπορούσε–
να ελέγχουν την παραγωγικότητα των υπαλλήλων,
δηλαδή απλά, πόσες φόρμες γεμίζουν και πόσους πο-
λίτες εξυπηρετούν. Ο ίδιος υπουργός συνήθιζε να λέ-
ει, ότι οι κάρτες ελέγχου είναι για να απαλλάσσουν
τους διευθυντές από τις ευθύνες τους και να αυξά-
νουν τις δαπάνες για υπερωρίες των δημοσίων υπαλ-
λήλων. Και όλα αυτά με το γράμμα του νόμου και με
όλους ευχαριστημένους. Οι διευθυντές παρακολου-
θούσαν κάθε μήνα τις καταστάσεις εισόδου και εξό-
δου –άσχετο αν τις κάρτες τις κτυπούσαν ο ένας για
τον άλλο– και είχαν, τάχα, ήσυχη τη συνείδησή τους,
γιατί όλοι προσέρχονταν και σχολούσαν στην ώρα
τους. Οι «καλοί» υπάλληλοι εργάζονταν υπερωρίες
–με τα αζημίωτο– για να εξυπηρετήσουν τους πολί-
τες, αλλά κανένας δεν ρωτούσε πόση δουλειά διεκ-
περαίωναν στις κανονικές ώρες εργασίας, όταν, κατά
τα άλλα, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εξαίρετοι
στη δουλειά τους.
➧ Εδώ και πάρα πολλά χρόνια –ίσως και δεκαετίες– η
Βουλή κάθε χρόνο κατά την ψήφιση του προϋπολογι-
σμού, έκοβε κατά 10% τις υπερωρίες και τα λειτουρ-
γικά έξοδα. Ωστόσο ποτέ δεν τηρήθηκε κατά γράμμα
η περικοπή. Μερικές φορές συνέβαινε το αντίθετο
και είχαμε αυξήσεις στις δαπάνες. Αλλά πάντα οι
βουλευτές –αρκετοί, όχι όλοι– οι οποίοι γνώριζαν ότι
τους «έγραφαν» οι αρμόδιοι της κυβέρνησης, έλεγαν
ότι η αποκοπή γίνεται για συμβολικούς λόγους, για να
πάει «τάχα» το μήνυμα για εξοικονομήσεις. Τα ίδια
και χειρότερα γίνονται με τις μεγαλόστομες μακρο-
χρόνιες διακηρύξεις για την αξιολόγηση των δημο-
σίων υπαλλήλων, για την αξιοκρατία, για τη μείωση
της γραφειοκρατίας και ένα σωρό άλλα λογικά –ο κοι-
νός νους δεν είναι καθόλου κοινός– τα οποία στο τέ-
λος της ημέρας καταλήγουν εκεί, που δεν πιάνει με-
λάνι. Ο κόσμος είναι γεμάτος από καλές προθέσεις,
αλλά όταν παρέμβει το λεγόμενο πολιτικό συμφέρον,
δηλαδή η συλλογή ψήφων, τότε όλα θυσιάζονται και
όλα σφάζονται, με άγριο τρόπο, στον βωμό της δόξας
και της εξουσίας, η οποία αποτελεί το ισχυρότερο α-
φροδισιακό.
➧ Ένας παλιός δημόσιος υπάλληλος ακούγοντας αυτές
τις μέρες, τις εξαγγελίες για μείωση των υπερωριών
κατά 10% και 20%, απλά χαμογελούσε και έλεγε με
βεβαιότητα ότι το μόνο που θα καταφέρουν οι κυβερ-
νώντες είναι να αυξήσουν τα έξοδα του κράτους, να
εμποδίσουν την παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα
και να χαθούν πολλά εκατομμύρια σε καθυστερήσεις
και χαμένες εργατοώρες, οι οποίες στο τέλος της η-
μέρας δεν υπολογίζονται, έστω και αν όλοι λένε ότι ο
χρόνος είναι χρήμα. Σας πάω στοίχημα, συμπλήρωνε,
ότι θα μειώσουν τους ελέγχους εκτός ώρας εργασίας,
δηλαδή τις ώρες που πραγματικά μαζεύονται φόροι
και ελέγχονται οι παρανομούντες, ενώ θα αφήσουν
να στοιβάζονται φάκελοι και όλοι θα είναι δικαιολο-
γημένοι, αφού δεν θα υπάρχουν χρήματα για υπερω-
ρίες. Δεν καταλαβαίνουν οι καρεκλοκένταυροι, μονο-
λογούσε, ότι κανένας πόλεμος δεν κερδίζεται με
τους αξιωματικούς, αλλά με φαντάρους. Ξεζουμίζουν
τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους στο Δημόσιο και
αφήνουν στο απυρόβλητο τους υψηλόμισθους διευ-
θυντές.
➧ Με τον μισθό ενός διευθυντή, μπορούν να πληρω-
θούν οι μισθοί πολλών υπαλλήλων. Τα χρήματα των
ανθρώπων αυτών θα παραμείνουν στην Κύπρο, ενώ
τα περίσσια χρήματα των διευθυντών καταλήγουν, εί-
τε στις τράπεζες είτε σε ταξιδάκια και ψώνια στο ε-
ξωτερικό. Υπάρχουν υπηρεσίες που κάνουν ακριβώς
την ίδια δουλειά και βρίσκονται διασκορπισμένες σε
πολλά Υπουργεία. Το χειρότερο παράδειγμα αποτε-
λούν οι τεχνικές υπηρεσίες. Αν συνενωθούν οι υπη-
ρεσίες, θα υπάρξει εξοικονόμηση σε προσωπικό, θα
αυξηθεί η παραγωγικότητα, όμως θα πρέπει να χά-
σουν τη δουλειά τους πολλοί διευθυντές. Η Αστυνο-
μία είναι γεμάτη αξιωματικούς, η Εθνική Φρουρά έχει
αξιωματικούς για δεκαπλάσιους στρατιώτες –τάχα για
να καλύψουν τις ανάγκες από πιθανή επιστράτευση–
και το χειρότερο από όλα, τα πανεπιστήμια, όπου ί-
διες σχολές υπάρχουν και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου
και στο ΤΕΠΑΚ και οι δαπάνες εδώ είναι τεράστιες.
Με την ίδια λογική πολλαπλασιάζεται η γραφειοκρα-
τία, ζητούνται πολλά χαρτιά για μία άδεια, ενώ όλα
μπορούν να γίνουν απλά με τη βοήθεια των υπολογι-
στών. Αλλά έλα που ξέρουν κομπιούτερ οι νέοι και οι
μεγάλοι τρέμουν στην ιδέα του μηχανήματος που
μπορεί να χωρέσει στη μνήμη του πολλά δωμάτια με
έγγραφα. Ο φόβος φέρνει κόλαση και ο παράδεισος
δεν θα έλθει στο Δημόσιο, αν δεν «σπάσουν αβγά».